“Kippenvel voor Danny en een peloton dat verkeerd rijdt”: De 1.000 km voor KOTK van Ihsane Chioua Lekhli

VRT-journaliste Ihsane Chioua Lekhli is dit jaar meter van de 1.000 kilometer voor Kom Op Tegen Kanker. Samen met de andere meter Imke Courtois, en peters Karl Vannieuwkerke en Sven De Leijer fietst ook zij dit jaar mee tijdens dit vierdaags evenement voor het goede doel. Voor vrtnws.be houdt ze een dagboek bij. Dit is dag 2.

"Danny, forever our hero"

Op dag 2 rijd ik opnieuw mee in de voormiddag met peloton “24 donkerblauw tegenwijzerzin”. Na een korte maar deugddoende nacht is het weer aankomen bij een gezellige drukte op de Mechelse Grote Markt! Even registreren, fietsplaatje bevestigen, en we zijn klaar voor de start!

De benen voelen nog goed op dag 2, maar de billen iets minder. Het eerste kwartier op het zadel is even schuifelen maar dat went gelukkig snel. Het is nog erg koud zo vroeg op de ochtend, maar het belooft een mooie dag te worden!

In de eerste helft van de rit kruist Inge mijn pad. Ze heeft een felgeel truitje aan en we rijden samen het gat dicht dat plots in het peloton ontstaat. En zo raken we aan de praat. Inge fietst mee met een hele groep, die samen fietsen voor Danny. Danny heeft ooit nog meegefietst met de 1.000 kilometer, maar kreeg enkele jaren geleden helaas zelf kanker.

Drie jaar geleden is Danny overleden aan nierkanker, hij was 32. Zijn teamgenoten blijven meefietsen voor hem, en dragen allemaal ook een truitje met een boodschap op de linkerschouder: “Danny, forever our hero”. En die boodschap staat niet toevallig daar.

Ook zijn vriendin Nathalie fietst mee, en tegen haar had hij, toen hij het wist dat het niet goed ging, gezegd: ook als ik er niet meer ben, ben ik bij jou, ik zit daar, op jouw linkerschouder. Als ze samen de finish zullen overrijden, zullen ze allemaal hun schouder aantikken en naar boven wijzen, dat wordt ongetwijfeld een kippenvelmoment!

Video player inladen ...

Goed eten, goed drinken en goed navigeren

Halverwege de rit is er steeds een bevoorrading. In Herk-de-Stad doet een uitgehongerd peloton zich te goed aan wafels, bananen en energierepen en worden de drinkbussen bijgevuld. En dan gaat de rit verder, tot het peloton wordt stilgelegd. We zijn verkeerd gereden, het kan de beste overkomen!

De wagen die voorop rijdt moet ons langs de juiste straten navigeren, maar dat is niet altijd eenvoudig. Maar dankzij de supporters die al klaar stonden op het parcours, raakten we weer op de juiste weg!

Voor de tweede dag op rij zit ik met Diederik in het peloton. Ook Diederik rijdt de hele 1.000 kilometer alleen, terwijl hij echt niet graag fietst, zo vertelt hij me doodleuk. HIj is ermee begonnen om te kunnen meedoen aan de 1.000 kilometer voor Kom Op Tegen Kanker en doet het nu al vijf jaar.

Hij heeft helaas verschillende mensen in zijn omgeving die de strijd tegen kanker hebben verloren, en dáarom kruipt hij toch op de fiets, en wil hij vooral ook die fondsen inzamelen voor het onderzoek. Zo’n drie maanden vooraf begint hij te trainen, de rest van het jaar staat de koersfiets op stal. Maar de benen zaten goed, hopelijk blijft dat nog twee dagen zo!

Rijden voor de sterretjes

Na enkele uren kwam het zonnetje erdoor, begon het peloton op te warmen en met de muziek van de wagen die voorop rijdt, zat de sfeer er goed in. Er werd meegezongen en enthousiast gewuifd naar alle passanten. De 1.000 kilometer rijden is vooral ook leuk!

Ook Paul geniet van de zonnige rit door Limburg. Paul fietst al tien jaar en rijdt mee met een truitje met “Rijden voor de Sterretjes” op. Paul heeft zijn echtgenote verloren aan kanker en het is zo dat ze het hebben uitgelegd aan de kleinere kinderen in de familie: ze is een sterretje geworden. Een sterretje dat nu dus ook meerijdt in dit peloton.

En dan nadert het peloton de eindmeet, Leopoldsburg. Een lange erehaag van supporters staat ons aan te moedigen als we binnen rijden, rit 2 zit er op! Ik denk even aan Inge, Nathalie en de rest van hun groep die elders in het peloton rijden, voor wie dit een bijzonder moment zal zijn!

En bij een stevig bord pasta is het een fijn weerzien met de andere meter en de peters. Karl en Sven hebben ook de voormiddag gefietst, Imke is aan het opwarmen voor de namiddagrit. Ook zij waren er al twee dagen bij en hebben hun pelotons mee aangemoedigd.

Nog even de vertrekkers toejuichen en dan huiswaarts. En nu maar hopen dat die benen het even goed doen op dag 3. Morgennamiddag met peloton “24 groen” van Zottegem naar Mechelen!