Video player inladen ...

Professor Leen Decin: Oemuamua zou buitenaards kunnen zijn, maar er is te weinig bewijs

Twee astrofysici van de universiteit van Harvard hebben onlangs in een studie gesteld dat het vreemde ruimteobject Oemuamua een ruimtesonde zou kunnen zijn die bewust in de richting van de aarde is gestuurd door een buitenaardse beschaving. Hoogleraar sterrenkunde Leen Decin van de KU Leuven zegt niet dat het uitgesloten is, maar ze is sceptisch. Er is te weinig bewijs voor, zo zei ze in "Van Gils & gasten", waarschijnlijk is het eerder een rotsblok met een heel speciale samenstelling uit een ander zonnestelsel.

Zowat een jaar geleden werd er met telescopen op Hawaï een object met een heel vreemde vorm waargenomen dat dichter en dichter naar de zon kwam. Het object werd Oemuamua genoemd, Hawaïaans voor "verkenner", en vooral de vreemde vorm wekte de interesse van astronomen.

Oemuamua is een "reuzensigaar" van 800 op 80 meter, en het is iets dat we niet kennen in ons eigen zonnestelsel, het komt duidelijk uit een ander zonnestelsel. 

Eerst werd gedacht dat het een komeet was, maar het object kreeg geen komeetstaart toen het in de buurt van de zon kwam, en dus het kan geen komeet zijn, zo zei professor Decin bij Lieven Van Gils. 

Het object tolt ook heel erg, en het versnelde meer dan verwacht weg van de zon - inmiddels is Oemuamua zich opnieuw van ons aan het verwijderen en we zullen het nooit meer zien. Twee sterrenkundigen van Harvard, Shmuel Bialy en Avi Loeb, hebben nu een verklaring gezocht voor de beweging en de versnelling van Oemuamua, en hun conclusie is dat je een dergelijke versnelling kunt krijgen als je niet alleen het object zelf hebt, maar ook een zeer dunne "sheet", een soort van erg dun zeil. Een dergelijk zonnezeil zal de zonnedeeltjes opvangen, en de druk van die deeltjes zorgt dan voor een bepaalde versnelling. 

Dat kan volgens de berekeningen van de Harvard-onderzoekers de versnelling van Oemuamua verklaren, maar een dergelijk zeil kan niet op een natuurlijke manier gevormd worden. En dus zeggen ze in de laatste paragraaf van hun artikel dat het weliswaar een "exotisch scenario" is, maar dat "Oemuamua een volledig operationele ruimtesonde kan zijn die opzettelijk naar de buurt van de aarde gestuurd is door een buitenaardse beschaving". 

Professor Decin zei niet dat het niet kan, maar ze is sceptisch. Er is niet genoeg bewijs voor, en ze heeft meer het gevoel dat Oemuamua een rotsblok is met een heel bijzondere samenstelling uit een ander zonnestelsel. Dat laatste is overigens zeker en geen gevoel, Oemuamua is al heel lang onderweg en komt van heel ver, zo zei Decin in "Van Gils & gasten". 

De vreemde vorm van het object kan ons iets vertellen over hoe Oemuamua is ontstaan, aldus Decin, en kan toeval zijn. Nadat de zon en de planeten gevormd waren, is er heel veel gruis overgebleven. Daar zijn kleine brokken bij en grote brokken, en mogelijk, toevallig ook eentje met die vreemde vorm. 

Professor Leen Decin bij "Van Gils & gasten".

"We zijn niet alleen"

Wat de vraag betreft of er buitenaards leven bestaat, zit professor Decin niet in het kamp van de sceptici. Ze gelooft dat we niet alleen zijn, een gevoel dat bij veel wetenschappers leeft, en de laatste 10 jaar veel meer aanhangers heeft gekregen. 

Daarom is men in Leuven het "Origins of Life"-project aan het opstarten, zei Decin, een project waar niet alleen sterrenkundigen aan deelnemen, maar ook scheikundigen, biologen en ingenieurs, om samen na de denken over de vraag wanneer leven kan ontstaan. 

Decin zei dat ze in het kamp zit van diegenen die geloven dat het wel kan, dat als je een oersoep hebt met deeltjes, dat dan die soep zal beginnen met zich te organiseren, en dat daar dan iets uit kan voorkomen, ons leven of iets anders. 

Er is ook nog een groep wetenschappers die zegt dat dat echt niet zo is. En als je kijkt naar de evolutie van leven op aarde, die is echt wel bijzonder geweest, zo gaf Decin toe, er zijn heel veel toevaligheden aan te pas te komen. 

Het meest bekend is de inslag van een grote komeet 65 miljoen jaar geleden, die een eind gemaakt heeft aan de heerschappij van de dinosauriërs, en zo Homo sapiens meer kansen heeft gegeven, maar zo zijn er heel veel toevaligheden - "ik kan er een lezing over geven", zei Decin. En dan kan je besluiten dat het hier wel gelukt is om ons leven te krijgen, maar dat de kans dat dergelijk toeval ergens anders ook lukt, wel erg klein is. 

Anderzijds is het zo dat er enorm veel sterren zijn, zo zei professor Decin: er zijn zo'n 100 miljard sterren in ons sterrenstelsel, en er zijn zo'n 100 miljard sterrenstelsels, zo schat men. En dat zijn dus wel een hele boel kansen... 

Video player inladen ...

Volg VRT NWS ook via Instagram: