"Niemand, maar echt niemand nam de zangcarrière van Kylie Minogue serieus"

Dankzij de tv-serie "Neighbours", waarin ze de rol van Charlene speelde, groeide Kylie Minogue in de 2e helft van de jaren 80 uit tot een wereldvedette. En zingen kon ze blijkbaar ook. Dat bewees ze met "The locomotion", dat wekenlang nummer 1 stond in de Australische hitparades. Dat smaakte naar meer en zo kwam de toen 19-jarige Minogue terecht bij het Britse hit-trio Stock, Aitken en Waterman. Met de vette maar zo herkenbare disco-beat van het trio werd in het najaar van 1987 in een recordtempo "I should be so lucky" ingeblikt. Een schot in de roos, zo bleek later.

Ook Vlaanderen ging in maart 1988 voor de bijl voor de onschuldige looks van Minogue, die zich nog helemaal niet bewust was van het feit dat ze aan het begin stond van een indrukwekkende carrière.

Kylie Minogue: "Toen ik de eerste keer naar Londen kwam, was ik zo jong en naïef. Ik wist echt niets van het echte leven. Ik ben van de schoolbanken onmiddellijk in "Neighbours" (zie foto hierboven) terechtgekomen, wat werken, werken en nog eens werken betekende. Waren er geen opnames, dan deed ik promotie-opdrachten voor de serie. Toen ik dan in Londen was en men vroeg me: "Hoe zie je je carrière evolueren?", dan antwoordde ik: "Over 10 jaar hoop ik een man en 2 kinderen te hebben." Zo was ik toen." (The Mirror, september 2000)

Pete Waterman: "Ik heb met haar voor het eerst contact gehad tijdens haar promotour voor "Neighbours" in Londen. Meer dan een uur zal het niet geweest zijn. Ze is dan later terug naar hier afgezakt voor de opnames, maar dat was ook niet meer dan 2 uur. Dat was het dan. Het album zelf werd, als ze ergens tijd had, tussendoor opgenomen. Dan eens 2 uren, dan eens 3 uren. En soms moest ik zelf naar Australië afzakken voor een paar opnames. Weer hooguit een paar uren. Om te praten over haar ambities of over wat wij wilden, daar was allemaal geen tijd voor." (Cultuurwebsite Louder Than War, februari 2015)

"In tegenstelling tot andere artiesten was er in het geval van Kylie nooit tijd. Ik kan me niet herinneren dat we ooit tijd gehad hebben voor een fatsoenlijk gesprek met elkaar. Kylie werkte tijdens de opnames van "I should be so lucky" nog voor "Neighbours". Dat was haar hoofdjob. Niemand nam haar zangcarrière op dat moment serieus. Maar dan echt ook niemand van ons." (Louder Than War)

"We lieten haar een nummer zelfs niet op voorhand horen. Het was van: "Hier is de tekst van je lied. Zing het maar." Je mag wel zeggen dat we onder grote tijdsdruk stonden." (Louder Than War)

"Omdat ik vergeten was een afspraak met haar te maken, zei ik dat het beter was om het project af te blazen. Maar Mike (Stock, nvdr.) reageerde met: "Dat kunnen we toch niet maken." Ik zei : "Ze mag van geluk spreken." "Kunnen we hier geen tekst bij verzinnen?", zei Mike daarop. Niet veel later was de tekst klaar." (Boek "1000 UK #1 Hits", februari 2005)

Kylie Minogue: "Op de laatste dag van ons verblijf in Londen hebben ze nog "I should be so lucky" geschreven. Ze waren immers vergeten dat ik daar was. Ik was één en al zenuwen tijdens de opnames. Ik heb me er snel vanaf gemaakt en ben onmiddellijk daarna terug naar Sydney gevlogen." (The Sydney Morning Herald, november 2011)

Pete Waterman: "Niemand wilde er toen geld opzetten dat Kylie een jaar later nog populair zou zijn, laat staan 30 jaar later." (Louder Than War)

Mike Stock: "De eerste samenwerking met Kylie was eigenlijk een belediging voor haar. Zij was in Londen, maar Pete was vergeten om ons dat te vertellen. We hebben dan snel een lied in elkaar gebokst, in hooguit 40 minuten. Ik denk niet dat dat voor haar zo’n geweldige ervaring was. Tegen alle verwachtingen in werd de plaat een hit en werd de vraag gesteld voor een opvolger. Ik ben dan naar Australië afgereisd en heb me uitgebreid verontschuldigd." (The Guardian, maart 2017)

Bijgevolg resulteerde de samenwerking met Stock, Aitken en Waterman in nog meer wereldhits. Een reeks die dus 30 jaar geleden ook in Vlaanderen begon met deze onvervalste oorwurm: