Hoe verging het "de held met de cowboyhoed"?

Vijf jaar geleden maakten 2 explosies in de nabijheid van de finishlijn een gruwelijk einde aan de marathon van Boston. Een van de aanwezigen was Carlos Arredondo, die eerst de dranghekken heeft weggeduwd op de plaats des onheils om zo de hulp voor de gewonde slachtoffers te vergemakkelijken en die zich daarna ontfermde over een man die zwaargewond geraakt was aan beide benen. De foto daarvan, waarop Arredondo met opvallende cowboyhoed te zien was, ging daarna viraal. Nieuwsmedia huldigden hem met de titel "De held met de cowboyhoed". Voor de vredesactivist een stimulans om zich te blijven inzetten voor militairen en/of hun familie die het na hun loopbaan moeilijk hebben de eindjes aan elkaar te knopen.

Het was niet alleen zijn helpende hand tijdens de marathon die bijdroeg tot zijn "heldenstatus". In zijn eigen leven had de man, die geboren is in Costa Rica, al menig drama meegemaakt. Twee van zijn drie zonen zijn immers overleden. Zoon Alexander kwam op 20-jarige leeftijd om tijdens de oorlog in Irak, terwijl zijn andere zoon, Brian, op 24-jarige leeftijd uit het leven stapte, juist omdat hij de dood van zijn broer niet kon verwerken. Arredondo was op de marathon van 2013 aanwezig, omdat een ex-collega van de overleden Alexander hem eer wilde bewijzen door mee te lopen.

"Na de aanslagen heb ik lange tijd problemen gehad om de slaap te vatten, omdat alles maar in mijn hoofd bleef malen. Gelukkig kon ik er met veel vrienden over praten. En natuurlijk hielpen slaappillen ook", aldus Arredondo in april 2014 op ABC News.

"Ik heb gewoon gedaan wat iedereen in zo’n situatie zou doen. En dat is zoveel mogelijk mensenlevens redden. Wat Jeff (Bauman, de man in de rolstoel, die uiteindelijk zijn 2 benen verloor bij de aanslagen, (zie foto's hierboven), nvdr) betreft, ik wilde hem zo snel mogelijk weg uit die penibele situatie, op zoek naar medische hulp. Ik was zeker niet de enige die daar deed wat hij kon. Er waren daar zoveel helden die nauwelijks of geen aandacht gekregen hebben."

Arredondo en zijn echtgenote bleven contact houden met Jeff Bauman: "Niet dat hij Alex en Brian ooit zal kunnen vervangen. Maar hem in ons leven hebben, verzacht onze pijn. Het helpt en we vinden het fijn met elkaar tijd door te brengen."

In 2017 werd het verhaal van Bauman verfilmd, met Jake Gyllenhaal in de hoofdrol. De rol van Arredondo werd gespeeld door Carlos Sanz, die in 2006 naast Jason Statham acteerde in de blockbuster "Crank".

Midden 2014 gaf Arredondo zijn job van buschauffeur op –hij woont nu in Jamaica Plain, een wijk in Boston- om zich voltijds te kunnen inzetten voor zijn liefdadigheidswerk. Om dat werk te coördineren, werd gestart met de 'Arredondo Family Foundation', die zich op de eerste plaats toelegt op het bijstaan, eventueel financieel, van familieleden van gestorven militairen of veteranen. Daarnaast wordt er onder meer gewerkt rond preventie van zelfdoding bij veteranen. Intussen worden allerlei activiteiten georganiseerd. Zo werden bijvoorbeeld in november 2017 voor het 3e jaar op rij 100 kalkoenen uitgedeeld aan militaire gezinnen.

"Wanneer iemand tijdens een militaire operatie overlijdt, dan is er geen script voorhanden hoe daarmee om te gaan. Het is dan belangrijk om op een gegeven moment terug naar buiten te komen. Maar niet iedereen heeft daartoe de moed, juist omdat het rouwproces zo lang en moeilijk kan zijn. Maar mij biedt het troost met hen die iets gelijkaardigs meegemaakt hebben in contact te komen”, aldus Arredondo in september 2017 op CBS Local. Toen kregen zijn overleden zonen het nodige eerbetoon door een brug in Boston de naam toe te kennen van "Alexander & Brian Arredondo Memorial Bridge".

Zo blijft de intussen 57-jarige Arredondo ook nu nog het goede werk voortzetten. En zal hij morgen, 5 jaar na de aanslagen, zélf aan de marathon van Boston deelnemen. "Hoe zwaar ook, ik wil dit tot een goed einde brengen", aldus de man op nieuwswebsite NECN. Om zo nieuwe fondsen te werven en de problematiek van overleden militairen en van veteranen die zich na hun loopbaan moeilijk aan het dagelijkse leven kunnen aanpassen, in de schijnwerpers te blijven houden.