Video player inladen ...

Blauwe nederlaag in 1983 in Brussel: Hervé Brouhon (PS) wordt de eerste niet-liberale burgemeester van de hoofdstad

De gemeenteraadsverkiezingen van 1982 maakten een einde aan het door de liberalen gedomineerde bestuur in Brussel-stad. Door interne verdeeldheid verloren de liberalen de burgemeesterssjerp, die ze al van vóór de onafhankelijkheid van België in handen hadden. Omdat de populaire en machtige Paul Vanden Boeynants (PSC) in een corruptieschandaal verwikkeld was geraakt werd de PS'er Hervé Brouhon naar voren geschoven. Hij moest de stoel warm houden voor VDB, maar zou uiteindelijk 10 jaar burgemeester blijven.

Na de verkiezingen van oktober 1982 verliezen de Brusselse liberalen hun burgemeesterszetel die ze al van voor de Belgische onafhankelijkheid in handen. Burgemeester Pierre Van Halteren en zijn liberalen verhuizen naar de oppositiebanken en de nieuwe meerderheid van socialisten en christendemocraten schuiven de populaire christendemocraat Paul Vanden Boeynants naar voren als nieuwe burgervader.

Wat politici doen, is niet belangrijk. Wel wat de kiezers dénken dat zij doen

Oud-minister Paul Vanden Boeynants

Maar het scenario moet worden herschreven. Vanden Boeynants is niet alleen oud-premier en oud-minister, maar al sinds de jaren 50 ook actief in de Brusselse politiek: onder meer als schepen van Handel, Openbare Werken, Feesten, Stedenbouw en Aanplantingen. Een machtig man dus, én controversieel. "Wat politici doen, is niet belangrijk. Wel wat de kiezers dénken dat zij doen", is een van de vele uitspraken van VDB.

Zijn banden met bouwpromotor Charly De Pauw zijn controversieel. De Pauw is de man die de Noordwijk heeft getransformeerd van volkse buurt tot hoogbouwgebied. Brussel kreeg zowaar een eigen Manhattan, World Trade Center incluis. Omdat te kunnen realiseren moesten honderden woningen worden onteigend, en dat verliep niet altijd volgens het boekje.

De Pauw wordt ook wel "King Parking" genoemd, naar de vele parkeergarages die hij heeft laten optrekken. Zijn naam is verbonden met speculatie en vriendjespolitiek.

Net als Vanden Boeynants zijn Brusselse machtspositie symbolisch kan verzilveren, wordt hij voor de rechter gedaagd wegens corruptie. Daarom wordt afgesproken dat Hervé Brouhon (PS) burgemeester wordt, de eerste niet-liberale burgervader van de hoofdstad. Vanden Boeynants zou hem wel opvolgen nadat zijn gerechtelijke problemen achter de rug zouden zijn. Maar dát gebeurde dus niet.

Lees verder onder de foto.

De schaduw van de Heizel

Hervé Brouhon geniet enige nationale bekendheid: hij is niet alleen volksvertegenwoordiger sinds 1958, in de periode 1954-66 was hij ook minister van Sociale Voorzorg in de regering-Harmel. Maar het is vooral in Brussel dat Brouhon politiek actief is: als gemeenteraadslid sinds 1951 en als schepen van 1971 tot 1982.

De Franstalige socialist mag zijn carrière afsluiten als burgemeester van de hoofdstad. Echt glorierijk is die passage niet. In 1985 krijgt hij te maken met het Heizeldrama: voor de finale van de Europacup 1 ontaardt de wedstrijd Liverpool-Juventus in zware rellen, met als resultaat 39 doden en zo'n 400 gewonden. 

Het Heizeldrama is Brouhon tot aan zijn dood blijven achtervolgen

Brusselse oud-burgemeester Freddy Thielemans (PS) in Bruzz

Als medeverantwoordelijke wordt Brouhon voor de rechtbank gedaagd, maar hij wordt uiteindelijk vrijgesproken. "Het Heizeldrama is Brouhon tot aan zijn dood blijven achtervolgen,” zegt Freddy Thielemans (PS) in 2015 aan Bruzz. “Hij voelde zich persoonlijk verantwoordelijk en hij werd er nog vaak over aangesproken." Thielemans was kabinetschef van Brouhon en zou later zelf burgemeester van Brussel worden.

Lees verder onder de foto.

Vanaf 1992 laat Hervé Brouhon zich als burgemeester vervangen door eerste schepen Michel Demaret (PSC). Hij sukkelt met zijn gezondheid, maar blijft officieel burgemeester tot aan zijn dood in 1993. "Het was een echte 'ket' van Brussel die streed tegen onrechtvaardigheid en hypocrisie", zegt Paul Vanden Boeynants tijdens een plechtig eerbetoon in het stadhuis.

Zijn opvolger Demaret is geen lang leven beschoren als burgemeester van de hoofdstad: hij slaat niet alleen een belabberd figuur tijdens interviews, zijn naam duikt ook op bij een onderzoek naar corruptie bij de aanbesteding van straatnaamborden. Een interview waarin hij zich vrolijk maakt over de advocatuur, de magistratuur en de paus doet hem finaal de das om als burgervader.

Lees verder onder de foto.

Bekijk hieronder het portret van Hervé Brouhon uit Het Journaal van 10 april 1993.

Video player inladen ...