Copyright 2018 The Associated Press. All rights reserved.

Psychologische ondersteuning bij een traumatische gebeurtenis, hoe gaat dat in zijn werk?

Bij het drama in Luik werden slachtoffers en ooggetuigen ook psychologisch ondersteund. De coördinatie hiervan was in handen van psychologe Anouck Heulot. "Het is ontzettend belangrijk dat alle betrokkenen tegen elkaar hun eigen verhaal vertellen."

"Het eerste wat we doen is een dossier opstellen met alle informatie.  Waar moet de psycholoog naartoe? Wat hebben de mensen gezien? Om hoeveel mensen gaat het?  Op basis van die gegevens zoeken we een psycholoog die zich al dicht bij de slachtoffers bevindt.  Dat doen we om te vermijden dat de slachtoffers te lang moeten wachten", zegt Anouck Heulot, psychologe bij het adviescentrum Pobos.

Een zekere ervaring met trauma en met de opvang van groepen is een pluspunt.

Anouck Heulot

Volgens Heulot is niet iedereen even geschikt om die psychologische ondersteun te bieden. "Wie ervaring heeft met trauma en met de opvang van groepen heeft in deze een streepje voor", zegt Heulot.  "Want er is een rugzak aan bagage nodig om het hoofd te bieden aan de soms heel intense emoties die daar loskomen."

Welke emoties kunnen voorkomen?

Volgens Heulot zijn de meest uiteenlopende reacties mogelijk na een traumatische gebeurtenis. In de eerste 72 uur kan er sprake zijn van immens veel woede, verdriet, ongeloof en vooral ook machteloosheid. "Het feit dat je plots iets overkomt waarvoor je op dat moment geen "tools" tegen hebt", zegt Heulot.

Machteloosheid is een zeer gemeenschappelijke factor bij alle ingrijpende gebeurtenissen.

Anouck Heulot

Wanneer de psycholoog arriveert, gaat die in de mate van het mogelijke op zoek naar een rustig lokaal. "De mensen moeten dan vooral op een plaats zijn waar ze zich veilig voelen. Een plek zonder prikkels, zonder gsm's en zonder mensen die voortdurend binnen en buiten lopen", weet Anouck Heulot. "En als dat het geval is, vragen we hen om een reconstructie te doen van de gebeurtenissen. In het Engels hebben we het dan over een "debriefing."

Zo een debriefing moet de mensen in staat stellen om elk vanuit hun standpunt hun kant van het verhaal te vertellen. "Er zijn verschillende mensen bij betrokken en ieder heeft zijn of haar stukje in het verhaal.  Doordat de focus vooral gericht is op het overleven van de traumatische gebeurtenis, verliezen ze een hele hoop relevante informatie. Maar door die drang naar overleven, speel je die informatie kwijt. Zo een groepsgesprek stelt alle betrokkenen in staat om die puzzel af te maken zodat je 's avonds aan jouw naasten kan vertellen wat je precies hebt meegemaakt", aldus Heulot.

Wat na de "72 uur"?

De psychologe heeft het eerder al gehad over de emoties die optreden in de eerste 72 uur, maar wat nadien? "Het kan tot een maand duren om alles op zijn plek te zetten in jouw hele gestel. De meeste mensen hebben ook voldoende veerkracht om te herstellen", zegt Heulot. 

Volgens haar zullen enkele mensen ook na die maand nog extra hulp nodig hebben. "Daarom is het ook belangrijk om na die maand over de juiste tools te beschikken om bij de juiste hulpverlening terecht te komen", besluit Heulot.

Beluister hier het integrale gesprek