Waar zijn de transmigranten van Brussel-Noord naartoe? 

Eén week na de aankondiging van minister van Binnenlanse Zaken Jan Jambon (N-VA) in de Kamer dat hij het probleem van de transmigranten in en om het Brusselse Noordstation zou aanpakken, blijkt de overgrote meerderheid van die migranten vandaag in gastgezinnen te worden opgevangen. Dat zegt Mehdi Kassou van het Burgerplatform voor Steun aan de Vluchtelingen aan VRT NWS.

Vorige week kondigde minister Jambon aan dat de politie zou worden ingeschakeld om de transmigranten weg te krijgen uit Brussel-Noord, het busstation onder het treinstation en het vlakbij gelegen Maximilaanpark. Op enkele uitzonderingen na lijken de transmigranten vrijwel van de aardbol verdwenen.

Sinds vorige week brengen wij gemiddeld een kleine 550 vluchtelingen onder bij gastgezinnen

Mehdi Kassou (Burgerplatform voor Steun aan de Vluchtelingen)

Dit betekent niet dat ze nu al zijn ondergebracht in gesloten centra met het oog op hun uitwijzing, zoals de minister vorige woensdag aankondigde. "Sinds vorige week brengen wij gemiddeld een kleine 550 vluchtelingen onder bij gastgezinnen", zegt Mahdi Kassou aan VRT NWS. "Dat zijn er zo'n 130-tal méér dan een week geleden. Wij kunnen momenteel rekenen op zo'n 4.800 gastgezinnen die geregeld vluchtelingen uit Brussel-Noord en omgeving tijdelijk opvangen.

"Hoe meer repressie er komt, hoe groter de inzet van solidaire burgers", zegt Marie Lesy. Ook zij is actief in het burgerplatform, dat zich sinds vorig jaar inzet om dakloze transmigranten tijdelijke opvang te bieden. 

Je hoeft echt geen solidaire burger te zijn om te beseffen dat zo'n beleid contraproductief is

Lesy betwist dat de harde taal van minister Jambon en staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) een echt verschil maakt. "Tussen december vorig jaar (tijdens de heisa over de uitzettingen naar Soedan, nvdr.) en 9 mei hebben onze mensen in totaal 142 mensen als vermist opgegeven. Het gaat om migranten met wie ze geregeld contact hadden en die ze zo goed mogelijk proberen op te volgen. Uit de informatie die ik heb, blijkt achteraf dat een 85-tal van hen was opgepakt, van wie er nog 10 vastzitten en 3 effectief zijn uitgewezen.  De rest van die 85 blijkt gewoon na een tijdje weer te zijn losgelaten. Dat is een zeer zwak resultaat."

Het burgerplatform klaagt aan dat de overheid veel middelen vrijmaakt voor politieacties tegen transmigranten, maar in de praktijk bitter weinig middelen vrijmaakt om de mensensmokkelaars te bestrijden. "Theo Francken besteedt liever 192 euro per nacht aan het opsluiten van een illegale vluchteling, terwijl een menswaardige opvang zoals wij die bieden maar 36 euro per nacht kost", zegt Marie Lesy. "En dat voor 3 uitwijzingen op een totaal van 83 opgepakte vluchtelingen. Je hoeft echt geen solidaire burger te zijn om te beseffen dat zo'n beleid contraproductief is. Ik vind dat een bewindvoerder daarop moet worden aangesproken."

Ik ga alles proberen wat ik kan, maar ik zal wellicht blijven zwerven tot ik sterf

"Noem mij Obsa", zegt een Ethiopische transmigrant die tijdelijk onderdak heeft gevonden bij een gastgezin in Antwerpen. Hij gebruikt liever een fictieve naam, want hij voelt zich opgejaagd na de heisa over de transmigranten. "Vorige week stuurde de politie mij weg uit het Noordstation, naar het Maximiliaanpark. Maar daar kreeg ik van andere politieagenten te horen dat ik naar het Noordstation moest. Ik ben echt bang dat ze mij het land gaan uitzetten." De voorbije dagen heeft hij bij een gastgezin verbleven. "Hier voel ik me veiliger, maar ik kom de straat niet op."

Twee jaar geleden verliet hij zijn land. "Ik ben Oromo (een etnische minderheid in Ethiopië, nvdr.), maar de Ethiopische politie zocht mij na een protestactie. Ik werkte als verpleger, maar had geen andere keuze meer dan mijn land te verlaten, want in Ethiopië was ik opgejaagd wild."

Obsa wist uiteindelijk via Soedan en Libië Italië te bereiken. "In een politiekantoor in Sicilië namen ze mijn vingerafdrukken. Dat is de procedure, kreeg ik te horen." Over de mogelijkheid om asiel aan te vragen kreeg Obsa naar eigen zeggen geen enkele informatie. "Ik was compleet aan mijn lot overgelaten en leefde op straat. Uiteindelijk ben ik via Frankrijk hier beland. Hier asiel aanvragen durf ik niet omdat ze mij dan naar Italië terugsturen. Het Verenigd Koninkrijk lijkt mij de enige kans om uit deze hopeloze toestand weg te raken."

Hoe ziet Obsa zijn eigen toekomst? "Ik ga alles proberen wat ik kan, maar ik zal wellicht blijven zwerven tot ik sterf."