Video player inladen ...

“Lege benen en een vol hart”: De 1.000 km voor KOTK van Ihsane Chioua Lekhli

VRT-journaliste Ihsane Chioua Lekhli is dit jaar meter van de 1.000 kilometer voor Kom op tegen Kanker. Samen met de andere meter Imke Courtois en de peters Karl Vannieuwkerke en Sven De Leijer fietst ze dit jaar mee tijdens het vierdaags evenement voor het goede doel. Voor vrtnws.be houdt ze een dagboek bij. Dit is dag 4, de slotdag.

Op dag 4 is de middagstad Harelbeke. De pelotons die de voormiddag rijden komen daar aan, en ik ga daar vertrekken voor mijn laatste rit, van Harelbeke naar Mechelen. Het is opnieuw peloton 24 groen vandaag. Een warm peloton met veel solorijders.

Tijdens de rit maak ik kennis met Ellen. Ellen doet voor de tweede keer mee met de 1.000 kilometer en ze rijdt één rit. Bij haar eerste deelname had ze het wat moeilijk met de lange rit en ook dit keer heeft ze zich niet zo goed kunnen voorbereiden.

Maar Ellen had de kans om mee te rijden en wil dat heel graag doen voor haar opa, die ze verloren is aan kanker. Haar opa heeft haar mee opgevoed en het is haar opa die haar ook altijd heeft aangemoedigd om gezond te blijven en te sporten.

De weersvoorspellingen waren helaas niet goed voor de laatste dag, er werd regen aangekondigd. En dus, zo vertelt ze me, heeft ze gisteren een schietgebedje gedaan en opa gevraagd te zorgen dat het droog zou zijn, zodat zij voor hem kon fietsen. En het heeft gewerkt, want er is geen druppel gevallen in de namiddag.

Tijdens de rit krijgt Ellen het wat moeilijk. Er zijn heel wat hellingen die het wat lastig maken. De wegkapiteins komen dan een poosje duwen, om het haar wat makkelijker te maken. En ook de solorijders, die dus al drie dagen lang elke rit hebben gedaan, helpen duwen.

Bijzonder mooi om te zien, hoe het hele peloton elkaar helpt, om te zorgen dat ze samen de eindstreep halen. Duwen kan ik helaas niet maar ik leen wel mijn jasje uit, want er stond een koude wind. En zo haalde Ellen, dankzij de steun van het peloton, ook de eindmeet, voor haar opa.

Solo voor Svenja en de polonaise

Ik rijd vandaag ook heel wat kilometers naast Myriam, een solorijder die al een aantal jaren meedoet. Myriam fietst voor Svenja, de dochter van haar buren. Haar vader heeft het team zes jaar geleden opgestart nadat zij overleed aan een zeer agressieve hersentumor.

Myriam heeft voor haar al de 1.000 kilometer solo gereden, en nu is helaas ook de vader van Svenja, Franky, overleden aan kanker. Dus voor hem, en voor Svenja, doet Myriam de 1.000 kilometer opnieuw. Haar buurvrouw is een goede vriendin geworden, en zij blijft de drijvende kracht achter de teams die rijden voor Svenja en Franky.

Bij de bevoorrading in Sint-Lievens-Houtem is er heel wat sfeer. Er staan veel supporters en er speelt muziek, en we dansen samen met het peloton de polonaise! Bij vertrek wordt er eerst nog meegebruld met “Laat de zon in je hart”, en zo starten alle teams opgeladen voor de tweede helft van de rit.

Video player inladen ...

Onderweg horen we ook de sirenes van de brandweer. We denken dat er iets gebeurd is, tot we zien dat er een hele ploeg supporters staat, inclusief brandweerwagen en kraan. Ze supporteren voor een team dat meerijdt, en voor het hele peloton. En dat geeft een boost aan alle renners, iedereen vergeet even de spier- en zadelpijn en rijdt met een grote glimlach verder.

Hulde aan de vrijwilligers en aan de andere meter en peters

En ook mijn vierde en laatste rit verloopt bijzonder vlot, enkele leuke babbels, wat geplaag van de wegkapiteins, en voor we het weten naderen we Mechelen, voor het slotfeest. Bij deze zou ik ook graag alle vrijwilligers willen bedanken.

De mensen die ‘s ochtends vroeg instaan voor de registratie en al het praktische, de vrijwilligers voor de bevoorrading en in de middagsteden, de wegkapiteins op de fiets en op de motor en de volgwagens, de studenten sportverzorging die zorgen voor de massages, … en iedereen die ik vergeet.

Een dikke dikke dank u wel! Jullie maken dit evenement mee tot wat het is, en zorgen mee voor die unieke en warme sfeer, en dat voor het goede doel, hulde!

De aankomst in Mechelen is onvergetelijk. Al die supporters van de Katelijnestraat tot de Grote Markt, een kippenvelmoment. Bij aankomst was het meteen het podium op, voor een kort interview en om het totaalbedrag te weten te komen dat er dit jaar is ingezameld.

Al die teams die op allerlei originele creatieve manieren elk (minstens) 5.000 euro hebben ingezameld, hebben in totaal 4.930.000 euro opgebracht voor het kankeronderzoek. Een prachtprestatie!

Ik ben ongelooflijk dankbaar dat ik dit jaar meter mocht zijn, en ik ben heel blij dat ik mijn belofte van één rit per dag heb kunnen waarmaken. Ik vermoed dat ik wat stijfjes zal zijn morgen, de benen zijn leeg, maar mijn hart loopt over van trots en dankbaarheid en warmte na dit bijzonder evenement.

En ik ben ook erg blij dat ik meter mocht zijn samen met Imke, Sven en Karl. We hebben ontzettend veel plezier gehad samen, en ook zij hebben elk 500 kilometer gefietst de voorbije vier dagen! Ze hebben hun pelotons aangemoedigd en waren ook geraakt door al die verhalen. Ik vermoed dat u ons volgend jaar ziet terugkeren … Tot dan!

Video player inladen ...