Krantencommentaren: "De bom onder het Belgische voetbal was al veel langer aan het tikken"

Het onderzoek naar financiële fraude, witwassen en matchfixing in het Belgische voetbal domineert ook de kranten. Voor de meeste commentatoren komt het niet als een verrassing, de bom was al veel langer aan het tikken. De voetbalfan is wel in het hart getroffen. Er moet dringend orde op zaken gesteld worden, het gespuis moet eruit. Het mooiste spel ter wereld verdient eerlijker te worden gespeeld.  

Gazet Van Antwerpen: "Eindelijk grondige hervorming?"

Ze is gebarsten, de bom onder het Belgisch voetbal. Het was een bom die al heel lang aan het tikken was, schrijft Peter Goris. Nee, niet elke makelaar is malafide. Maar een miljardenbusiness als de voetbalwereld waar binnen- en buitenlandse bonden (want ook de FIFA heeft boter op het hoofd) hun grenzen niet genoeg durven af te schermen, trekt onvermijdelijk minder zuivere types aan.

We mogen hopen dat deze gebarsten bom alle gif uit de kieren duwt. En dat de hopeloos verminkte voetbalwereld, van clubs tot bond, zichzelf mee ter discussie durft te stellen en eindelijk werk maakt van een grondige hervorming, in alle geledingen. Of er gaan nog veel bommen barsten.

De Morgen: "Ernstig moreel probleem"

Bij Bart Eeckhout lezen we dat bij de grootste club van het land een deel van de boekhouding is meegenomen, bij de fiere competitieleider de trainer, bij negen profclubs zijn er invallen geweest... Het is altijd afwachten wat er uiteindelijk tot bij de rechter geraakt.

Dat in België spelersmakelaars een ongezond grote rol innemen in het beheer van het professionele voetbal, lijkt hoe dan ook vast te staan. Dit is een uitgelezen moment om die dubieuze situatie rechter te trekken.

Het voetbal geniet in dit land van sociaal-fiscale gunstmaatregelen. Als nu blijkt dat een deel van dat financiële voordeel verdwijnt naar schimmige rekeningen in schimmige oorden, is er op zijn minst een ernstig moreel probleem.

De Tijd: "Denkoefening over zakelijke spelregels"

Bart Haeck heeft het over het financiële luik. Het kernprobleem van het voetbal is dat de regels van het spelletje over de jaren heen niet wezenlijk zijn veranderd, maar de zakelijke spelregels wel. Dat komt omdat de entertainmentwereld in grote mate een winner takes all-markt is, waarbij de grootste speler het gros van de inkomsten naar zich toezuigt.

Er is al veel veranderd in de goede richting, maar wie beweert dat grote voetbalploegen in ons land strenger gecontroleerd worden dan banken, zoals Club Brugge-voorzitter Bart Verhaeghe gisteren zei, kent weinig van bankenregulering. Los van het gerechtelijk onderzoek - waarin iedereen onschuldig is tot het tegendeel is bewezen - is een denkoefening nodig over de zakelijke spelregels van de voetbalwereld.

Meer transparantie is nodig.  Als het grote geld van de entertainmentbusiness er rondklotst, mogen we voetbal behandelen zoals de rest van de zakenwereld. De spelregels behelzen fiscale fair play, een verbod op kartels en geen doping van de overheid.

Het Belang van Limburg: "Gespuis moet eruit"

Ba-jatten. Het zou wel eens het algemeen aangenomen werkwoord voor het witwassen van voetbalgeld kunnen worden, zegt Kristof Liberloo. Waar veel geld omgaat, is de kans op gesjoemel reëel. Dat is in alle sectoren zo. In het professionele voetbal circuleert érg veel geld, dus kijken we er niet van op als er ook hier zaakjes stinken.

Dit treft de voetbalsport recht in het hart. Zijn alle voetbalmanagers dus gewiekste bandieten of meedogenloze godfathers? Neen. We moeten opletten dat nu niet iedereen over dezelfde kam geschoren wordt. Dat gevaar loert altijd om de hoek bij grootschalige onderzoeken die veel media-aandacht krijgen.

Wij kennen makelaars die het wél goed voorhebben met de spelers die ze vertegenwoordigen en die wél volgens de regels van de wet werken. Het gespuis moet er echter uit. De laatste graszode van elk Belgisch voetbalterrein moet omgedraaid worden tot de hele waarheid aan het licht komt.

Het Laatste Nieuws: "Fake foot"

UIteraard is het te vroeg om te oordelen over schuld of onschuld, waarschuwt Jan Segers. Al wie gisteren is meegenomen, is ondervraagd als potentiële verdachte, niet als loutere getuige. Dat klinkt onrustwekkend, maar zegt niets over een inverdenkingstelling. Laten we dus vooral niet alles en iedereen op één hoop gooien. Maar als de marges op al die transfers zo groot zijn, waarom zou je als overheid onze clubs dan nog sociale en fiscale voordelen toekennen, als ging het om een armlastige sector? Afschaffen, die faveurtjes.

En er is ook aandacht voor de voetbalfan. Want wat die fan het meest stoort, meer dan fiscaal-technische kwesties, is het vermoeden van matchfixing: dat wat zich voor zijn ogen afspeelt en waarvoor hij in al zijn enthousiasme en naïviteit betaald heeft, opgezet spel is. Fake foot. Jazeker bestaat er groter onrecht in de wereld dan dat. Maar het mooiste spel ter wereld verdient eerlijk te worden gespeeld.

De Standaard: "Ethische code"

Dat er veel te veel (zwart) geld in het voetbal omgaat, is bekend. Dat makelaars allesbehalve een koosjere rol spelen, was te vrezen. Maar als zou blijken dat scheidsrechters Sébastien Delferière en Bart Vertenten zich ook echt hebben laten omkopen, dan zal dat de sport veel grotere schade toebrengen dan welke fiscale fraude ook, zegt Inge Ghijs.

Het onderzoek is ook een pleidooi om het systeem van de Video Assistant Referee verder uit te bouwen. Het wordt ook dringend tijd om een ethische code op te stellen voor scheidsrechters, want die mogen nu alles. Ten slotte moet er werk worden gemaakt van wetgeving rond matchfixing. Het is onbegrijpelijk dat matchfixing niet eens in de strafwet staat.