Represented by ZUMA Press, Inc.

Waar #MeToo geen impact had: Italië

Wereldwijd heeft de hashtag #MeToo vrouwen geholpen om hun stem te vinden en op te komen tegen seksuele intimidatie en grensoverschrijdend gedrag. Wereldwijd? Mja. In Italië bleef de lokale variant van #MeToo, #QuellaVoltaChe, relatief klein. In plaats van verontwaardiging overheerste er scepticisme en zelfs vijandigheid.

Een van de eerste vrouwen die het seksuele wangedrag van Harvey Weinstein aan de kaak stelde, was de Italiaanse actrice Asia Argento. En ze hield het daar niet bij. Onder de hashtag #QuellaVoltaChe, de Italiaanse variant van #MeToo, beschuldigde ze nog meer mensen uit de filmwereld, ook de Italiaanse, maar dit keer noemde ze geen namen.

Terwijl haar getuigenis Amerika op zijn kop zette, werd in haar eigen land sceptisch, ja, zelfs vijandig gereageerd. “Eerst geven die vrouwen het weg, 20 jaar later krijgen ze er spijt van en gaan ze de vermeende verkrachter aanklagen”, schreef de rechtse krant Libero. 

Vrouwen moeten nee leren zeggen

Een mening die niet alleen door mannen, maar ook door veel vrouwen wordt gedeeld. “Je moet de moed opbrengen om dergelijk wangedrag metéén aan te klagen, niet na 20 jaar. Wat wat heeft het dan nog voor zin?”, reageerde Maria Grazia Cucinotta, de actrice die bekend werd met haar rol in “Il Postino”.

De Oscarfilm werd geproduceerd door, jawel, Weinstein, maar die maakte bij haar geen ongepaste avances, zegt ze. En was dat wel gebeurd, dan had hij bot gevangen. “Vrouwen moeten nee leren zeggen”, zegt Cucinotta ferm, iets wat ze zelf vaak genoeg heeft gedaan. 

“Seksuele intimidatie is van alle tijden. Het gebeurt overal, in elke werkomgeving. En al helemaal in Italië, dat geen wetten heeft die vrouwen efficiënt beschermen tegen misbruik door mannen”.

“Seksuele intimidatie gebeurt overal. En al helemaal in Italië”

Die bijna schouderophalende reactie -niets nieuws onder de zon, boys will be boys, wat verander je eraan- overheerst in Italië. Terwijl de rechtse pers zich volgens Asia Argento bezondigt aan “victim blaming”, bestempelen ook veel linkse stemmen #MeToo als een uiting van typisch Amerikaans puritanisme en zwart-witdenken. Terwijl Italianen het meer hebben voor de grijze zones in het leven.

De “veline” van Silvio Berlusconi

Argento is na de stroom vijandige reacties een tijdje uitgeweken naar Berlijn. Daar zei ze in een tv-programma dat “Italië een enorme achterstand heeft als het gaat over vrouwenrechten”. 

Een voorbeeld? De vrouwonvriendelijke Italiaanse televisie, waar vrouwen, liefst schaarsgekleed, vooral opdraven om het programma op te leuken. De “veline”, zoals ze worden genoemd, overhandigen briefjes aan de presentatoren en voeren suggestieve dansjes op. Praten doen ze nauwelijks, dat laten ze over aan de ankers, meestal mannen die dubbel zo oud zijn als zijzelf. De man die de sexy showmeisjes op tv introduceerde was -wie anders?- Silvio Berlusconi. 

Copyright 2018 The Associated Press. All rights reserved.

Madonna of hoer

“Al decennialang wordt op die manier een cultuur gecreëerd waarin het normaal wordt gevonden dat vrouwen enkel dienen als decorstuk”, zegt de feministische auteur en activiste Lorella Zanardo. Dat de Italianen zich tot vandaag geen tv kunnen voorstellen zonder veline, toont volgens haar ook aan dat het oerkatholieke vrouwbeeld, waarbij een vrouw ofwel een madonna is ofwel een hoer- nog altijd overeind blijft in Italië. 

“Mijn hele leven ben ik geconfronteerd geweest met vrouwen die tot object worden gemaakt door Berlusconi, te beginnen met zijn tv-kanalen”, zegt ook Asia Argento. “Volkomen onnodig: een dansende naakte vrouw terwijl je het nieuws brengt. Dat is Italië.”

Na de onverschillige en zelfs vijandige reacties op haar beschuldiging aan het adres van Weinstein, overwoog ze even om weg te blijven uit Italië. Maar ze heeft zich intussen bedacht. “Ik moet blijven tot er dingen veranderen.”