"Als ik nu op vakantie wil gaan, moet ik ook eerst sparen"

Vijf jaar geleden liet Callie Rogers de wereld weten dat ze blij was dat haar 2 miljoen euro op waren. Die had ze in juni 2003 als toen 16-jarige gewonnen met de loterij, waardoor ze de jongste winnares van zo’n groot bedrag ooit in Groot-Brittannië werd. Maar het sprookje was 10 jaar later al voorbij. Nieuwswebsite Daily Mail zocht haar opnieuw op, 5 jaar nadat ze dus beslist had om te gaan studeren omdat er opnieuw geld in het laatje moest komen. Rogers was immers intussen ook moeder geworden.

De nu 31-jarige vrouw studeerde af als verpleegster en vond ook als dusdanig een job. Wat wel nodig was, daar er van het gewonnen bedrag uiteindelijk enkel een huis dat ze haar grootouders schonk, overbleef. Het geld werd immers verbrast aan dure vakanties, meerdere huizen, extravagante auto’s voor vriendjes "die al weer weg waren nog voor de auto goed en wel ingereden was" en veel plastische chirurgie. Dat leventje ging bovendien gepaard met drank en drugs, "maar ik ben nooit verslaafd geweest". In 2013 bleek het geld op te zijn.

Intussen is Rogers ook moeder van 4 kinderen, van wie eentje een hersenverlamming heeft en speciale zorgen nodig heeft. Voor haar 4 kinderen -13, 11, 6 en 2 jaar oud- heeft ze nog een bedrag opzij kunnen zetten, "om te bewijzen dat ik niet alles door de deur gegooid heb".

Rogers: "Eigenlijk hou ik me niet zo met geld bezig. Zo ben ik nooit iemand geweest die er 'flashy' wilde uitzien in een opvallende auto. Maar waar ik nu vooral spijt van heb, is dat ik het geld niet heb om mijn zoon Blake de verzorging te bieden zoals ik zou willen. Zo zou ik voor hem een speciale kamer willen kunnen inrichten met voor hem specifieke prikkels."

Momenteel woont ze samen met haar vriend in Workington, in het Engelse graafschap Cumbria, en 2 van haar kinderen. Dat in een huis dat ze voor 400 pond per maand huurt. Haar 2 andere kinderen verblijven bij hun vader, maar komen regelmatig bij hun moeder op bezoek.

Rogers: "Mijn kinderen zijn gelukkig met wat ze krijgen. Op het einde van de maand is er meestal wel iets over om hen even te verwennen. Maar het is niet meer zo dat ik kan beslissen om morgen bijvoorbeeld een nieuwe auto te kopen. Als ik op vakantie wil gaan, dan moet ik er nu ook eerst voor sparen."

"Toen ik veel geld had, kocht ik huizen, zonder te beseffen welke verantwoordelijkheden daaraan vasthingen. Ik wist niet dat ik facturen moest betalen, want dat had ik nog nooit moeten doen. Ik had geen flauw benul dat er zoiets bestond als gemeentebelastingen. Mocht ik één raad geven aan de loterij, dan is het om het gewonnen bedrag op te splitsen in kleinere bedragen, zolang je niet 21 jaar oud bent."

"Oké, ik heb mijn geld verbrast. Maar dat betekent nog niet dat ik een nietsnut ben. Ik werk nu hard om voor mijn kinderen te zorgen. Misschien heb ik nu niet zoveel geld meer, maar ik ben alleszins gelukkiger. Velen geloven dat niet. Maar het is wel waar."

"Wat ik mijn kinderen zeker wil leren is dat ze moeten werken voor hun geld. Dat ze de waarde van geld zo zelf ervaren."