Video player inladen ...

Wat kunnen we leren van polyamorie?

“De Vlaming gaat vaak vreemd, wat heel wat relaties verstoort en zorgt voor traumatische ervaringen bij de bedrogen partij”, stelt seksuoloog Wim Slabbinck in Van Gils & gasten. Volgens Slabbinck kunnen veel mensen die monogaam zijn, of dat proberen te zijn, iets leren van polyamorie, waarbij men meer dan één romantische relatie heeft.

Bo Standaert, de oprichtster van Polyamory Belgium en zelf al vijf jaar bewust polyamoureus, definieert polyamorie als “het openstaan voor meer dan één intieme band tegelijk, op een ethische manier en met toestemming van alle betrokken partijen.”

Een relatievorm dus, waarbij meerdere romantische relaties tegelijk mogelijk zijn, en waar goede communicatie en respect voor elkaar aan de basis liggen. Volgens Slabbinck kunnen veel mensen die monogaam zijn, of dat proberen te zijn, iets leren van het ethische aspect van polyarmorie. “Mensen moeten bewuster leren kiezen voor de relatievorm die het best bij hen past”. 

Niet monogaam van nature

Onze monogame cultuur is heel sterk cultureel bepaald volgens seksuoloog Wim Slabbinck. “Wanneer je alle culturen in de wereld op een rij zou zetten, is maar 17 procent van alle culturen monogaam. Ook als je kijkt naar ons verleden als mens merk je dat ons brein niet altijd ingesteld is op dat monogame leven. Als jagers-verzamelaars deelden we alles, van vuur tot voedsel, maar evengoed onze partners.”

Ook in het dierenrijk is monogamie vaak ver te zoeken. “Daar kan je alle monogame soorten bijna op een hand tellen”, vertelt Slabbinck. Zo is slechts 3 procent van alle diersoorten monogaam. Zelfs de zwaan, het voorbeeld voor romantiek en liefde, is meer promiscue dan we denken.

Genetisch

Is polyamorie dan geen geaardheid, maar iets waar je voor kiest? Standaert merkt dat er hier nog heel veel verschillende meningen over zijn. “Voor mij is het een beetje een geaardheid. Je staat ergens op een spectrum, wat op dat moment je voorkeur voor een bepaalde relatievorm weerspiegelt. Dan kan het zijn dat je eerder monogaam of polyamoreus bent. Maar je relatievorm is vooral wat je ermee doet. Zo kan je je polyamoreus voelen, maar wel in een monogame relatie zijn.”

Slabbinck nuanceert dit. “Geaardheid is niet altijd een keuze. Iemand die homo is en per se hetero wil zijn, dat is enorm moeilijk. Om polyamorie echt als een geaardheid te bekijken, gaat mij te ver.”

Maar niet iedereen roeit met dezelfde riemen als het aankomt op partnertrouw, merkt Slabbinck op. "Zo is er het hormoon vasopressine, dat je kan zien als een monogamie- of bindingshormoon. Maar niet elke man of vrouw is even geschikt om dat te ontvangen. Dat wil zeggen dat mensen die het hormoon niet goed ontvangen, meer kans hebben om een scheiding mee te maken of ontrouw te zijn. Wat bewijst dat er zowel cultureel, historisch, maar ook op genetisch vlak verschillen zijn tussen mensen.”

Taboe

Hoewel polyamorie nog steeds in de taboesfeer hangt, wil Standaert het niet opdringen aan anderen. “Ik zit hier niet om te zeggen dat polyamorie voor iedereen het antwoord is. Het is een antwoord, net als monogamie. Het is evenwaardig."

"Maar ik vind het belangrijk dat mensen op een moment in hun leven de vraag stellen. Veel mensen gaan gewoon direct naar monogamie, want dat zit hier in onze cultuur ingebakken. Meestal stellen ze zich niet de vraag.” “Het is geen oplossing,” zegt Slabbinck, “eerder een alternatief op een monogame relatievorm."

Bekijk hieronder het gesprek uit "Van Gils & gasten"

Video player inladen ...