Francken reageert op protest tegen opgesloten gezin: "Allerlaatste optie"

"Kinderen opsluiten doet niemand graag, dit is geen maatregel die ik voor mijn plezier neem", schrijft staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) in zijn blog. Daarmee reageert hij op het protest tegen de opsluiting van een Servisch gezin zonder papieren in het gesloten centrum van Steenokkerzeel. De staatssecretaris gelooft niet dat de critici hem kunnen raken via een juridische weg: "Ze moeten dat maar proberen". Hij besluit: "Ik neem mijn verantwoordelijkheid en gaf opdracht om het eerste gezin met kinderen op te sluiten. Er zullen er nog volgen."

Staatssecretaris Francken (N-VA) reageert op de protestacties tegen de opsluiting van een Servisch gezin zonder papieren in het gesloten centrum van Steenokkerzeel. Twee dagen geleden werd het gezin, dat de volledige asielprocedure heeft doorlopen, opgesloten in een van de 'familie units' van het gesloten centrum, waar ze wachten op repatriëring. Het gaat om een moeder met vier kinderen jonger dan 7 jaar. Gisteren protesteerden 600 mensen aan het standbeeld van Manneken Pis tegen de opsluiting. 

(Lees verder onder de foto) 

"Linkse haatcampagne"

Staatssecretaris Francken omschrijft het protest als "een linkse haatcampagne" die "blind en grenzeloos" is. Hij is vooral kritisch voor de uitspraken van politiek filosoof Bleri Lhesi. 

 

Kinderen opsluiten doet niemand graag. Dit is geen maatregel die ik voor mijn plezier neem.

Theo Francken (N-VA)

De staatssecretaris geeft aan dat de opsluiting van het gezin een laatste "stok achter de deur" is, de "allerlaatste optie, voor een zo kort mogelijk periode".

De ngo's die zich kritisch uitlieten over de opsluiting, beweren dat zelfs een korte opsluiting negatieve gevolgen kan hebben voor de kinderen. "Leven in illegaliteit is ook negatief voor de ontwikkeling van een kind", reageert Francken daarop. "Het betekent voor het gezin permanente angst om opgepakt te worden, uitbuiting door malafide huisjesmelkers en louche werkgevers, zwartwerk om aan de kost te geraken, soms ook criminaliteit, of zelfs prostitutie." 

"Juridisch brandhout? Ze moeten dat maar proberen"

Francken gelooft niet dat zijn tegenstanders hem juridisch kunnen raken: "Zij die denken hiervan juridisch brandhout te maken, moeten dat maar proberen. Wij zijn alvast niet over één nacht ijs gegaan. De Raad van State wees in haar advies het principe niet af." Hij verwijst naar andere landen met gelijkaardige centra, zoals Frankrijk en de 'Gesloten Gezinsvoorziening' in het Nederlandse Zeist. 

Hij besluit: "Ik neem mijn verantwoordelijk en gaf opdracht om het eerste gezin met kinderen op te sluiten. Er zullen er nog volgen."