© VRT - Joost Joossen

Kamal Kharmach: "Het is niet meer dan normaal dat ik ook praat als het slecht met me gaat"

Hoewel zijn carrière op wieltjes loopt, voelt Kamal Kharmach zich erg onzeker over zijn recente gewichtstoename nadat hij eerder 120 kilo was verloren. Dat zegt de comedian en presentator van "Het collectief geheugen" op Eén in "De bende van Annemie" op Radio 1.

Het gaat hard voor Kamal Kharmach: de voorbije maanden presenteerde hij "Het collectief geheugen" op Eén, opende hij een eigen donutzaak in Antwerpen en ging hij met zijn eerste zaalshow "De schaamte voorbij" op Tournee door Vlaanderen. Dat succes eist nu zijn tol: nadat hij eerder 120 kilo was verloren, is hij recent weer flink verdikt. Mentaal is dat een harde dobber, zegt hij in "De bende van Annemie" op Radio 1.

Alle stress kwam bijeen en ik begon te stresseten

"Ik ben gelanceerd als de man die 120 kilo is afgevallen, als een succesverhaal", zegt hij. "De klap komt des te harder aan nu ik mezelf opnieuw zie veranderen. Ik ben niet meer dun, ik ben opnieuw mollig."

"Het extra gewicht is in september begonnen met de donutzaak, de zaalshow en het tv-programma. Alle stress kwam bijeen en ik begon te stresseten. Ik had mijn styling voor "Het collectief geheugen" en 2 weken later pasten mijn broeken mij niet meer. Het ging erg snel."

Ik vind het moeilijk om mezelf nu te zien

"Kamal is niet de man die 120 kilo is afgevallen en nu voor tv werkt. Nee, ik ben een normale mens die is afgevallen en die nu weer bijkomt. Een mens die daarmee hard wordt geconfronteerd en die opnieuw onzeker is. Dat is de enige reden waarom ik dit verhaal blijf vertellen: het biedt andere mensen troost."

"Succesverhalen zijn altijd dubbel. Enerzijds geven ze hoop, anderzijds zijn ze erg demotiverend want ze over übermenschen lijken te gaan. Ik vind het moeilijk om mezelf nu te zien. Ik zie het gebeuren, ik weet waarheen het kan leiden. Dat is onlogisch. Je bent iets aan het worden waarop je niet trots bent. Toch heb je liever de hamburger dan je zelfwaarde."

Iemand die hetzelfde meemaakt, moet een stem als de mijne horen

Zijn recente gewichtstoename roept herinneringen op aan de tijd toen hij nog zwaar overgewicht had. "Ik was 22, ik kon geen lief krijgen en ik kon geen 50 meter stappen. En toch: toen ik me slecht voelde en aan het wenen was, at ik liever een hamburger dan daar iets aan te doen."

"Ik heb het geluk gehad dat ik sterk genoeg was om me in die periode staande te houden. Iemand die hetzelfde meemaakt en die niemand heeft om hierover te praten, moet een stem als de mijne horen. Al was het maar om even erkenning te vinden en te beseffen dat zij of hij niet alleen is."

Ik doe niet mee aan de Facebookgeneratie die enkel mooie momenten toont

"Veel mensen willen alleen maar over succes praten en niet over de moeilijke momenten. Journalisten vragen me over mijn gewichtsverlies of over mijn programma te praten. Het is niet meer dan normaal dat ik ook bereid ben te praten als het slecht met me gaat."

"Pas op, het gaat eigenlijk fantastisch met mij. Mijn carrière loopt goed, maar op vlak van gewicht ben ik bereid te zeggen dat mijn verhaal ook een andere kant heeft. Ik doe niet mee aan de Facebookgeneratie die enkel mooie momenten toont. Ik ben fier op het feit dat ik durf te zeggen: "Ja, het gaat niet goed". Dat is erg belangrijk."