“Veel verlies en veel dankbaarheid”: De 1.000 km voor KOTK van Ihsane Chioua Lekhli

VRT-journaliste Ihsane Chioua Lekhli is dit jaar meter van de 1.000 kilometer voor Kom Op Tegen Kanker. Samen met de andere meter Imke Courtois, en peters Karl Vannieuwkerke en Sven De Leijer fietst ook zij dit jaar mee tijdens dit vierdaags evenement voor het goede doel. Voor vrtnws.be houdt ze een dagboek bij. Dit is dag 3.

Meer dan tien teams voor Marie-Jeanne en Robert

Op dag 3 rijd ik samen met de andere meters en peters dit keer de rit in de namiddag. Dat betekent dus iets langer uitslapen en gezellig samen richting Zottegem rijden. Onderweg veel muziek en veel ambiance, we hebben er zin in om opnieuw op de fiets te kruipen!

En het is een gezellige drukte in Zottegem, waar de voormiddagfietsers binnenrijden en een welverdiend bord pasta krijgen en de namiddagfietsers zich klaarmaken voor vertrek. Peter Karl Vannieuwkerke is zo sympathiek om onze beentjes in te smeren, en dan zijn we er écht klaar voor!

Vandaag rijd ik mee met peloton “24 groen”. Allemaal nieuwe gezichten dus, andere wegkapiteins, maar evenveel sfeer! We vertrekken onder een stralende zon en de hoofdboodschap van deze rit is dan ook: drinken drinken drinken!

Tijdens deze rit maak ik eerst kennis met Frank en wat later met Tim, zijn zoon. Twee sympathieke mannen die beiden fietsen met hetzelfde truitje. Samen met nog een hele groep renners, want ze hebben meer dan tien teams ingeschreven dit jaar. Frank en Tim fietsen samen de volledige 1.000 kilometer. Iets bijzonders om te delen als vader en zoon.

En ze fietsen voor MJR, zo staat er op hun truitje. MJR staat voor Marie-Jeanne en  Robert. Dat zijn de ouders van Frank, en dus de grootouders van Tim. Zij hebben allebei de strijd tegen kanker niet gehaald. Ze zijn klein begonnen, met een eerste team, toen Marie-Jeanne en Robert er nog waren, om hen aan te moedigen in hun strijd.

Na hun overlijden blijven ze verder fietsen, in hun nagedachtenis. En door de jaren heen kwamen er meer en meer mensen bij, die ook wilden fietsen tégen kanker. Volgend jaar zullen ze waarschijnlijk al 15 teams kunnen inschrijven.

Dankbaar om te kunnen en mogen fietsen

Tijdens de rit komt ook Karel naast mij rijden. Karel fietst al een aantal jaar mee met de 1.000 kilometer en hoewel hij 72 is, zijn de benen nog goed! Ook Karel heeft een heel goede reden om erbij te zijn vandaag. Hij fietst met een truitje met op de rug de naam van zijn zoon Jorn.

Jorn is op 36-jarige leeftijd overleden aan kanker. Het is altijd bijzonder pijnlijk om als ouder een kind te verliezen en dat is ook voor Karel zeker zo. Maar hij troost zich met het feit dat Jorn volop geleefd heeft, hij heeft veel dingen gedaan die hij graag deed, onder meer muurklimmen, en hij heeft veel uit zijn jonge leven kunnen halen.

En nu houdt Karel de gedachte aan hem nog steeds levend. Door voor hem te fietsen en over hem te praten. En we hebben het erover hoe gelukkig we onszelf mogen prijzen. Dat we fit en gezond zijn, dat we kunnen en mogen fietsen, en dat we daarvoor alleen maar zeer dankbaar kunnen zijn.

Ook Kim fietst mee voor iemand die hij verloren is. Een vriend van hem, uit de secundaire school. Ze waren beiden 14 jaar toen hij overleden is aan kanker. Hij is daar nog steeds van onder de indruk en wou daar dan ook iets voor doen. En dat is fietsen geworden, tijdens de 1.000 kilometer.

En die 1.000 kilometer brengt ons vandaag door het Waasland en door Temse, waar ik ben opgegroeid. En ook dat is genieten en ook dat maakt deel uit van het evenement. Heel Vlaanderen doorkruisen, mooie landschappen zien en soms bekende plekjes doorfietsen, en dat met nog wat supporters erbij, gaf ons vleugels tot in Mechelen!

Om 20 uur reden we Mechelen binnen, als één van de laatste pelotons. Het is genieten van de aanmoedigingen van het enthousiaste publiek op de Markt en na aankomst is het meteen de massagetafel op, om de verzuurde beentjes te laten behandelen. Ik kan moeilijk geloven dat de eerste drie dagen en dus de eerste drie ritten er al op zitten, morgen de laatste rit in de namiddag en dan … feest!