De "Bloementuin" in de Tsjechische stad Kromeriz.

Stadstuinen slaan meer CO2 op dan bossen, en leveren ook andere diensten

Uit bodemonderzoek blijkt dat groen in de stad belangrijke diensten levert voor het ecosysteem. Zo slaan openbare parken en stadstuinen aanzienlijk meer CO2 op dan bossen, graslanden en zelfs landbouwgrond. Toch negeren de meeste studies die ecologische capaciteit van steden.

De stad is geen grijze vlek, zij heeft in tegendeel een belangrijke groenwaarde, maar die wordt vaak genegeerd, zo zeggen biologen in een nieuwe studie.

Onderzoeker Carly Ziter nam in Madison, een stad van 200.000 inwoners in de Amerikaanse staat Wisconsin, bodemstalen op honderd verschillende plaatsen. Elk staal onderzocht ze op drie ecosysteemdiensten: CO2-opslag, regulering van waterkwaliteit en bescherming tegen overstromingen.

Daaruit bleek dat achtertuinen, stadsparken, begraafplaatsen en ander groen in de stad een onderschatte ecologische waarde hebben. 

"Le potager fontainais", een collectieve volkstuin in Brussel.

Grijze vlek

Uit de studie van de University of Wisconsin-Madison bleek dat stedelijk groen belangrijke ecosysteemdiensten levert. Zo slaan openbare parken en stadstuinen in verhouding aanzienlijk meer van het broeikasgas CO2 op dan bossen en graslanden buiten de stad. De stedelijke bodem slaat gemiddeld zelfs meer CO2 op dan de landbouwgrond rond de stad. 

Toch wordt deze CO2-opslag nooit meegerekend in grote studies en prognoses. De groene capaciteit van stedelijke gebieden wordt meestal genegeerd, zei Ziter.

"Vaak negeren we steden als we regionale studies over ecosysteemdiensten uitvoeren, of als we bestuderen op welke manieren de natuur ons voordelen biedt. We behandelen de stad als een soort grijze doos, op kaarten is het ook vaak letterlijk een grijze vlek. Wat we hier ontdekt hebben, is dat we de stad moeten beschouwen als een onderdeel van het landschap", zo zei ze aan het persbureau IPS.

"The High Line", een stadspark en tuin langs een stuk van een vroegere verhoogde spoorlijn in New York.

Grote impact van beslissingen van individuele bewoners

Stadsparken en ander stedelijk groen spelen ook een belangrijke rol in de bescherming tegen overstromingen. Ze maken het mogelijk dat regenwater meteen de bodem indringt in plaats van in de riolering te verdwijnen.

Individuele beslissingen van stadsbewoners – of ze bijvoorbeeld een oprit aanleggen of eerder voor een grasperk opteren – kunnen dus een grote impact hebben. 

Chinese steden kiezen steeds meer voor waterdoorlatende wegen en trottoirs, parken, daktuinen en andere groene initiatieven om  wateroverlast te beperken. Voor de technieken die in deze ‘sponssteden’ worden gebruikt, is ook in Europa steeds meer belangstelling.

In 1960 woonde een derde van de wereldbevolking in steden, vandaag is dat al meer dan de helft. In landen als de VS woont meer dan 80 procent in een stad, in België en Nederland zelfs meer dan 90 procent.

De studie van Carly Ziter en Monica Turner is gepubliceerd in "Ecosystem Applications".

De "Citygarden" in de Amerikaanse stad Saint-Louis.  AP2009