Video player inladen ...

Fabuleus gaat op zoek naar de erfenis van mei '68 in "Paradise now"

Wat blijft er over van de erfenis van mei '68? Dat onderzoekt Fabuleus in "Paradise now (1968-2018)" met 13 jongeren tussen 14 en 23 jaar. De jongeren en het publiek worden geconfronteerd met een legendarische theatervoorstelling die in 1968 een revolutie wilde ontketenen.

Mei '68 is een begrip in ons collectieve geheugen. Mensen kwamen precies 50 jaar geleden massaal op straat om te protesteren tegen vastgeroeste machtsstructuren. Wat is er gebeurd met die waarden en idealen van de jaren 60 en hoe kijken jongeren naar de geschiedenis en hoe zien ze hun toekomst? Dat zijn de centrale vragen in "Paradise now (1968-2018)". 

De jongeren spelen de voorstelling van "Paradise now (1968-2018)" van  The Living Theatre aangevuld met eigen creaties.  Het theatergezelschap uit New York probeerde in 1968 het publiek tot actie te verleiden door hen mee te voeren in een vier uur durende extatische trip. 

Ik wil dat het publiek naar buiten gaat met een soort drang  om iets te doen, om iets te veranderen.

Michiel Vandevelde

Choreograaf Michiel Vandevelde blikt terug om iets te zeggen over de toekomst. Het doel is om zowel de performers als de toeschouwers te transformeren. "Ik wil dat het publiek naar buiten gaat met een soort drang om iets te doen, om iets te veranderen", legt Vandevelde uit. 

Het scenario van de voorstelling wordt bepaald door televisieschermen waarop de jongeren beelden zien van 50 historische gebeurtenissen, 1 per jaar.  In 1968 blijft de plaat hangen en beginnen de jongeren beeldmateriaal van The Living Theatre te re-enacten. 

Vandevelde, die eerder voor Fabuleus al "Love songs (veldeke)" maakte, liep al enkele jaren rond met het boek over "Paradise now (1968-2018)". "Ik was toen fel betrokken bij activistische initiatieven zoals Occupy in Londen en de Indignado-beweging in Brussel. De voorstelling wil een weg zijn naar anarchie. Dat zie ik vandaag amper in de kunst. Makers van nu vinden die esthetiek ouderwets, bijna not done. Mij boeit het juist om er toch mee aan de slag te gaan en te zien wat het politiek potentieel ervan is." 

De deelnemende jongeren voelen de drang om iets te veranderen alvast. "De voorstelling heeft me wel geholpen een beetje activist te zijn, en dat mag ook wel, vind ik, ik vind dat we niet radicaal genoeg zijn in deze tijden",  zegt Esra Verboven. 

"Paradise now (1968-2018)" gaat op 8 mei in première in STUK in Leuven.