En hoe kreeg jij seksuele voorlichting?

Louis van Dievel, schrijver en journalist, kijkt elke week met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit. Vandaag een bericht over seksuele voorlichting.

opinie
Louis van Dievel
Louis van Dievel is schrijver en journalist. Hij was journalist bij VRT NWS.

Ik zag van de week op Youtube een wat lullig filmpje over een voorlichtingscampagne van Sensoa. Onder meer minister Jo Vandeurzen vertelde er over “zijn” seksuele voorlichting. Ik weet niet hoe dat bij u zit - en misschien wil ik het ook niet weten - maar bij het woord Sensoa denk ik nog altijd in de eerste plaats aan zogenaamde vuile ziekten.

En vervolgens aan een koffiemachine.

En al helemaal niet aan seksuele opvoeding. Ik weet namelijk niet wat dat is: seksuele opvoeding. Ik heb ze nooit gekregen. Dat komt door mijn leeftijd. Ik behoor allicht tot de laatste generatie (°1953) die het allemaal zelf maar moest uitzoeken. Wat ik met veel ijver gedaan heb. Maar dan nog.

Ik kom uit een ouderwets groot katholiek gezin. En met groot bedoel ik: 9 kinderen. Over seks werd niet gesproken in het gezin Van Dievel. Seks was taboe, seks bestond niet. Wijlen mijn moeder besefte zelf maar hoe kinderen gemaakt worden toen het al te laat was. Letterlijk. 

Mijn vuile onderbroeken verdwenen commentaarloos in de wasmachine.

Toen mijn hormonen stormenderhand hun opwachting maakten , wist ik niet wat er gebeurde. Het was spannend, dat wel, en misschien wel zondig. Want dat bestond nog in die tijd: zondigheid. Mijn vuile onderbroeken verdwenen commentaarloos in de wasmachine.

Ik hoorde voor het eerst hoe kinderen "gemaakt worden" op de speelplaats van de lagere middelbare school, van tweelingbroers uit een verlicht gezin, waar de ouders dat aan de hand van een boek met (nu) brave tekeningen hadden uitgelegd.

Ik was danig gechoqueerd, u mag het gerust weten. Beikes!

Maar in de klas - door de leraars - werd er met geen woord over gerept. Ik herhaal: met geen woord. In het laatste jaar van het middelbaar zei onze klastitularis - die overduidelijk geen zin had in de bijtjes en de bloemetjes - letterlijk: "Ik ga ervan uit dat jullie alles al weten." Waarna hij een uitleg over Laag en Midden België aanvatte, of over een vergelijkbare morele en ethische kwestie, ik wil het kwijt zijn.

Vele, vele jaren later was het dan toch zo ver. Ik leek niet langer aan mijn legerdienst te kunnen ontkomen en moest mij voor mijn "drie dagen" melden in het Klein Kasteeltje in Brussel, dat toen uiteraard nog geen opvangcentrum voor asielzoekers was.

Door wat later een administratieve vergissing bleek te zijn, belandde ik een kleine week in het militaire ziekenhuis van Neder-Over-Heembeek en daar kreeg ik eindelijk de beruchte voorlichtingsfilm van de Belgische Strijdkrachten te zien, waarvan ik mij vooral de beelden van de akelige zweren en gruwelijke misvormingen herinner, het trieste lot van de roekeloze soldaat die syfilis of gonorroe had opgedaan bij slechte vrouwen. Het woord SOA bestond nog niet. Overigens ontsnapte ik te elfder ure toch nog aan de dienstplicht, maar dit geheel terzijde.

 Je leerde al doende bij. Maar er ging zoveel tijd verloren, kostbare tijd.

Een man ontsnapt misschien wel aan zijn legerdienst, maar niet aan zijn opvoeding. En zo bleef praten over seks nog veel te lang helemaal niet vanzelfsprekend. Over wat fijn is en over wat eigenlijk niet fijn is, over wat jij voelt en je partner, over wanneer en wanneer niet. Hoe het moest, wist je ondertussen wel. En je leerde al doende bij. Maar er ging zoveel tijd verloren, kostbare tijd.

Nog veel later, toen mijn dochter groter werd, dacht ik: nu moet ik het haar vertellen, voor ze het op de speelplaats van de school van iemand anders moet horen. Maar ik kwam te laat. Ze lachte eens en ze zei dat ze dat al lang op school had “geleerd”.

----

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.