Video player inladen ...

Op zoek naar de nabestaanden van de bemanning van de Duitse duikboot die vorig jaar voor onze kust werd gevonden

Herinnert u zich nog het wrak van de Duitse duikboot uit de Eerste Wereldoorlog, dat pas vorig jaar voor onze Belgische kust werd ontdekt? In "Nooit meer ten oorlog" ging Joris Hessels op zoek naar de nabestaanden van de 22 Duitsers voor wie de UB-29 een zeemansgraf werd. Een ontroerend moment.

Even terug naar september vorig jaar. Toen werd bekendgemaakt dat er voor de Belgische kust een bijna intact wrak gevonden was van een Duitse duikboot uit de Eerste Wereldoorlog.  Het was een toevallige vondst, maar van grote waarde. "De UB-29 was op de terugweg van een standaardmissie", vertelt de ontdekker van het wrak, Tomas Termote. "De duikboot en de bemanning hadden het bevel gekregen om in het westelijk deel van het kanaal geallieerde scheepvaartroutes aan te vallen, en dus zoveel mogelijk schepen te kelderen. De missie was min of meer volbracht, want de duikboot was twee weken op weg geweest. Per telegraaf was er naar Brugge gestuurd dat de duikboot op de terugweg was. De bemanning was bij wijze van spreken verse kleren aan het aandoen om uit te gaan, toen de duikboot naar de zeebodem zonk."

Nabestaanden

Joris Hessels ging voor "Nooit meer ten oorlog" op zoek naar nabestaanden van de bemanningsleden van de UB-29. Hij kwam zo terecht bij Christa Jonas, de nicht van matroos Walter Jonas, en bij haar dochter Swantje Dietsche in Konigstein, Frankfurt.

"Walter Jonas was de oudste broer van mijn vader", vertelde Christa. "Hij is op zijn zestiende gaan varen." Christa wist dat er destijds ook een ware duikbootoorlog werd gevoerd en dat de duikboot van haar oom daar gezonken was. Meer wist ze niet.

Voor ons is hij nog altijd de zoon die niet thuisgekomen is

Toen ze het nieuws van de vondst van de duikboot hoorden, waren ze opgelucht. "Nu heeft hij een graf", vertelt Swantje. "Als ik terugkijk op de Eerste Wereldoorolog maakte hij als Duitser geen deel uit van een positieve missie, zeg maar, maar voor ons is hij nog altijd de zoon die niet thuisgekomen is.

Hessels wilde graag een blijvende herinnering schenken aan de oom en grootoom van Christa en Swantje en bracht kleine souvenir mee: een potje zand van bij het wrak met daarbij een foto van de UB-29. Een souvenir dat ontroert. "Het zand waar hij rust, hebben wij nu in onze handen", reageerde Swantje. "Dat geeft ons een ongelooflijk warm gevoel dat een familielid op zijn minst in deze vorm bij ons is. Wat een genereus geschenk."

Dat u ons vanuit België dit cadeau overhandigt voor een Duitser, vind ik mooi. 

"In beide oorlogen heeft Duitsland de allerkwalijkste rol gespeeld en dat u ons vanuit België, dat ook geleden heeft onder de Duitsers, dit cadeau overhandigt voor een Duitser die in de oorlog gesneuveld is, vind ik mooi. Het geeft een blijk van vreedzaam Europa", zegt Swantje.

"Dank u wel voor de moeite en dat er geen oorlogen meer mogen komen", besluit Christa.

Video player inladen ...