foto Guy Kokken

Dichter des Vaderlands Els Moors: "Adopteer je stad met een gedicht"  

Op 21 maart begint niet enkel de lente, maar dan is het ook Wereldpoëziedag, een initiatief van UNESCO. De nieuwbakken Dichter des Vaderlands Els Moors schrijft bij die gelegenheid over de stad. En roept iedereen op om hetzelfde te doen.

Op 21 maart, Wereldpoëziedag, nodigt Els Moors, Dichter des Vaderlands van België, alle dichters ter wereld uit om de mooiste lofliederen op hun steden te delen. In tijden van massatoerisme en wereldwijde migratie gaat ze op zoek naar "eenzame flaneurs en notoire verdwalers die het mysterieuze hart van hun stad bloot willen leggen".

Nog steeds verliefd op de stad waar u werd geboren? Of hebt u  andere oorden opgezocht? De Dichter des Vaderlands verwacht uw stedelijke lofliederen. Niet voor een wedstrijd, maar wel om mee te schrijven aan de meest exotische Lonely Planet van het moment: "The adopted cities". U kunt uw gedichten uploaden via www.dichterdesvaderlands.be.

Het tweede gedicht van Els Moors gaat over een -imaginaire- stad. 

mijn stad is van de maan
van corona en havana en van eenzaam
slapen gaan van de overkant van het park
waarin de zwanen lachen

van het opstijgende vliegtuig
de vuilniszak het doorgeefluik
van de brasserie van verslavingen die de
staatskas spijzen

van roet op vensterbanken
van verweesde kinderen die zich voeden
met cola gojibessen en tussen
de door de wind verweerde woontorens

zitten te wachten op een tram
van het mediaspektakel tot aan de volgende ramp
van vrouwen die de taal van de veroveraar
nasaal in de mond hebben genomen

maar wie leert onze meisjes naakt
te praten niet besmeurd door kapitaal
afwasmachines mixers warenhuizen
wie kent de vijftien manieren

om een sinaasappel te eten
kijk me niet in de ogen ik draag gucci
mijn stad is een hit and run van eerst de zon
en daarna een kille bries

overweeg ik
hoe ik voor de dag wil komen
ik neem de aanzet van de glimlach
die ik ooit voor jou bewaarde

en strooi hem kwistig in het rond

Wereldpoëziedag is een initiatief van UNESCO sinds 1999.  Want, zegt de cultuurorganisatie van de VN, "poëzie herbevestigt dat we allemaal mens zijn, en dezelfde vragen en gevoelens hebben". Wereldpoëziedag is ook bedoeld om de verscheidenheid van talen in de verf te zetten.