(archieffoto)

Vrouwen zijn witte raven op podia van Belgische festivals

Vrouwen zijn deze zomer weinig vertegenwoordigd op de podia van de grootste festivals van ons land. Dat blijkt uit een telling van #SheSaidSo op basis van de line-ups. De organisatie wil daarmee het debat over gendergelijkheid in de muziekindustrie aanzwengelen.

Het seizoen van de muziekfestivals is volop aan de gang met optredens in allerlei genres in alle hoeken van het land. Veel vrouwen kunnen muziekliefhebbers deze zomer niet beluisteren en bekijken, want ze zijn nauwelijks vertegenwoordigd op de Belgische festivalpodia. Dat blijkt uit een telling van #SheSaidSo, een organisatie die ijvert voor gendergelijkheid in de muziekindustrie.

Concreet heeft #SheSaidSo de line-up van 35 muziekfestivals uitgeplozen op zoek naar vrouwen, als act op zich en als onderdeel van een gemengde act. Sommige festivals programmeren helemaal geen vrouwen. Het gaat dan onder meer om Linkerwoofer, Summerfestival/Elrow Town en TW Classic. 

Aan de andere kant van het spectrum staan festivals als Esperanzah, Werchter Boutique en Sfinks. Hier zijn respectievelijk 26,47 procent, 28,57 procent en 31,82 procent van de acts vrouwen. Gecombineerd met de gemengde acts komen deze festivals uit op 38,24 procent, 28,57 procent en 40,91 procent.

Vooral het genre blijkt de doorslag te geven. Metal- en electrofestivals programmeren nauwelijks vrouwen. Jazz en wereldmuziek hinken dan weer op 2 benen: festivals als Jazz Middelheim en Reggae Geel programmeren weinig vrouwen, Couleur Café en Sfinks zetten wel relatief veel vrouwen op het podium.

Nulmeting

#SheSaidSo ziet deze cijfers als een nulmeting en wil de komende jaren blijven tellen om na te gaan hoe ze evolueren. De organisatie wil de cijfers in ons land op termijn ook met die in het buitenland vergelijken. Toch is het niet de bedoeling om het beleid te bepalen, ze wil vooral het debat over gendergelijkheid aanzwengelen.

Daarnaast beseft #SheSaidSo dat de organisatoren van festivals het niet altijd makkelijk hebben om vrouwen aan te trekken. "Festivals zijn meestal een weerspiegeling van de muziekindustrie en die is evenmin in evenwicht", merkt de organisatie op. "Gezien festivals afhankelijk zijn van het tourschema van bands en ook verkoopcijfers in overweging moeten nemen, krijgen ze mogelijk het gevoel dat ze veroordeeld zijn om met de muziekindustrie te werken zoals die is."

"Aan de andere kant spelen festivals en concertzalen een grote rol om het status quo te doorbreken. Daarom moeten ze meer inspanningen leveren om acts met vrouwen te programmeren. Enkel dan is verandering mogeiljk."

Tot slot merkt #SheSaidSo nog op dat gendergelijkheid niet het enige heikele punt is. "Als we kijken naar LGBTQ-artiesten, gekleurde artiesten en artiesten met een beperking, is het plaatje nog grimmiger."