Video player inladen ...

"We zijn aangekomen!" Herbeleef de reis van 1.000 kilometer met de elektrische wagen uur na uur

Bart en Elisabeth, twee reporters van "De Inspecteur", maken hun "Voyage Voltage". Maandagochtend vertrokken ze met de wagen op de VRT in Brussel voor hun tocht naar Montpellier in Zuid-Frankrijk. Via dit dagboek met teksten, filmpjes en foto's kan u hun reis uur na uur herbeleven. 

Dinsdag 26 juni, 23.35 uur

We zijn aangekomen! De laatste 100 kilometer zijn vlot gegaan. Al kunnen we nog niet meteen gaan slapen. Onze gastvrouw had gezegd dat we de auto zouden kunnen opladen, maar het laadpunt blijkt een garage te zijn, hier vijf kilometer vandaan. Niet echt een optie, dus. Er zit niets anders op dan met kabels te sleuren en de auto zo op te laden. 

Hoe we de tocht precies hebben beleefd, horen jullie morgen in "De inspecteur" op Radio 2, tussen 8 en 9 uur. 

Dinsdag 26 juni, 21.43 uur

We zijn er. Allez, ja. Binnen een dik uur, schatten we. We hebben wat risico's genomen en hebben ons daarmee in de problemen gebracht. We hadden bij het geplande laadpunt nog 100 kilometer autonomie over en dus beslisten we om nog wat verder te rijden. We vonden een laadpaal op onze 'charge map', zo'n 80 kilometer verder, dus beslisten we die te nemen. Zo waren we al dichter bij Montpellier, na de laatste laadbeurt. 

Blijkt dat geen 'snel'-laadpaal te zijn, maar een gewone. We hebben hem even ingeplugd, maar na een halfuur was de batterij nog maar 5 procent bijgeladen. En dus zijn we toch maar op zoek gegaan naar een echte snellaadpaal hier in de buurt. We hebben dus verkeerd gegokt en vooral tijd verloren. Maar goed, nu is hij bijna vol en vertrekken we voor de laatste 100 kilometer.

Dinsdag 26 juni, 18.42 uur

Onze technische problemen zijn van de baan en we zijn weer onderweg. We sparen wel steeds minder onze voorraad stroom en rijden dus sneller dan die 110 waar dat mag, maar we hebben telkens voldoende marge. Intussen proberen we te berekenen hoeveel onze rit van 1.000 kilometer aan stroom kost tegenover wat het ons aan brandstof zou kosten. Geen evidente berekening. We leggen ze morgen voor aan Sven op de radio. Hij heeft een expert te gast die het nog eens zal narekenen (hiermee zeggen we niet dat Sven dat niet zou kunnen). 

Dinsdag 26 juni, 17.20 uur

We rijden richting Montélimar. We zijn even bij een aire gestopt, want we hebben wat technische problemen. Niet met de auto, wel met het doorsturen van fragmenten. Maar geen nood, hier hebben ze wel goeie laadinfrastructuur: vier palen met telkens een gewone oplader en een snellader aan weerszijden. Wat een aire! Alleen.... onze laadkabel blijkt op geen van die palen te passen. Wat een air, dus eerder. We hoopten even bij te kunnen laden tijdens deze noodstop, maar dat zit er dus niet in. 

Dinsdag 26 juni, 15.38 uur

100 procent batterij. Dat zien we graag. Wat daarnaast staat, is minder positief. De auto schat ons maximale bereik nu in op 257 kilometer, vanmorgen was dat nog 285. Niet de schuld van de auto of van de batterij, wel van de chauffeur. Bart, ja, die tijdens de vorige rit sneller dan 110 kilometer per uur heeft gereden. De auto vermoedt nu dat we dat opnieuw gaan doen en waarschuwt ons dat we minder ver zullen geraken. Schoon is dat! 

Dinsdag 26 juni, 14.23 uur

We zitten op een terrasje en gooien onze plannen om. Onze auto krijgt toch geen lange laadbeurt, maar een snelle, net als gisteren. We blijven dus niet in Lyon voor die citytrip, maar rijden binnen een uur al door naar Montpellier. Nog altijd niet rechtstreeks, met nog één tussenstop voor de boeg, maar toch komt onze eindbestemming dichterbij. Wellicht een aantal uren eerder dan verwacht. Nog snel wat op de laptop werken hier in het zonnetje, om onze eigen batterijen op te laden, jawel.

Dinsdag 26 juni, 12.55 uur

Gisteren kregen we een aantal ongeruste reacties van elektrische rijders, dat we het e-rijden toch niet in een slecht daglicht zouden zetten. We hebben die mailtjes niet allemaal kunnen beantwoorden. Hopelijk lezen zij hier het antwood. Het ziet ernaar uit dat dit een positief verhaal wordt. Voila. Op het gedoe met die laadpassen en het zoeken naar laadpalen na, maar dat went misschien op den duur. En dat betert wellicht de komende jaren? Enfin, misschien kraaien we te vroeg victorie. Wij rijden nu Lyon binnen.

Dinsdag 26 juni, 11.42 uur

Bart zit aan het stuur. Met meer vertouwen dan gisteren rijdt hij nu sneller dan 110 km per uur. Zo verbruiken we sneller onze stroom op, maar we hebben overschot, dus we durven het risico te nemen. Intussen hebben we even nagekeken of het centrum van Lyon meer laadpalen heeft dan dat van Dijon. We hebben geluk: het zijn er... drie! Dat is er toch al één meer. Al moeten we eerlijk zijn, rond de stad zijn er wel flink meer. 

Dinsdag 26 juni, 10.31 uur

We vertrekken naar Lyon, zo'n goeie 180 kilometer verderop. Vandaag gaan we het snel-laden wat beperken. We hebben dat gisteren twee keer kort na elkaar gedaan, vanmiddag gunnen wij onze auto opnieuw een lange oplaadbeurt aan een gewone laadpaal. Onszelf gunnen we ondertussen een citytrip in Lyon. Al hopen we daar sneller en meer oplaadpunten te vinden dan gisterenavond in Dijon, wat dat was toch maar magertjes. Trouwens, onze parking is niet zo duur uitgevallen. 6,20 euro! (Dat was eerst 12,40 euro, maar we hebben een korting van de plaatselijke pizzeria kunnen inbrengen. We werken niet voor niets voor 'De inspecteur'.) 

Dinsdag 26 juni, 8.15 uur

Wat was ons dat gisterenavond nog.... Rond 21.30 uur waren we dan eindelijk aan onze chambre d’hôte in Dijon, onze slaapplaats halfweg de route.  We hadden geen laadpaal voor de deur, wel één op 350 meter afstand aan het station.  Die hebben we na wat zoeken gevonden, helaas achter slagbomen in een betaalparking. Onze auto stond daar dus vannacht ‘gratis’ op te laden, al is de parkeerplaats 'betalend'. Je zou voor minder zotte filmpjes beginnen te maken. Zo meteen gaan we hem daar ophalen en vertrekken we voor onze tweede rijdag. Hopelijk valt onze parking niet te duur uit. 

Video player inladen ...

Maandag 25 juni, 19.25 uur

We zijn opnieuw vertrokken. Al merk je dat het snelladen zijn beperkingen heeft. Het ging nu trager dan de eerste keer. Maar we mopperen niet, alles wijst erop dat we onze timing kunnen aanhouden.  Al zijn er ons toch al een aantal dingen opgevallen waarover we het morgenvroeg met Sven op de radio willen hebben.

En bedankt trouwens voor al jullie aanvullende mails en verhalen. We laten ze morgen mee aan bod komen in "De inspecteur" tussen 8 en 9 uur op Radio 2. 'Allez', wij 'en route' nu, richting Dijon. Wij weten straks waar de mosterd vandaan komt. 

Maandag 25 juni, 17.29 uur

Onze auto staat op te laden op de autosnelwegparking van Sandaucourt, ergens voorbij Nancy. We konden nog 59 kilometer verder met de batterij, maar we nemen geen risico's meer nadat we maar nipt op tijd waren bij het eerste oplaadpunt vanmiddag. Wat een gedoe wel met die laadpassen. Wij kregen er drie mee, die compatibel zouden moeten zijn met alle systemen die op onze reisroute liggen. De eerste weigerde, de tweede ook -we kregen het benauwd-, maar met de derde lukte het dan wel. Hij staat nu rustig op te laden. Zouden wij intussen al een wijntje nemen, nu we in Frankrijk zijn? We hebben een uurtje de tijd... Nee, toch maar niet, want we moeten straks nog een anderhalf uur verder richting Dijon, dus houden we het op crackers met aubergine-tapenade en een glaasje Vittel, want dat is hier ook in de buurt. 

Maandag 25 juni, 16.50 uur

Het verbaast ons, maar de afstand die we kunnen afleggen volgens onze auto, kunnen we ook in realiteit afleggen. Het zal wellicht helpen dat we voortdurend 110 kilometer per uur rijden, de snelheid die ons aangeraden is. Sneller rijden, zou de batterij sneller doen slinken. We houden ons daarmee trouwens netjes aan de snelheidslimiet op veel van de wegen hier, want we rijden van stadsring naar stadsring, waar je vaak maar 110 mag. Dus niet veel auto's snellen ons zomaar voorbij. We zijn trouwens ook net onze eerste péage gepasseerd. En nee, elektrische auto's mogen helaas niet gratis door. Dat zou anders nog een mooie stimulans zijn.  

Maandag 25 juni 2018, 14.58 uur

We hebben 98 procent batterij opnieuw, al hebben we daar bijna voor moeten vechten. We overdrijven, maar toch. Plots bleek de stekker niet meer in onze auto te steken, wel in een elektrische taxi. Zo'n snellaadpaal werkt met een stekker die je niet kan vastzetten. Bij een gewone laadpaal is dat wel zo. Daar gebruik je de stekker die bij jouw auto hoort en die je tijdens het laden op slot klikt zodat niemand ermee kan weglopen. Bij een snellaadpaal is dat dus niet zo. Als we de taxichauffeur erop aanspreken, zegt hij dat hij eerst gekeken had hoeveel batterij wij hadden. Hij had minder en dan heb je volgens hem het recht om de stekker op te eisen.  Bovendien had hij met een kwartier genoeg... En zo verloren wij dus een extra kwartier. Maar goed, nu dus vertrokken. Rechtstreeks naar het Zuiden? Nee, gewoon naar het volgende laadpunt, net voorbij Nancy.

Maandag 25 juni, 13.22 uur

Net een stressopstoot gehad. De gps in onze auto had een verkeerd adres in Luxemburg. Dus moesten we nog 15 kilometer verder. Het dashboard gaf ook aan dat we dringend moesten laden omdat de batterij zo goed als leeg was. Als je dat niet gewoon bent, is dat best even stressen. Maar nu zit de auto ingeplugd. Eerst wij dus even onder hoogspanning, nu onze auto 'in het stopcontact'.  We hebben gelukkig een uur de tijd om te bekomen.   

Maandag 25 juni, 11.42 uur

Zo gaat het goed, zo gaat het beter en nog een kilometer. We zijn nu zo'n 73 kilometer verwijderd van het eerste snellaadpunt in Luxemburg. Volgens onze auto heeft onze batterij nog autonomie voor 93 kilometer, dus hebben we 20 kilometer op overschot. We merken ook dat wanneer we langs wegenwerken rijden of naar beneden bollen hier in de Ardennen, dat de batterij dan wat oplaadt en dat er autonomie bijkomt.  

Maandag 25 juni, 10.50 uur

Onze actieradius blijft helemaal in overeenstemming met hoe we het gepland hebben. Dus het 'snel' rijden heeft voorlopig niet zo'n kwalijke invloed op het verbruik. En met 'snel' bedoelen we 110 kilometer per uur, de snelheid die Nissan ons aanraadt. Al hebben de wegenwerken daarnet ook geholpen, daar mochten we een hele tijd slechts 70 rijden.

Maandag 25 juni, 8.59 uur

We staan al in de file op de Brusselse ring. Niet zo erg, mailt Lili. Zij rijdt al een jaar elektrisch. In een file verbruikt de auto heel erg weinig. En als hij stil staat zelfs helemaal niets. Dat is een hele geruststelling, Lili!

Video player inladen ...

Maandag 25 juni, 8.30 uur

Verloopt onze reis zo rimpelloos als we ze hebben voorbereid? Of draait het toch heel anders uit? Wij zijn nu met een volledig opgeladen batterij vertrokken op de personeelsparking van de VRT.  Sinds een jaar zijn daar vier parkeerplaatsen met een laadpaal. Vannacht heeft onze auto daar staan opladen en op ons dashboard staat dat we nu 267 km ver kunnen rijden.

Onze eerste halte is Luxemburg, zo hebben we het vooraf gepland. Niet om daar te gaan tanken zoals veel Belgen doen, maar om de eerste keer een snellaadbeurt te nemen. Dat is zo'n 210 kilometer van hier, dus met die 267 kilometer actieradius zouden we dat moeten halen . Tenzij er in deze eerste rit al iets mis loopt.