Zwart en woedend: Poëziedebuutprijs aan Zee 2018 voor Simone Atangana Bekono

De Nederlandse jonge dichter Simone Atangana Bekono wint de tweede Debuutprijs, uitgereikt op Theater aan Zee in Oostende.  De jury looft de "woede" in haar gedichten.

De Poëziedebuutprijs aan Zee bekroont dichters die een eerste bundel publiceren. Het is een initiatief van Poëziecentrum, deAuteurs en Theater aan Zee. Vijf bundels werden genomineerd: Simone Atangana Bekono met “hoe de eerste vonken zichtbaar waren” (Uitgeverij Wintertuin), Joost Decorte met “Stalker” (PoëzieCentrum), Vicky Francken met “Röntgenfotomodel” (De Bezige Bij), Dominique De Groen met “Shopgirl” (Het Balanseer) en Laurens Ham met “Mijn grote schuld” (Wereldbibliotheek).

"hoe de eerste vonken zichtbaar waren"

De Nederlandse (Afro-Europese) Simone Atangana Bekono (°1991) is verkozen tot laureaat. Vooral de kwaadheid in haar gedichten sprak de jury aan: “Bekono’s woede is precies en terecht. Ze schrijft over racisme en identiteit, over schuld en onrecht. ” Haar gedichten zijn “zwart, grimmig, surrealistisch, maar niet zonder hoop en licht,” oordeelde de jury, die ook het “potentieel” van Atangana Bekono waardeert, “de prikkelende belofte van meer”.

Er is zeker een vervolg op til. Simone Atangana Bekono werkt aan een debuutroman. Ze schreef ook een verhaal voor de bundel “Zwart”, een bloemlezing van Afro-Europese literatuur uit de Lage Landen. De Poëziedebuutprijs aan Zee is 1500 euro waard.  Haar bekroonde bundel viel ook al erg in de smaak van recensenten in Nederland én Vlaanderen.

VI.

Je mag niets zwarts denken, die afslag niet nemen met je brein
ik denk duizend keer per dag aan zwart en probeer het woord
uit mij te trekken

Mijn geweten zegt dat ik niet na mag denken
negeer alles wat je doet twijfelen
ik denk duizend keer per dag aan zwart
de voetballer uit Guadeloupe houdt van Nederlands eten
hij zegt: ‘Nasi goreng, roti, erwtensoep’

Ik ben een land en een land dat ertoe doet, en, nee, ik ben niet op vakantie
dat vliegtuig komt niet van de grond
er is geen stewardess aan wie ik kan vragen hoe lang dit nog moet duren
hoe lang ik nog moet luisteren naar de Lotto-reclames
ik zit vast tussen ruimte en grond
een dode ruimte, een onbevattelijke situatie
een deur die nergens toe leidt maar wel, werkelijk, constant, opengaat 

Video player inladen ...