Erik-Jan Ouwerkerk

Red de "rosjes": steek ze in een rospot!

Benedikte Van Eeghem: "Ik beken: ook ik schat rosjes niet echt naar de waarde. Muntstukken van één of twee eurocent belanden door mijn toedoen meestal in inzamelpotten voor een goed doel, in een vergeten geldbeugeltje of in een rijtje aan de achterdeur, als buffer tegen mieren. Het helpt niet echt, maar het oogt wel grappig."

labels
Benedikte Van Eeghem
Benedikte Van Eeghem is communicatiemedewerker bij OCMW Brugge, copywriter, tekstredacteur en blogger. Ze schrijft over de actualiteit, opvoeding, sociale thema's en de dingen die haar 'positief' wakker houden.

Voor wie het nieuws gemist heeft: rewind naar maandag. Toen maakte de FOD Financiën bekend dat we in België met een onderschat probleem kampen. Er is een nijpend tekort aan muntstukjes van één en twee eurocent. Belgen zijn die koperen kleintjes niet genegen, betalen er weinig mee en bijgevolg circuleren de eurocenten te weinig. Een snelle blik op mijn portefeuille bevestigt dat probleem: er zitten op dit moment 6 muntstukken in. Eentje ervan is ros en 5 eurocent waard. De kleinere broertjes van de muntjesfamilie zijn nergens te bespeuren. 

Zonder blikken of blozen mag u hieruit besluiten dat ik persoonlijk bijdraag aan een groeiend monetair onevenwicht in dit land. Logisch, als je die kleine centjes liever consequent kwijt dan rijk bent. Wanneer ik aankopen cash betaal en wisselgeld ontvang, werkt het gewicht van muntstukken al snel op de zenuwen. Rosjes zijn ook moeilijk te grijpen met één hand. Probeer ze op te diepen in de supermarkt met een steeds langere rij wachtenden achter je aan de kassa, en de pret is helemaal wijlen. Ik ben dus absoluut geen fan van kopergeld.

Hebben we het, zoals het in de volksmond luidt, te goed in deze westerse wereld? 

De rospotten bij de bakker, slager of apotheek zijn de gedroomde oplossing voor het probleem. Ik stop er meer dan geregeld overtollige muntjes in – of laat de kinderen het doen – en beschouw zo’n geste als dubbele winst: goed doel gesteund, portefeuille lichter gemaakt. Soms schuif ik de muntjes zelfs gewoon richting kroost, als supplement bij het wekelijkse zakgeld. Ze koesteren die dingen als waren het goudstukjes. Om dezelfde reden rapen ze ook enthousiast élke eurocent op, die ze op de stoep of in het laatje van parkeermeters vinden.

Zo’n grijpgrage attitude is het onomstotelijke bewijs van bewust consumentengedrag: elke cent telt. Letterlijk. Je kunt je oprecht afvragen hoe het komt dat kinderen dat principe onverdeeld huldigen, terwijl volwassenen kleingeld veel minder naar waarde schatten. Draait het om nonchalance? Hebben we het, zoals het in de volksmond luidt, te goed in deze westerse wereld? Of zit die vermaledijde ‘nieuwjaarsbrief’ er nog steeds voor iets tussen?

Voor zover wij vroeger op 1 januari immers geen volzinnen opdreunden of nagelbijtend beloftes deden die we niet konden waarmaken, was er wél een rijmpje dat we graag afhaspelden. We deden het zelfs tot lang na Nieuwjaar, als grap, in het West-Vlaamse dialect:

Liefste peter, liefste meter

Hoe meer ge mij geeft, hoe beter

Geeft ge mij e kluute

Dan gooi ik hem door de ruute

In standaardtaal betekent dat laatste zoveel als: geef mij een eurocent* en ik gooi hem door het venster. De tekst bevestigt bijzonder ludiek hoe we tegen de kleinste muntstukken leerden aankijken: waardeloos grut. Je kunt er, zelfs als je er behoorlijk veel hebt, nauwelijks iets mee kopen. Daarom maakten en maken we er liefst komaf mee. Daarom zitten we in het najaar van 2018 ook met een nijpend tekort aan koperen muntjes in het betaalverkeer.

De oplossing? Handelaars krijgen alvast groen licht om hun prijzen binnenkort tot op vijf cent af te ronden. Stukken van één en twee cent zullen er dan nauwelijks nog toe doen, tenzij u volhardt in de boosheid en die vijf cent graag samenstelt uit een combinatie van eentjes en tweetjes.

“Hier uw rosjes, voor de natuur en tegen mieren!” 

Voor zover die afgeronde prijzen ook niet zouden helpen, plaatsen wij intussen een persoonlijke rospot aan onze voordeur: “Hier uw rosjes, voor de natuur en tegen mieren!” Want ook al helpt het trucje met koperschijfjes om mieren te verjagen, maar half: het is nog altijd beter dan gif strooien. We respecteren met die collecte het ecosysteem en zullen, als de plaag voorbij is, het ingezamelde bedrag graag spenderen aan een koffiekoek bij de bakker om de hoek. Zo doen we de rosjes weer rollen én steunen we de plaatselijke middenstand, tenminste: als we minstens de prijs van een koek bijeen gespaard krijgen. Dat is 100 stukjes van 1 cent.

Mogen we alvast op uw milde bijdrage rekenen?

(*vóór 1/2/2002: een halve Belgische frank)

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.