Brussel twee jaar na de aanslagen: Norbert, de wijkagent

Twee jaar geleden stond België en de rest van de wereld stil. We gingen langs bij vijf rasechte Brusselaars die onrechtstreeks iets te maken hebben met de aanslagen van 22 maart 2016. Vandaag vergezellen we wijkagent Norbert op zijn dagelijkse ronde.

We ontmoeten Norbert op het commissariaat aan de Nieuwe Graanmarkt in het centrum van Brussel. Tijdens de ronde stappen we langs de Oude Graanmarkt, Vismarkt en Hooikaai.

Ongeloof
 

Zoals bij veel Belgen staat 22 maart 2016 bij Norbert gegrift in zijn geheugen. “Ik was een schoolbeveiliging aan het doen toen we alert kregen: een bom ontploft in Zaventem. Het ongeloof was groot. Is dit een grap? We zijn allen naar binnengeroepen en deden onze kogelvrije vest aan.”

De schokgolf
 

Het nieuws kwam als een donderslag bij heldere hemel. “Als het niet in je eigen land gebeurt, ben je sowieso minder betrokken.” Dit was nu wel het geval. “Juist voor onze neus. Ik denk dat iedereen in België een schokgolf door zijn lichaam voelde.”

Spanning
 

Na de aanslagen mochten de wijkagenten niet meer alleen buitengaan. De agenten patrouilleerden minimaal met drie. “Je voelde de spanning in de straten”, vertelt Norbert. “De mensen bekijken je anders, het is niet meer hetzelfde.”

Vandaag
 

“Na de zoveelste aanslag, schietpartij en moord relativeren mensen makkelijker.” Voor Norbert lijken de aanslagen pas gisteren. “Ik ben waakzamer geworden. En ik ben alert, maar niet meer zo veel als in het begin.”