De vijf boeken die het leven van journaliste Ihsane Chioua Lekhli hebben veranderd

Zondag, rustdag. Een ideaal moment om u met een uitstekend boek in de zetel te nestelen. Om inspiratie op te doen, schotelen we u elke week het favoriete leesvoer van een bekend gezicht voor. Vandaag is het de beurt aan de goedlachse VRT-journalist Ihsane Chioua Lekhli. "Ik lees heel erg graag, vooral op een zondagnamiddag in de zon. Momenteel lees ik niet zo veel, ik zou meer tijd moeten maken om te lezen."

Ihsane Chioua Lekhli presenteerde vier jaar lang "De zevende dag". Nu maakt ze reportages voor "Het Journaal". Als ze niet aan het werk is, is ze aan het trainen voor de 1.000 kilometer van Kom op tegen Kanker. Ze is dit jaar één van de meters die zal meefietsen. 

Als kind was Chioua Lekhli een trouwe bezoeker van de bibliotheek. Ze deed niets liever dan uren snuisteren tussen de rekken vol boeken. Ze ging één keer per week naar de bibliotheek en daar mocht je maximaal 5 boeken en 2 strips uitlenen. Vaak waren die boeken voor het einde van de week al uit. "Ik vroeg dan aan mijn broer of hij voor mij nog boeken wilde meenemen."

1. "Met de poppen gooien" - Guus Kuijer

Chioua Lekhli las in haar kindertijd veel en het liefst de boeken van Guus Kuijer over Madelief. Madelief woont samen met Jan-Willem en Roos in dezelfde straat. De drie kinderen trekken veel met elkaar op en zijn, net als alle kinderen lief, stout, verdrietig, vrolijk, gehoorzaam, brutaal, bang of boos. In 40 korte verhalen beschrijft de auteur het leven van deze kinderen. Het boek verscheen in 1975 en Guus Kuijer won er een Gouden Griffel mee. Het werd samen met vier andere boeken over Madelief gebundeld in "Het grote boek van Madelief". Later werd het boek als televisiefilm verfilmd in elf televisieafleveringen in Villa Achterwerk. 

Als Chioua Lekhli er nu op terug kijkt, vindt ze dat Madelief een feministisch kantje heeft: "Ik vond de boeken vooral erg leuk door de avonturen die ze beleefde en omdat Madelief ook heel mondig en brutaal was. De verhalen waren vaak ook erg grappig. En ik weet nog dat ze ergens in het boek zegt dat ze later "geen meneer hoeft, enkel misschien om zware spullen te tillen", achteraf gezien best wel een moderne en feministische boodschap."

2. "Spijkerschrift"- Kader Abdolah

"Voor de Iraanse schrijver Kader Abdolah heb ik een enorme bewondering. Abdolah schrijft prachtig en het lijkt mij niet eenvoudig om zo beeldend en poëtisch te schrijven in een taal die niet je moedertaal is. Hij heeft daar echt zijn eigen stem in gevonden", vertelt Chioua Lekhli. 

Kader Abdolah studeerde natuurkunde en sloot zich aan bij het verzet tegen de sjah. Na de machtsovername door de ayatollahs werd de communistische partij verboden. Hij besloot in 1988 om te vluchten naar Nederland. Abdolah stortte zich op het Nederlands en vijf jaar later kwam zijn eerste verhalenbundel uit. In 2000 bracht hij het sterke autobiografische "Spijkerschrift" uit. 

Biografische roman over de vader van de schrijver in Iran

De doofstomme Aga Akbar krijgt een zoon, Ismaiel, die zijn oren en ogen wordt. Ze praten met elkaar in een zelfbedachte gebarentaal. Akbar noteert zijn ervaringen en gedachten in een soort spijkerschrift. Na zijn dood wordt het boek bezorgd aan zijn gevluchte zoon in Nederland. Ismaiel probeert het leesbaar te maken, net zoals hij zijn vader vroeger verstaanbaar moest maken.

Ik vind het ongelooflijk virtuoos geschreven 

3. "De Alchemist" - Paulo Coelho

In Andalusië trekt een schaapherder door de velden omdat hij wil zwerven en reizen. In een droom wordt hem geopenbaard dat hij naar Egypte moet vertrekken, waar hij een schat zal vinden. Op zijn reis ontmoet hij een wijze alchemist. De auteur symboliseert in de zoektocht van het hoofdpersonage naar zijn eigen legende, de diepere waarheden van het leven. 

"Dit boek van de Braziliaanse auteur Coelho heb ik gelezen toen ik 18 jaar was. Het hele verhaal zit vol symboliek en het is de eerste roman in dat genre die ik gelezen heb. Het zal voor sommige lezers misschien iets te bol staan van symboliek, maar het heeft toen echt indruk op mij gemaakt. Het gaat over je eigen keuzes maken, je lotsbestemming vinden maar ook over het feit dat geluk ook in een klein hoekje kan zitten", vertelt Chioua Lekhli. "Ik vond het boek zo goed dat ik het toen aan verschillende mensen cadeau heb gedaan."

4. "Alsof het voorbij is" - Julian Barnes

"The sense of an Ending" is een roman van Julian Barnes. Tony Webster is een gepensioneerde man die met weemoed terugkijkt op zijn schooljaren, maar ontdekt dat het geheugen niet perfect is, en herinneringen niet zijn zoals het echt was. Dat beseft Tony als hij brieven ontvangt uit het verleden. 

Chioua Lekhli houdt erg van de Britse literatuur. "Ik lees graag in het Engels, een boek dat in het Engels geschreven is, zal ik nooit in de vertaling lezen, want zelfs bij een goede vertaling verlies je toch altijd een beetje van de betekenis en van de stijl van de auteur. Dit boek van Barnes is één van mijn favoriete boeken, in 150 bladzijden schetst hij een hele wereld, met personages die tot leven komen, en een verrassende plotwending op het einde. Het verhaal gaat onder meer over hoe dingen soms heel anders verlopen zijn dan je je zelf herinnert, en ik denk dat dat voor iedereen wel een interessant besef kan zijn, dat iemand anders een bepaalde gebeurtenis heel anders ervaren en onthouden kan hebben."

5. "Mariken van Nieumeghen" - 16e eeuw

"Dit zestiende-eeuwse boek heb ik gelezen toen ik in het 6e middelbaar zat. Samen met een vriendin moest ik het boek voorstellen voor de klas, en we mochten kiezen hoe we dat deden. Wij hebben dat gedaan met Legomannetjes, waarbij we ook één poppetje hadden omgevormd tot de duivel om het verhaal goed te illustreren." 

De auteur van het boek is niet bekend. Het verhaal gaat over boete en inkeer maar dat vond ze niet zo belangrijk. Vooral het taalaspect interesseerde haar. "Toen we de tekst te lezen kregen, waren niet alle klasgenootjes even enthousiast, maar ik vond dat ontzettend interessant, dat oude Nederlands, waar je de woorden wel van herkent maar dat toch totaal anders klinkt. Dat heeft me toch wel in mijn keuze bevestigd dat ik iets wou doen met talen, en dus uiteindelijk Germaanse Talen ben gaan studeren", vertelt Chioua Lekhli.