Kleinere honden, exotischer eten en kinderen die niet meer buitenspelen: Martin Heylen trekt na 20 jaar weer aan de bel

"Mag ik even binnenkomen?" Dat vroeg reporter Martin Heylen aan willekeurige mensen bij wie hij aanbelde voor het programma "Man bijt hond", 20 jaar geleden. Nu keert hij op zijn stappen terug en onderzoekt wat er veranderd en gebleven is.

Zomaar op goed geluk ergens aanbellen, dat was en is de filosofie van Martin Heylen, met een voorkeur voor "banale façades", want "het is een mooie filosofie dat er achter een gewone deur een mooi levensverhaal kan zitten", verduidelijkt hij in "De ochtend" op Radio.

Mag ik even binnenkomen?

Net zoals hij in 1998 meteen filmde bij het aanbellen, zonder vooraf af te spreken, is hij nu zonder voorbereiding op zoek gegaan naar de huisdeuren van toen, met foto's in de hand. "Dit programma vertrekt van authenticiteit en toeval, anders is de prikkel weg," volgens Heylen. 

Chihuahua's

Terugblikkend op de reeks reportages van 20 jaar geleden in "Man bijt hond" zegt Martin Heylen dat nogal wat mensen van toen nog jaren zijn aangesproken op wat ze toen hebben gezegd.

20 jaar later wilde Martin Heylen vooral "de tijdssprong" in beeld brengen. En hij merkte wel degelijk verschillen. "Het eten! Vroeger was spaghetti bolognese zowat het meest exotische, maar sindsdien hebben we leren koken met al die kookprogramma's." Ook veranderd: het formaat van de honden. "Vroeger Samsons, nu chihuahua's, want veel mensen wonen in een appartement." En tenslotte zag Heylen ook veel minder kinderen buitenspelen in de tuin of op straat.

Leef, leef! Je kunt veel doen in 7000 dagen, maar ze zijn zo om

Twee decennia, dat zijn een slordige 7000 dagen. Tussen twee haakjes: Martin Heylen wordt er dit jaar 23.000, dat is 63 jaar. 

"Zelfde deur, 20 jaar later" is op donderdag te bekijken op Eén om 20u40. 

Video player inladen ...