VRT, geef ons Canzonissima terug!

Louis van Dievel, schrijver en journalist, kijkt elke week met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit. Deze keer: Sennek, die onze eer moet hooghouden tijdens het Songfestival, is naar Portugal vertrokken.

opinie
Louis van Dievel
Louis van Dievel is schrijver en journalist. Hij was journalist bij VRT NWS.

Ik lees met belangstelling dat zangeres Sennek (wie verzint die artiestennamen?!) naar Lissabon is vertrokken om haar deelname aan het Songfestival voor te bereiden. Goed op tijd, alleszins.

Ik had nog nooit van Sennek gehoord en ik vermoed u al evenmin. Ik had ook nog nooit van Laura Tesoro, Tom Dice of Iris gehoord voor die werden uitverkoren om namens de VRT aan het Eurovisiesongfestival deel te nemen. Laat staan van Axel Hirsoux.

Ik heb er geen flauw idee van of de Belgische deelname nog leeft "onder de mensen". Dat ligt overigens helemaal aan mijzelf. De laatste keer dat ik de finale op televisie volgde, en dat moet een jaar of zeven geleden zijn, keek ik met grote ogen naar een festival waarin de wansmaak het met knockout haalde van de enkele mooie songs die ertussen verloren liepen.

Sindsdien loop ik met een grote boog om het Songfestival heen. En al zeker nu André Vermeulen ons niet meer van deskundig commentaar voorziet.

Eeuwigdurend monopolie

Nochtans heb ik altijd een levendige belangstelling voor het Songfestival gekoesterd. Dat komt door het legendarische televisieprogramma Canzonissima, dat tot in 1971 de Vlaamse deelnemer aan het festival uitkoos. Heel Vlaanderen zat negen of tien zaterdagavonden -om de twee weken- aan de televisie gekluisterd, want niemand wilde de titanenstrijd missen. 

Er werd tot donderdag over de voorbije uitzending nagepraat en op vrijdag pookten de kranten de Canzonissima-gekte al opnieuw stevig op.

Toegegeven, de BRT had toen nog een monopolie, en de omroep ging ervan uit dat het een eeuwigdurend monopolie zou zijn. Maar dan nog. Er werd in de winkel, op kantoor, op de trein over niets anders gepraat dan over de kansen van Louis Neefs, Anneke Soetaert, Kalinka, Rita Deneve of Samantha.

In de jaren zestig volgde ik Canzonissima nog thuis. De vele Van Dieveltjes zaten netjes gewassen en gekamd in pyjama en op veilige afstand van het buikige televisietoestel te wachten tot de show zou beginnen. Presentator Jan Theys, Het Amerikaans theater, de jury met Jo Leemans, het orkest van Francis Bay, het commentaar van mijn vader die over alles een mening had, ook over de Vlaamse showbizz. Ik heb er geweldige herinneringen aan, net als aan de koekendoos die op die avonden openging. Ik twijfel er niet aan dat het er in tienduizenden andere gezinnen eender aan toeging.

Langharig en in andere sferen

Ook de laatste Canzonissima heb ik nog gevolgd, hoewel ik toen al langharig was en in andere (hogere) sferen vertoefde. Wijlen Ann Christy was met “Dag Vreemde Man” de grote favoriete. Maar de overwinning ging naar Nicole & Hugo met “Goeiemorgen morgen”.

Video player inladen ...

Helaas: rampspoed trof hen onder de vorm van geelzucht en het duo moest forfait geven voor het Songfestival in Dublin. Een nationaal drama, dat was het!

Hun vervangers van het laatste uur –Lily Castel en de houterige Jacques Raymond– deden wat ze konden maar eindigden op een schamele veertiende plaats. Bij wijze van Wiedergutmachung mochten Nicole & Hugo twee jaar later alsnog naar het Songfestival met het onding “Baby, baby”. Ze eindigden zeventiende.

Video player inladen ...

Viva Canzonissima

Mee kunnen doen aan Canzonissima betekende toen voor de zangers en zangeressen minstens een jaar werk op de talrijke bals die Vlaanderen toen nog rijk was.

Die tijd is voorbij, ik weet het wel. Maar liedjeswedstrijden zijn van alle tijden. Kijk naar “Belgium’s got talent” en aanverwanten. De formule is zooo simpel. Zoek zangers en zangeressen en liedjes bijeen en laat ze op televisie live tegen elkaar uitkomen. Zet er een jury bij, met André Vermeulen als oude knorpot. En noem het Canzonissima. In Italië bestaat het festival van San Remo al sinds 1951, en er zit nog altijd geen sleet op

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.