Peter Verhelst verwerkt overlijden moeder met veelkleurig boek

Al een jaar was auteur Peter Verhelst aan het worstelen met de vraag: "wat betekenen verdriet, verlies en rouw?" Hij dacht na over een literaire vorm om die gevoelens om te zetten in een boek. Toen overleed zijn moeder. Hij zag de ontreddering van zijn vader. "Mijn roman kreeg vorm", zei Peter Verhelst in "De Wereld Vandaag" op Radio 1. "Voor het vergeten" is het resultaat. 

Toen Peter Verhelst getuige was van het verdriet van zijn vader, had de schrijver meteen de sleutel voor zijn boek. De ouders van prozaschrijver en dichter Peter Verhelst waren 50 jaar getrouwd. Hij zette een roman op waarin meerdere genres aan bod komen: gedichten, verhalen, realistische scènes, beschrijvingen van kunstwerken, zelfs een haikoe, hoewel Verhelst niet van dat soort poëzie houdt. Om al die genres optimaal tot hun recht te laten komen, koos hij voor verschillende vormen van typografie. "De letterzetter heeft zijn werk gehad".   

Kijken, vergeten, verliezen

Een belangrijk ogenblik was de eerste keer dat vader en zoon het dode lichaam van de vrouw gingen groeten. Hoewel ze nog maar net was overleden, leek het alsof er al een hele  metamorfose had plaatsgevonden. Het viel Verhelst op dat zijn vader erg intens naar het stoffelijk overschot keek. Het deed hem denken aan de mythe van Orfeus, die Euridice verliest door al of niet te kijken naar haar. Zijn vader wilde niet vergeten, werd beheerst door het verlangen om zijn vrouw niet te verliezen.  

Verhelst introduceert in "Voor het vergeten" een pak kunstwerken over verlies en rouw. Hij kreeg ook de indruk dat hij zich moest haasten om het boek te schrijven, voor de herinneringen vervaagden. 

Een roman schrijven over mijn overleden moeder leek op een monument beeldhouwen dat al afbrokkelt terwijl je het maakt.

Peter Verhelst

"Je vergeet de stem van de dode geliefde", zegt Verhelst, "de dode belemmert het beeld van de levende."

In de eindfase van het schrijfproces kreeg Peter Verhelst een cadeau van "hèt Leven": zijn vader had een nieuwe vriendin! Meer, het was zijn lief van 60 jaar geleden. "Dat kan je niet verzinnen of bedenken, het leven zelf beslist altijd", besluit Peter Verhelst.   

Peter Verhelst is 56. Met zijn intussen uitgebreide oeuvre won hij onder meer "De Gouden Uil", de "Herman de Coninckprijs" en de "Fintro literatuurprijs". Hij debuteerde in 1987 met de dichtbundel "Obsidiaan". Zijn laatste bundel, "Wat ons had kunnen zijn", is nog maar net uit. In 2009 was hij de stadsdichter van Gent.

In 93 verscheen zijn eerste roman, "Vloeibaar harnas". In 2000 brak hij definitief door met "Tongkat".  In 2005 verscheen het vuistdikke "Zwerm". Verhelst schreef ook jeugdboeken en een groot aantal theaterteksten, en hij is regisseur bij NTGent.