Video player inladen ...

Van die rampzalige ochtend in februari tot vandaag: een tijdslijn over de treinramp in Buizingen

15 februari 2010, 8.28 uur. Vlak bij Buizingen gebeurt een van de grootste treinrampen uit de Belgische geschiedenis. Nu, bijna 9 jaar later, is er een zoveelste episode in het dossier. Maar wat is er allemaal gebeurd intussen? Van die fatale ochtend in februari tot nu: een tijdslijn.

15 februari 2010

8.28 uur: vlak bij Buizingen, in Vlaams-Brabant botsen de stoptrein die van Leuven naar  ’s Gravenbrakel gaat en de IC-trein van Quiévrain naar Luik op elkaar. De beelden van vlak na het ongeval spreken boekdelen: de ravage is enorm. De treinen liggen deels naast de sporen, de wagons zijn verhakkeld. 

De reddingsoperatie die op poten gezet wordt, is ongezien. In het station van Halle worden de gewonden opgevangen en van daaruit verdeeld over de verschillende ziekenhuizen in ons land. Met uiteindelijk 19 doden en 310 gewonden is het dodentol bijzonder hoog. Het bergen van de lichamen verloopt bijzonder moeizaam, na drie dagen waren alle slachtoffers geïdentificeerd.

Meteen na het ongeval start het Brusselse parket een gerechtelijk onderzoek naar de oorzaak van de ramp. Maar al vrij snel spreekt gouverneur Lodewijk De Witte over een menselijke fout: de bestuurder van de stoptrein zou door het rood licht gereden zijn. 

Februari 2010

Ook op politiek vlak zijn er consequenties. Enkele dagen eerder waren de spoorbazen en toenmalig minister van Overheidsbedrijven Inge Vervotte urenlang ondervraagd en kwam de vraag om een onderzoekscommissie op te richten. Op woensdag 24 februari wordt de knoop doorgehakt om een bijzondere Kamercommissie (maar geen onderzoekscommissie) op te richten die de veiligheidsmaatregelen bij de spoorwegen onder de loep moet nemen.

Maart 2010

In Buizingen zijn de sporen na twee weken volledig hersteld, waardoor het treinverkeer weer normaal kon rijden. 

Ruim een maand na de treinramp in Buizingen raken de spoordirectie, de regering en de vakbonden het eens over extra veiligheidsmaatregelen. Een veiligheidssysteem dat een trein automatisch tot stilstand brengt als die 300 meter voor een rood sein te snel rijdt of als die door een rood licht rijdt, wordt versneld ingevoerd. De timing voor de werken wordt geschat op eind 2013.

20 oktober 2010

Een tussentijds rapport van de experts die de treinramp onderzoeken, is zeer hard voor de NMBS-top en de politieke verantwoordelijken. Hun voorlopige conclusie: er zijn de afgelopen 30 jaar verkeerde veiligheidskeuzes gemaakt, waar koppig aan vastgehouden werd. 

29 januari 2011

Bijna een jaar na de treinramp is het eindrapport van de bijzondere Kamercommissie over de spoorveiligheid klaar. De conclusie? Het veiligheidsbeleid van de NMBS heeft de afgelopen 30 jaar systematisch gefaald. “Tijdens de onderzochte periode (1982-2010) heeft het niveau van de spoorwegveiligheid geen verbeteringen van betekenis ondergaan”. Er wordt ingegaan op de povere automatische veiligheidssystemen, maar er wordt ook naar de toekomst gekeken: er moeten maatregelen komen om het aantal seinoverschrijdingen te verminderen en de structuur van de NMBS-groep moet vereenvoudigen. 

5 mei 2012

Een nieuw rapport – deze keer van het Onderzoeksorgaan van Mobiliteit - over de treinramp in Buizingen is vernietigend voor de NMBS en spoorwegbeheerder Infrabel.  Het noodsein was niet sterk genoeg verlicht, in de trein ontbrak een verplicht veiligheidssysteem en de bestuurder heeft wel degelijk het stopsein genegeerd.

1 april 2014

Nadat het gerechtelijk arrondissement hervormd wordt, wordt het onderzoek overgenomen door het parket Halle-Vilvoorde. Daardoor moet een nieuwe parketmagistraat zich inwerken in het onderzoek.

April 2014

De slachtoffers en nabestaanden van de treinramp krijgen een brief van het parket met de vraag om niet voortdurend te polsen naar de stand van het onderzoek. Vier jaar na de ramp is het gerechtelijk onderzoek nog volop aan de gang.

In april 2014 raakt ook bekend dat zowel de NMBS als Infrabel in verdenking gesteld worden in het onderzoek.

1 februari 2015

De onderzoeksrechter die het onderzoek al bijna vijf jaar leidt, gaat op pensioen. Een nieuwe onderzoeksrechter moet zich inwerken in het dossier. 

15 februari 2015

Vijf jaar na de treinramp is er nog altijd niet geweten wat er precies misliep op die fatale ochtend en wie er precies verantwoordelijk is. Tijdens de jaarlijkse herdenking sporen het gerecht aan om werk te maken van het onderzoek. 

Maart 2017

Het onderzoek is na zeven jaar afgerond en het parket wil de bestuurder van de stoptrein, de NMBS en Infrabel voor de rechtbank brengen omdat ze – onopzettelijk weliswaar – het ongeval veroorzaakt zouden hebben. Hoewel de machinist tot op de dag van vandaag volhoudt dat het stoplicht op groen stond, zegt het parket dat de treinbestuurder een rood sein genegeerd heeft. De NMBS en Infrabel op hun beurt zouden nalatig geweest zijn bij de beveiliging van de treinstellen en de spoorinfrastructuur. 

30 maart 2018

Meer dan acht jaar na de zware treinramp valt er eindelijk een beslissing: de NMBS, Infrabel en de treinbestuurder zullen zich voor de politierechtbank van Halle moeten verantwoorden. 

5 juni 2018

Maar de eerste procesdag kent meteen een valse start – en dat door de taalkwestie. De advocaat van de treinbestuurder wil dat het proces in het Frans plaatsvindt, omdat zijn cliënt geen Nederlands spreekt. Het parket verzet zich daar erg tegen. "Het ongeval gebeurde in Buizingen, een dorpje in Vlaams-Brabant, deelgemeente van het eentalige Halle. Infrabel en NMBS zijn taalneutraal  en dus is er geen meerderheid van Franstalige verdachten. De rechtbank dient ook geen rekening te houden met het feit dat de meerderheid van de slachtoffers Franstalig is."

29 juni 2018

De politierechtbank van Halle beslist dat het proces in het Nederlands gevoerd moet worden. 

19 oktober 2018

De arrondissementsrechtbank gaat in tegen de eerdere beslissing van de politierechtbank en het proces zal dan toch in het Frans gevoerd moeten worden. De taalwijziging kan grote gevolgen hebben, want het dossier zal – minstens voor een deel – vertaald moeten worden en een Franstalige rechter zal zich moeten inlezen in het dossier. Daardoor dreigt de zaak vertraging op te lopen en zelfs te verjaren. Slachtoffer Anita Mahy is ontdaan: "Ik vind het verschrikkelijk. We willen gewoon de waarheid kennen." Maar Dimitri de Béco, advocaat van de machinist, weerlegt dat de zaak zal verjaren door de taalwijziging: "Men kan dat perfect binnen de nodige tijd doen."

Ook de voorzitter van de Franstalige rechtbank in Brussel benadrukt dat hij het nodige zal doen om de zaak niet te laten verjaren. "Ik heb gelezen dat er al veel stukken in het Frans vertaald zijn. Het dossier zoals het bestaat, zal in dezelfde toestand blijven. Wel zal er een Franstalige politierechter de zaak moeten instuderen, wat tijd vraagt."

Wordt vervolgd...

VIDEO: bekijk hieronder de reportage van "Terzake"

Video player inladen ...