Voor één keer kunnen we met zijn allen gewoon Belg zijn. En wat daarna?

Wat denkt een jonge Vlaming uit de Kempen, die al in China en Taiwan woonde en onlangs verhuisde naar Australië over de tricolore voetbalgekte in ons land? Jeroen Deckmyn schrijft het neer in ons vijfde deel van de reeks over voetbal, identiteit en nationalisme.

labels
Jeroen Deckmyn
Jeroen Deckmyn is freelancer en heeft vier jaar in China gewoond, drie jaar in Taiwan en is enkele maanden geleden verhuisd naar Australië. Zo nu en dan kijkt hij vanop enige afstand naar zijn vaderland.

Ik had me voorgenomen om niet naar de match te gaan kijken. Van één uur tot drie uur ’s nachts, dat was me wat te laat. “Kruip maar vroeg in je bed”, zei de engel op mijn ene schouder. “Ach kom, één nachtje maar”, zei de duivel op mijn andere.

En daar was ik dan, één uur ’s nachts, in de Crown Casino Sports Bar. De Belgen – een soort dat zich doorgaans beter weet te verstoppen in de mensheid dan wandelende takken in de jungle – herkende ik meteen aan de Rode Duiveltruitjes, de Belgische vlaggen op de wangen en de rode lampjes in hun bierbekers.

Toegegeven, ikzelf ken weinig van voetbal en de afgelopen weken is het zweet mij vaak uitgebroken wanneer Australiërs op straat over Belgisch voetbal begonnen tegen mij. Dat gênante gesprek over voetbal begint altijd met de gênante vraag: "Hé, waar kom jij eigenlijk vandaan? Zweden? Duitsland? Nederland?"

Gênant, want altijd denk ik: wat zou nu het beste antwoord zijn? Waar kom ik eigenlijk vandaan?

Waar kom ik van? De Kempen? Niks om trots op te zijn! Antwerpen? Klinkt zo dikkenekkerig. Vlaanderen? 

De Kempen? Niks om trots op te zijn! Antwerpen? Klinkt zo dikkenekkerig. Vlaanderen? En dan herinner ik mij die avond in een Belgium Beer Café in Shanghai waarop enkele Vlamingen gepassioneerd probeerden uit te leggen aan wat Chinezen wat het belang was van Vlaanderens bloed en bodem op de wereld en dan denk ik: misschien toch maar niet.

Europa? Zal ik Europa zeggen tegen de Australiërs? Maar wat betekent dát?

Dan maar "wereldburger"? Zoals Socrates zichzelf omschreef? Dat is ongetwijfeld het enige eerlijke antwoord. Maar iedereen weet wat eerlijkheid Socrates heeft opgebracht: de gifbeker.  

En bovendien zouden ze gewoon doorvragen. Naar je land. Want dat is wat ze willen weten. Dat is het belangrijkst. Je land. En daarom hoor je jezelf de naam uitspreken van het land dat op je paspoort staat. België. Het Koninkrijk België.

Europa? Zal ik Europa zeggen tegen de Australiërs? Maar wat betekent dát?

En samen met dat "Koninkrijk" komt in je gedachten koning Filip voorbij gefietst en dan heb je een binnenpretje - want bij de Belgen komt de koning altijd samen met een binnenpretje, zoals frieten en tartaar - en dan begin je te glimlachen en dan vraagt de buitenlander waarom je lacht en dan moet je het beginnen uitleggen, van onze koning en zo...

... en van ons land dat helemaal geen land wil zijn. En van de noordelijke helft die rijker is dan de zuidelijke en daarom een onafhankelijk land wil worden. Maar dat dat helemaal niet kan. Omdat Brussel, toevallig ook de hoofdstad van de EU, middenin dat nieuwe land zou liggen. En dat de hoofdstad dan op zich ook een apart land zou moeten worden. En dat dat natuurlijk onmogelijk is. En dat België daarom voor altijd België zal blijven.

En dat de nationalistische partij van de noordelijke helft van het land dat net zo goed beseft als al de rest. En dat die partij daarom sinds kort, sinds de oorlog in Syrië, de aandacht heeft verschoven van zuidelijke Franstalige Belgen met weinig geld naar vluchtelingen uit oorlogsgebied met nog minder geld. Om toch érgens tegen te kunnen zijn.

Ben ik van ons land dat helemaal geen land wil zijn?

En dan kun je het gaan hebben over de aanslagen in Europa. Over de militairen op straat. Over dat eigenaardige idee van zoveel Europeanen dat mensen die vluchten voor terroristen zelf ook terroristen zijn (?). Over de staatssecretaris voor asiel en migratie die Australië een inspirerend eiland vindt...

... en dan heb je de sfeer natuurlijk helemaal verpest. Jesus, die mens vroeg gewoon naar je land!

Belgenpak

En dan, op dat moment, kan je nog maar één ding doen: je Belgenpak bovenhalen. Je weet wel, dat pak dat wij, de Belgen, allemaal in een bestofte doos hebben liggen op zolder. Voor als de gelegenheid zich nog een keer voordoet. En het WK, dat is de gelegenheid der gelegenheden! Wanneer we met z’n allen voor één keer gewoon Belg kunnen zijn.

Voor één keer alle remmen los. Voor één keer het Belg zijn combineren met trots. Voor één keer liefde voelen voor het vaderland. Voor één keer de Belgische vlag ophangen aan je gevel. Zonder schaamte!

Voor één keer, ook al ben je tienduizend kilometer verwijderd van het vaderland, zoals wij hier nu, samen het volkslied aan te heffen. Voor Vorst, voor vrijheid en voor recht. Maar vooral toch voor de Rode Duivels, de laatste hoop der Belgen.

Wereldburgers

De ogen gekluisterd aan de kuiten van Lukaku worden we voor één keer één met de Walen en de Vlamingen en de Brusselaars. En met de Oostkantonners. En met de Marokkanen. En met de Turken. En met de moslims. En met de joden. En met de zigeuners. En met de homoseksuelen. En met iedereen die mee wil doen.

Voor één keer een mens zijn samen met de andere mensen.

Een wereldburger, zeg maar. En voor één keer toasten we met de wereldbeker op het wereldburgerschap. (En vergeten we Socrates en zijn gifbeker.)

En Beethoven staat op uit zijn graf. Dat het ons dan toch gelukt is: alle mensen zijn broeders geworden! Van euforie schudden Kim en Trump elkaar de hand.

En dan? Wanneer de winnaar van de wereldbeker bekend is? Dan zal de aarde opnieuw rond de zon beginnen draaien. En er zullen verkiezingen zijn in België. En Theo Francken en de zijnen zullen de grote overwinnaars zijn. In Antwerpen zullen ze staan juichen zoals de winnaars in Moskou.

En Beethoven zal terug in zijn graf kruipen.

2038

Een sprong in de tijd. Twintig jaar later. 2038. De Nieuw-Vlaamse Alliantie is de grootste partij van het nieuwste land op aarde, Vlaanderen, dat berucht staat om zijn excentrieke migratiebeleid en enkel superrijke Chinezen en Saoedi-Arabieren binnenlaat, geïnspireerd op het inspirerende eiland Australië.

Het Vlaamse elftal – ook wel “de Gele Leeuwen” genoemd-, bestaande uit mannen met namen als Vertonghen, Vermaelen, Tielemans, Dedoncker en De Bruyne, heeft zich voor de zoveelste keer op rij niet kunnen kwalificeren voor de deelname aan het WK.

Het Franse elftal, met namen als Meunier, Hazard, Courtois en Ciman, nemen het eerst op tegen het Duitse team met toppers als Batshuayi, Kompany, Chadli en Dembélé en zullen daarna zweten wanneer ze moeten spelen tegen de Zweden Carrasco, Lukaku en Nainggolan. Voormalig Koning der Belgen, Philippe, asiel gekregen in Frankrijk, supportert met zijn vrouw en kinderen vanop de eerste rij. Hij ziet er jonger uit dan ooit.

De hele wereld viert het wereldburgerschap en de Vlaming zit op café gebogen over een Flanders Beer. Niemand durft het woord “jammer” te gebruiken. De Vlaming heeft er een eufemisme voor gevonden: “Pascalleke, nog nen dagschotel alstublieft!” (Dat is Vlaams voor “dva vodka spasiba”.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.