En opeens is daar het eerste gezamenlijke album van Jay-Z en Beyoncé

"Everything Is Love", zo heet de creatieve bevalling van de heer en mevrouw Carter, bij het grote publiek beter gekend als Jay-Z en Beyoncé. Het album was niet aangekondigd. Er waren wel geruchten. Je kan het sinds gisteravond beluisteren op Jay-Z's streamingdienst Tidal.

Beyoncé had een bericht gezet op Twitter en Instagram. Kort daarop werd de release gisteravond ook bekendgemaakt tijdens een optreden van het koppel in Londen. "Album out now" stond daar op het einde van het concert op een groot bord te lezen.

Museum als creatieve speeltuin

Op "Everything Is Love" staan 9 nummers. Voor één daarvan - "Apeshit" - is er ook al een videoclip, die in mei in het grootste geheim is opgenomen in het Louvre in Parijs. De Belg Sidi Larbi Cherkaoui bedacht de choreografie.

Het lijkt erop dat de Carters zich lekker mochten uitleven in Frankrijks beroemdste museum. De clip begint en eindigt met het koppel bij de Mona Lisa, een werk van Leonardo da Vinci, waarvoor Beyoncé tijdens een privebezoek 4 jaar geleden, ook al veel interesse toonde.

Video player inladen ...

Eveneens prominent aanwezig is de "Nikè van Samothrake", bovenaan de brede trap met dansers. Een mooi beeld: de godin van de overwinning. En onder haar, voor de sokkel, die andere - hedendaagse - godin. Een zwarte diva, die je nauwelijks ziet liggen. Qua symboliek kan het tellen. 

Een ander werk dat wordt opgevoerd, is de "Kroning van Napoleon", van Jacques-Louis David. Maar het is de popdiva - strak in Burberry-motief - die de aandacht trekt en samen met een groep wulpse, zwarte vrouwen sensuele moves opvoert. De superster van nu is geen blanke keizer maar een vrouw met een kleur.

Relatieproblemen

Naast de les kunstgeschiedenis in de clip van "Apeshit", geeft "Everything Is Love" ook een inkijk in de verhoudingen tussen Jay-Z en Beyoncé. Het koppel liet al in eerdere songs horen dat die niet altijd goed zitten. Maar je problemen muzikaal verpakken en er dan nog aardig aan verdienen, ook dat zijn "The Carters". Even goed als marketeer dan als muzikant.

Van spanningen is alvast geen sprake in "Summer". Ook "Apeshit" klinkt optimistisch. "We made it". Weg met de ruzies. Maar even later in diezelfde song: "I said no to the Superbowl", waarmee Jay-Z verwijst naar zijn weigering om op te treden op de finale-show van het American Football. Wellicht deed hij dat uit solidariteit met Colin Kaepernick, een zwarte speler die weigerde recht te staan voor het Amerikaanse volkslied, uit protest tegen het politiegeweld op zwarten.

De nummers "Boss", "Friends", "Heard About Us" en "Lovehappy" gaan dan weer allemaal over relatieproblemen. Over hoe Jay-Z Beyoncé bedrogen had en hoe het koppel uiteindelijk uit die crisis geraakt is. Het einde kennen we: de twee zijn weer happy in love. Ook al laten "The Carters" zich graag afbeelden als goden, ze hebben dezelfde problemen als wij. En dan nog. Problemen bestaan niet. Er is alleen maar liefde. Alles is liefde.

The Carters - "Everything Is Love"

  1. Summer
  2. Apeshit
  3. Boss
  4. Nice
  5. 713
  6. Friends
  7. Heard About Us
  8. Black Effect
  9. Lovehappy