Haaltert: wat na de onbestuurbaarheid?

In Haaltert zijn de voorbije zes jaar tumultueus verlopen. In de gemeenteraad was er ruzie, zo erg zelfs dat de gemeente anderhalf jaar onbestuurbaar was. Hoe reageert de kiezer daarop? Geloven zij nog in de politici?

Het is druk op de markt in Haaltert. Marktkramers prijzen hun waar aan, mensen genieten van het mooie nazomerweer en struinen langs de kraampjes. 't Is vredig en de sfeer is gemoedelijk. Niets doet vermoeden dat deze gemeente het decor is van één van de moeilijkste bestuursperiodes van de afgelopen zes jaar. Want, de gemeenteraadsleden maakten het in Haaltert wel heel erg bont.

De meerderheid die vlak na de verkiezingen gevormd werd, viel al snel uiteen na geruzie. Een nieuwe meerderheid raakte niet gevormd. Gevolg: onbestuurbaarheid. Dat betekende dat er op de gemeenteraad geen beslissingen meer werden genomen. Er werd bemiddeld, onder meer ook door gouverneur Briers, zonder succes.

De inwoners merkten in eerste instantie weinig van de onbestuurbaarheid, maar die sleepte uiteindelijk anderhalf jaar aan. Daardoor was er onder meer geen geld voor kleine wegenwerken op gemeentewegen, werden de wandel- en fietspaden amper onderhouden, kon de bibliotheek geen nieuwe boeken aankopen en zaten de kinderen in de gemeenteopvang zonder vieruurtjes. Ook belangrijke politieke beslissingen bleven onbeslist op tafel liggen. Uiteindelijk besloten de politici een jaar voor de gemeenteraadsverkiezingen om te stoppen met kibbelen en werden er, met wisselende meerderheden, toch nog dingen beslist. Maar de onbestuurbaarheid blijft wel hangen in de hoofden van de inwoners en laat een diepe indruk na.  

Wat doet de kiezer? 

De meeste bezoekers van de markt van Haaltert halen gelaten hun schouders op als we hen naar hun meningen vragen. "Het maakt toch niet uit voor wie we stemmen, achteraf verdelen ze onderling de postjes zonder rekening te houden met onze stem", zegt een oudere inwoner boos. "Ik vind het belangrijk om te gaan stemmen, ik ben zo opgevoed, maar eerlijk gezegd weet ik helemaal niet voor wie ik nu moet stemmen in Haaltert. Er zijn ook zoveel nieuwe splinterpartijen door het geruzie. Het is niet simpel om te volgen", zegt een andere man. "Ik hoop op beterschap. Ik ga stemmen op integere mensen, mensen die geen ruzie willen maken maar vooral willen besturen. Het is geen fraaie periode geweest, misschien zorgt een nieuwe generatie van politici wel voor verandering. Ik hoop het alleszins", vertelt een vrouw bezorgd. 

En wat als er geen stemplicht was? 

Zou de gemiddelde inwoner nog gaan stemmen als het niet zou moeten? Heel wat mensen laten merken dat ze niet naar de stembus zouden trekken als er geen stemplicht zou gelden in ons land. "Waarom zouden we? Het zijn toch allemaal zakkenvullers!", klinkt het hier en daar verzuurd. De verontwaardiging over het gedrag van de politici is algemeen, maar niet iedereen is zijn geloof in de politiek helemaal kwijt. "Zo erg als de voorbije zes jaar zal het niet meer worden", klinkt het. Laten we het hopen.