Fascinatie voor meester­oplichtster: de wereld wil bedrogen worden

Ik weet het wel, het is hoogst ongepast een mening neer te schrijven waaruit enige bewondering zou kunnen blijken voor immorele heerschappen. Nog minder als die verwerpelijke creaturen onschuldige, naïeve medemensen benadeeld hebben. En het is nog afkeurenswaardiger om de indruk te verwekken dat men enig leedvermaak zou hebben met de slachtoffers. Maar toch kan ik niet anders dan gefascineerd zijn door het opmerkelijke verhaal van de 61-jarige vrouw uit Antwerpen die door de Vlaamse media terecht de titel meesteroplichtster meekrijgt.

labels
BELGA/VERGULT
Luckas Vander Taelen
Luckas Vander Taelen is gewezen parlementslid voor Groen, muzikant en freelancejournalist.

De vrouw is een grote specialiste van dat andere oudste beroep ter wereld. Al zes keer heeft ze een veroordeling gekregen. Nu riskeert ze er een zevende. Het moet zijn dat ze het niet kan laten. Liefst 600.000 euro heeft ze een twaalftal mensen afgetroggeld!

Terroristen vangen

Ik vond het moeilijk te geloven wat ik over haar las in de krant: haar laatste strafbare feiten pleegde ze zelfs vanuit de gevangenis! Ze gebruikte daarbij het voorwendsel van een rijkgevulde geblokkeerde bankrekening. Ze zei dat ze familie was van industrieel Jan De Clerck, waarvan zoon Anthony De Clerck ooit ontvoerd was. En dat ze geld nodig had om de losgeldrekening te deblokkeren. Zo kreeg ze heel veel geld bij elkaar. Nog meer kreeg ze aangereikt door willoze slachtoffers toen ze zich voor een onafhankelijke onderzoeksrechter liet doorgaan die zocht naar geldschieters voor de jacht op terroristen. "Als we dankzij uw donatie een terrorist vangen, krijgt u uw geld terug met rente", beloofde ze.

Dat verzin je toch niet. Als je dat iemand zou horen zeggen in een film denk je meteen: "Dat is erover!" Maar het is dus echt, de realiteit is sterker dan de fictie. Het zijn smoezen waar 99,5 % van de bevolking eens goed mee zou lachen. Maar er is die resterende 0,5% die het geliefkoosde doelwit is van malafide individuen als de vrouw. Mensen van een dusdanige goedgelovigheid dat men ze echt alles kan wijsmaken.

Voor u me ervan beschuldigt de spot te drijven met wie heel veel geld heeft verloren door een aangeboren gebrek aan achterdocht, laat ik u toch graag met kennis van zaken oordelen.

Papieren servetjes

Haar eigen, weliswaar voormalige schoonmoeder, liet zich door de Antwerpse oplichten voor 320.000 euro. U leest het goed: al het spaargeld van de arme vrouw ging eraan. Die vrouw was zelfs niet achterdochtig geworden toen haar schoondochter in de gevangenis zat. Ze ging op bezoek en geloofde haar toen ze beweerde dat ze vastzat voor belastingontduiking. Toch niet direct een brevet van betrouwbaarheid zou men denken, maar bij de schoonmoeder rinkelde niet één alarmbelletje.

In werkelijkheid zat de vrouw voor de zoveelste keer vast voor oplichting natuurlijk. Maar aan haar bezoekster vroeg ze zonder gêne nog wat meer geld, om 'haar rekening te deblokkeren'.

Het is alsof ze haar slachtoffers hypnotiseerde. Ik hou van de details in dit soort verhalen: vanuit haar cel stuurde ze berichtjes naar haar slachtoffers: op papieren servetjes stond geschreven hoeveel geld ze nodig had. Ze kreeg alles wat ze vroeg van haar geldschieters, die het ook niet vreemd vonden dat de oplichtster enkel cash geld wou. Om een bankrekening te deblokkeren! Een gedupeerde verklaarde, enigszins beschaamd over zijn eigen gebrek aan inzicht in de minder fraaie kanten van de menselijke ziel: "Een paar maanden voor de arrestatie had ik krantenartikelen gelezen over haar vorige veroordelingen en nóg geloofde ik het niet."

Valse visitekaartjes

Ooit werd ik samen met een paar vrienden bij een station in Parijs aangesproken door een volledig overstuurde man die ons Nederlands had horen praten. Een landgenoot in de problemen! Hij vertelde ons in paniek dat hij net van alles beroofd was en of we hem niet uit de penarie konden helpen. Hij had een sjieke winkel in Antwerpen, zei hij en gaf ons het visitekaartje van zijn zaak, met adres en telefoonnummer. Hij zou ons volgende week het geld teruggeven dat wij hem gedreven door vaderlandse solidariteit met tranen in de ogen hadden gegeven.

Toen iemand van ons hem een paar dagen later wilde bellen om te horen of hij goed thuis was geraakt, bleek het telefoonnummer niet te bestaan. Ook van de winkel in Antwerpen was geen spoor. Een maand later las ik een waarschuwing in een krantenartikel over een Vlaamse oplichter die de buurt van de Gare du Nord in Parijs onveilig maakte. Met valse visitekaartjes.

Dus heb ik absoluut geen reden om me vrolijk te maken over mensen die met hun ogen open in de klauwen van een meedogenloze bandiet lopen. Het moet zijn dat de Romeinen eens te meer gelijk hadden : mundus vult decipi... De wereld wil bedrogen worden...

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.