Video player inladen ...

Nederlandse feministische schrijfster Renate Dorrestein overleden

 Ze had het einde zelf aangekondigd: Renate Dorrestein leed aan ongeneeslijke slokdarmkanker. Ze was heel populair met romans als "Het perpetuum mobile van de liefde" en "Heden ik". In veel boekhandels en bibliotheken in Nederland worden rouwregisters geopend.

Dorrestein begon als journaliste voor weekbladen, en debuteerde in 1983. Sindsdien schreef ze niet minder dan 34 romans, zoals "Ontaarde moeders", "Weerwater" of "De stiefmoeder". Haar boeken zijn in vele talen vertaald.  In 1993 kreeg ze de Annie Romeinprijs voor haar hele oeuvre.

"Familiegeheimen, geweld, een verstikkende atmosfeer, in elkaar geknutselde gezinsconstellaties:" daarover schreef Dorrestein, zegt Dirk Leyman, recensent van De Morgen aan VRT NWS. "Maar altijd met humor en lichtvoetigheid. Ze was een erg toegankelijke schrijfster, die ook mensen deed lezen die anders niet aan romans toekwamen."

Ze was een leesbevorderingscampagne op zich.

De inspiratie haalde Dorrestein vaak uit haar eigen leven. Over het chronisch vermoeidheidssyndroom waar ze aan leed, over de zelfmoord van haar zus, over haar writer's block.

Ze was een vlotte verhalenverteller, en behalve humor zit er ook een griezelig, "gothic" en thrillerachtig kantje aan haar werk, waar nogal wat gepest en gemoord wordt.

Bekijk: fragment uit "Man over Boek" met Stijn Van de Voorde

Video player inladen ...

Feministe in en buiten de letteren

Belangrijk is ook het feminisme van Renate Dorrestein. "Ze was recht voor de raap op de barricaden voor emancipatie," verduidelijkt Dirk Leyman van De Morgen. Ooit schreef ze een tekst waarin ze voorspelde dat de mannen "wegens overbodig" zouden uitsterven. "Daar kon ze in haar laatste boek, de autobiografie "Dagelijks werk", wel om lachen." Dorrestein riep ook de feministische Anna Bijnsliteratuurprijs in het leven.

Hoewel ze zo vaak over ouder-kindrelaties schreef, was ze bewust kinderloos. Dat was volgens haar een gevolg van de jaren '60 en de pil die toen beschikbaar werd. "Wij waren de eerste generatie die losgekoppeld werd van de biologische bestemming om moeder te worden," zei Dorrestein in "Fried'l" op Radio 1. "Bij ons was het: hoeft het niet, dan doe je het ook niet!" Een beslissing waar ze nooit spijt van kreeg. Later werd ze stiefmoeder en "suikertante".

Rouwregisters in Nederlandse boekhandels en bibliotheken