26-09-1918 : de Geallieerden zetten hun eindoffensief tegen Duitsland in

Op 26 september 1918 zetten de Geallieerden aan het Westelijk Front hun eindoffensief in. In vier dagen tijd zetten zij de aanval in van de Noordzee tot aan de Maas. De Fransen en de Amerikanen zijn het eerst aan zet, in Oost-Frankrijk, in de omgeving van Verdun. Vanaf vandaag volgen wij de laatste weken van de Eerste Wereldoorlog dag na dag, tot 14 november.  

In het noordoosten van Frankrijk zijn de Geallieerden een nieuw offensief begonnen.

Centraal in het offensief staat een Amerikaanse leger dat aanvalt langs de Maas ten noorden van Verdun en in de Argonne, een heuvelachtig bebost gebied dat evenwijdig langs de Maas loopt. Ten westen daarvan valt een Frans leger aan.

Amerikaanse soldaten nemen hun posities in een bos in de Argonne; beginfoto, Amerikaanse eenheid met een licht kanon (NARA)

Ongetwijfeld is het de bedoeling door te dringen tot de stad Sedan, waar een voor de Duitsers belangrijke spoorwegverbinding tussen Metz en Rijsel loopt.

De krantenkoppen over 26 september op 27 september 1918

Dit is de grootste inzet van Amerikaanse troepen tot nu toe. Meer dan 600.000 Amerikanen staan in de frontlinie en honderdduizenden anderen staan klaar als reserve. Maar de meesten onder hen hebben nog nooit eerder aan de strijd deelgenomen. Dat gebrek aan ervaring is een nadeel

Een Amerikaans officier ondervraagt Duitse krijgsgevangenen

De Duitse troepen in dit gebied zijn in de minderheid, maar de Argonne is een moeilijk terrein en ook hier zijn versterkingen aangebracht, met lange rijen prikkeldraad en grote hoeveelheden kanonnen en mitrailleurs. Ook beschikken de Duitsers over meer vliegtuigen.

Amerikaanse eerste hulppost in Samogneux

De aanval begon zoals gewoonlijk in de vroege ochtend, na een paar uur artilleriebeschietingen. Aanvankelijk wisten de Amerikanen zonder veel moeite vijf kilometer door het woud door te dringen, maar op het einde van de dag kregen ze het zwaar te verduren. Ze werden van de hoogten van het dorp Montfaucon teruggedreven met zware verliezen. De aanvallen blijven voortduren.

De Duitse keizer zit in de nek van de opperbevelhebber van zijn leger von Hindenburg, het touw van de koorddansers begint te scheuren ( Washington Times, 18-09-1918).