"Memoires van een WC-pot", zou dat geen mooie romantitel zijn?

Louis van Dievel, schrijver en journalist, kijkt elke week met een guitige blik naar de kleine en grote actualiteit. Vandaag het voorstel om reclame voor alcohol te verbieden.

opinie
Louis van Dievel
Louis van Dievel is schrijver en journalist. Hij was journalist bij VRT NWS.

De wereld hangt aaneen van schijnheiligheid. Alcohol is slecht voor de gezondheid, net zoals roken overigens. Excuus dat ik een open deur intrap. 

Wie nu nog rookt is een paria met een vieze adem en een ochtendhoest en mogelijk erger. Maar wie drinkt is een gezelligheidsmens. 

Want alcohol brengt de sfeer erin. Verdrijft sombere gedachten, maakt ons licht in het hoofd, ruimt ongewenste barrières op, maakt de tong en de kleren los. Doet ons bloed sneller stromen. Niets dan voordelen. En wie net dat glas te veel zou willen drinken, wordt ruim afdoende afgeschrikt door de disclaimer op de reclame: "Bier drink je met verstand".

Trouwens: voor je zestiende kun je bij ons geen alcohol kopen. Onze kinderen lopen geen gevaar! Wat is dus het probleem?  Dàt is dus het probleem: de hypocrisie. Het niet willen zien. De kop in het zand. De drogredenen.

Vreemd en hypocriet

Ik ben niet van de gedachte- of de zedenpolitie, laat dat duidelijk zijn. De mens heeft altijd al gedronken, lees er Asterix op na. De mens staat al eeuwenlang op met hoofdpijn of erger na de avond/nacht tevoren.

"Memoires van een WC-pot", zou dat geen mooie romantitel zijn?

Zolang niemand mij – buiten mijn persoonlijke kring - lastig valt met gelal en gezeur of ongewenste handtastelijkheden, of dronken gaat rijden, heb ik geen probleem met mensen die drinken. Ik heb ook geen probleem met mensen die drugs gebruiken. Drugs of alcohol zijn wat mij betreft elkaar waard. Qua schadelijkheid, qua impact op het persoonlijk leven, qua last voor de maatschappij.

Alleen: drugs zijn illegaal, alcohol niet. Vreemd en hypocriet. En omdat ze illegaal zijn, is er criminaliteit en overlast en repressie. Steken mensen de noordgrens over voor een spie spacecake en een klompje Afghaanse. Of erger/harder/zwaarder.

Ik ben geen bekeerling

Ik ben een ervaringsdeskundige. Ik maak daar geen geheim van. Ik heb in mijn leven alles uitgeprobeerd wat schadelijk en verboden is, op het allerhardste spul na.

Bijna 23 jaar geleden ben ik ermee gestopt, wat niet om te lachen was. Maar ik ben geen bekeerling, geen preker (hoop ik toch). Ik ben dus ook niet voor een verbod op alcoholreclame.

Verbieden is niet productief. De hypocrisie moet er uit, dat wel. Ik kijk soms gefascineerd naar die geweldig goed gemaakte reclamespots voor bier. Naar de kunstig gemaakte advertenties voor dure whiskymerken.

Ze maken van drinken een  beleving (excusez le mot). Je hoort erbij als je drinkt. Met verstand, uiteraard. Je bereikt ongekende hoogten qua quality time (nogmaals excuses). Het zijn insluipers, breinwormen, vervormers van de werkelijkheid. Het zou al veel helpen als die reclame soberder, meer sec werd, en als die idiote disclaimer over met verstand drinken zou verdwijnen. Niemand heeft zich ooit van een woekerlening laten weerhouden door de slogan “Geld lenen kost ook geld”.

Gentse Feesten

Laatst zag ik een geweldige persfoto, de ultieme antireclame voor alcohol. Het is een klassieker. Op de Gentse Feesten staan werkelijk laveloze jongelieden naar het opruimwerk van de Gentse reinigingsdienst te kijken. De feestvierders willen zo te zien niet eens een stap opzij zetten voor de onverstoorbare opruimers van weggegooide bekers, platgetrapte pakjes friet en kots. De hijsers lijken integendeel nog laatdunkend commentaar te geven op het ondankbare werk van de nijvere opruimers.

En dat, dames en heren, is de essentie van alcohol: veel te veel drank schakelt de morele remmingen uit die we normaal wel hebben. En toont ons hoe we dan zijn: zielig.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.