Wat staat er op het spel in Antwerpen?

Moddergooien of niet. De campagne in Antwerpen draait op volle toeren. De inzet in de Scheldestad is dan ook groot. Behoudt de N-VA van burgemeester Bart De Wever haar greep op het bestuur en kan ze met haar coalitiepartners Open VLD en CD&V verder na de stembusgang? Of gooien de linkse partijen Groen, SP.A en PVDA roet in het eten?

Verwezenlijkingen en uitdagingen

De verkiezingen in Antwerpen draaien rond mobiliteit, veiligheid, leefbaarheid en betaalbaar wonen. Laat ons beginnen met mobiliteit. De wegen zijn verzadigd, de ruimte beperkt en dat zorgt voor wrevel tussen de verschillende gebruikers: fietsers klagen over gebrekkige infrastructuur en gevaarlijke bestuurders, automobilisten zeggen dan weer dat fietsers zich niet aan de verkeersregels houden en dat het verkeer hopeloos vastzit in de filehoofdstad van ons land.

De huidige coalitie wil naar eigen zeggen de mensen niet uit hun auto sleuren, maar wel met zachte hand verleiden naar alternatieve vervoersmiddelen. Volgens de linkse oppositie gaat het allemaal niet ver genoeg en moet er resoluut gekozen worden voor een autoluwe binnenstad. De meerderheid haalt natuurlijk wel voor een stuk de wind uit de zeilen van Groen en SP.A nu ze samen met de Vlaamse regering en de actiegroepen een akkoord over een gedeeltelijke overkapping van de Ring heeft bereikt.

 

Brengt ons meteen bij het thema leefbaarheid. Hoe zit het met de gebrekkige luchtkwaliteit in Antwerpen? Antwerpen voerde als eerste Belgische stad een lage-emissiezone in. Oude en vervuilende dieselauto’s worden geweerd. Hoe groot de impact daarvan is, is nog niet helemaal duidelijk. Volgens de eerste resultaten is er een significante vermindering van de uitstoot van roet en stikstofoxiden. Al was er volgens tegenstanders ook een daling omdat automobilisten de binnenstad simpelweg vermijden door de knip van de Leien.  Hoe dan ook veel voer voor discussie, maar niemand lijkt het voortbestaan van de LEZ in vraag te stellen. 

Veiligheid dan. De huidige bestuursploeg kan goede cijfers voorleggen. De criminaliteit is fors gedaald, zelfs meer dan in andere centrumsteden in ons land. Er hangt wel een donkere wolk boven die hoerastemming met de stijgende drugscriminaliteit. Bendes bekampen elkaar met handgranaten, waarschuwingsschoten en brandstichtingen en niemand betwist nog de rol van de haven van Antwerpen als draaischijf in de internationale cocaïnehandel. Tot nu toe vielen daar geen onschuldige slachtoffers bij.

Suizende boomerangs

Goede punten ook voor financiën. De stad heeft de centen goed beheerd en heeft de historische stadsschuld verder afgebouwd. Ze erkent daar ook de rol van het vorige stadsbestuur in. Mooi. Al hekelt de oppositie wel de besparingswoede van de meerderheid. De stad snoeide fors in haar personeelsbestand, onder meer trouwen werd (op de meeste dagen) duurder, ook samenlevingsopbouw moest inleveren. Een goede huisvaderbeleid volgens de meerderheid, blinde besparingen op de kap van mensen die het al moeilijk hebben volgens de oppositie. De stad kampt ook nog altijd met heel wat armoede. 1 op de 4 kinderen groeit op in een arm gezin.

En wat met het samenleven op zich? Bart De Wever ziet in z’n stad met 175 nationaliteiten een ‘feitelijke apartheid’.  Ze is niet makkelijk aan te pakken, zegt de burgemeester. Die vindt dat mensen in kokers leven waar ze niet gemakkelijk uitkomen. Heel wat reacties daarop vanuit de oppositie die de problemen dan weer wijt aan de polariserende houding van het bestuur. 

U hoort het: gekibbel genoeg de voorbije legislatuur. Gekibbel en geruzie die zich vertalen in een campagne waarbij een slag onder de gordel niet geschuwd wordt. Enkele voorbeelden? Herinnert u zich nog de affaire  rond een het onfortuinlijke etentje in ’t Fornuis met bijhorende beschuldigingen over nauwe banden van het stadsbestuur met de vastgoedsector? Of de kritiek op het beleid van Tom Meeuws toen die directeur was bij De Lijn? Meer recent volgde nog het verbale gehakketak over sommige politici die te dicht zouden cirkelen rond het criminele drugmilieu. De boomerangs suizen langs de oren van de kandidaten.

Lees verder onder de foto: 

Wie doet het met wie?

Alle ogen zullen op 14 oktober hoe dan ook op Antwerpen gericht zijn, want volgens veel waarnemers heeft de uitslag hier sowieso gevolgen voor de nationale verkiezingen in 2019. Partijen worden hier gemaakt of gekraakt. Is het ooit anders geweest?

Burgemeester Bart De Wever hoopt met z’n N-VA opnieuw op meer dan 30 procent van de stemmen en hij wil z’n huidige coalitie met Open VLD en CD&V behouden. Samen beschikken ze nu over een krappe meerderheid. De meeste peilingen voorspellen wel een goed resultaat voor N-VA, maar voor de twee ‘zwakke’ broertjes in de meerderheid worden het spannende verkiezingen. Hun uitslag is bepalend voor het voorbestaan van de coalitie.

De twee werpen dan ook absolute kopstukken in de strijd. Bij CD&V is dat federaal vicepremier Kris Peeters, die ruilt Puurs in voor Antwerpen en moet de meubelen hier redden voor z’n partij.  Bij Open VLD is dat staatssecretaris Philip De Backer. Die komt maar moeilijk in beeld deze campagne, al slaagde hij daar wel in door Bart De Wever “emotioneel ongeschikt te noemen’ als burgemeester. Of dat de partij stemmen oplevert is nog maar de vraag. De Open VLD haalde nauwelijks vijf procent bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen, maar hoopt nu dus op meer.

Electorale thriller

Het linkse kamp heeft andere katten te geselen. Het kartel Groen-SP.A spatte uit elkaar na de strapatsen rond SP.A-topman Tom Meeuws. Groen schuift nu haar lijsttrekker Wouter Van Besien resoluut naar voren als kandidaat-burgemeester. De partij scoort ook goed in de peilingen. SP.A heeft alle hoop gezet op het wit konijn zonder partijkaart Jinnih Beels.

PVDA hoopt haar mooie score van 2012 te evenaren met opnieuw Peter Mertens als boegbeeld. De vraag is in hoeverre de linksere partij als communicerende vaten werken, en de winst van de ene een verlies voor de andere betekent.

Bij Vlaams Belang is het nog maar eens Filip Dewinter die hoopt wat verloren stemmen van N-VA terug te winnen. Kan hij de onvrede over de transmigranten recupereren? Hoe dan ook er staat de Scheldestad een electorale thriller te wachten.