Video player inladen ...

De vijf boeken die het leven van succesauteur Paolo Giordano hebben veranderd

Ook schrijvers laten zich graag leiden door de boeken van hun collega's. De Italiaanse auteur Paolo Giordano, bekend van "De eenzaamheid van de priemgetallen", kiest voor ons de vijf boeken die zijn leven een andere wending hebben gegeven.

Kan een boek je leven bepalen? In “De hemel verslinden”, de nieuwste roman van de Italiaanse bestsellerauteur Paolo Giordano, alleszins wel. De zonderlinge Bern kan volledig opgaan in de boeken die hij leest. Bern begint zich zelfs te gedragen zoals de personages uit de boeken die hij leest, bijvoorbeeld het weergaloze “De baron in de bomen” van Italo Calvino.

Alleen boeken en ontmoetingen kunnen mensen echt veranderen

Paolo Giordano

“Nee, de boeken die Bern in de ban houden zijn niet de boeken die ik zelf zou kiezen, of die míjn leven hebben veranderd”, lacht Paolo Giordano. “Maar boeken hebben wel die kracht, daar ben ik heilig van overtuigd. Sterker nog, naast ontmoetingen kunnen alléén boeken mensen echt veranderen.”

We ontmoeten Giordano op de Boekenbeurs, waar hij met plezier een rij fans trotseert. Voor ons liggen hoge stapels van “De hemel verslinden”, maar ook nog altijd exemplaren van zijn debuutroman: “De eenzaamheid van de priemgetallen”. Daarmee zette Paolo Giordano zich tien jaar geleden meteen op de kaart; het verhaal over twee jonge mensen die worstelen met de gebeurtenissen uit hun verleden won verschillende prijzen én de harten van lezers wereldwijd. Drie miljoen exemplaren verkopen van je debuut, op je 25e: het is maar weinigen gegeven.

Voor VRT NWS kiest Giordano na even nadenken voor vijf boeken die zijn leven in chronologische volgorde een andere wending hebben gegeven, en hem uiteindelijk zelfs tot het schrijven van zijn debuut hebben aangezet.

1. "Het jungleboek" - Rudyard Kipling

“Het eerste boek dat mij veranderde, vond ik niet meteen goed toen ik het las, maar ik heb er wel een bijzondere band mee", vertelt Giordano. "Ik las "The jungle book" namelijk toen ik nog heel klein was. En ik wilde het als kind lezen omdat het zo dik leek, en ik wilde weten of ik dat kon volhouden. Lezen gaat ook over jezelf uitdagen."

Soms voel je als lezer dat je klaar bent voor een dik boek

Paolo Giordano

“Ik probeer het voor mijn eigen lezers niet zo moeilijk te maken”, lacht Giordano. “Maar lezen vraagt natuurlijk wel een soort training.” Toeval of niet, Giordano’s jongste roman is merkelijk dikker dan de voorgangers. “Soms voel je als lezer dat je klaar bent voor een dik boek. En na het lezen van zo’n klepper bekruipt je dan het aangename gevoel dat je iets heb bereikt.”

Video player inladen ...

“"The jungle book" is een klassiek avonturenverhaal waar ik niet zo veel meer van weet. In dit geval is de tekenfilm misschien zelfs beter dan het boek”, geeft Giordano toe. “Al zou ik ze niet echt durven vergelijken.” Het originele boek bevat dan ook veel meer verhalen dan die van Mowgli, het mensenkind dat opgroeit bij de wolven. Kipling had die verhalen en gedichten eerder gepubliceerd in verschillende tijdschriften, en bundelde ze voor het eerst in 1894.

Video player inladen ...

Toch is ook de tekenfilm uit 1967 een klassieker geworden, het werd de laatste film waar Walt Disney zelf aan meewerkte, hij stierf tijdens het productieproces. Het boek bevat veel meer personages, en het fijne weet Giordano er niet meer van, maar Kipling is dus om heel andere redenen belangrijk geweest in het schrijversproces van Paolo Giordano.

2. "Ik haal je op, ik neem je mee" - Niccolò Ammaniti

"Ik was, geloof ik, 14 jaar oud toen ik "Ti prendo e ti porto via" van de hedendaagse Italiaanse schrijver Niccolò Ammaniti las. Pietro in het boek heeft ongeveer dezelfde leeftijd, en voor het eerst in mijn leven voelde ik een sterke verbondenheid met een romanfiguur. Ik vond het zo erg wat er gebeurde met Pietro", gaat Giordano verder. "Ik was letterlijk een paar dagen ziek na het lezen van deze roman, ik wilde geen afscheid nemen van die wereld. En dat is een heel kostbaar gevoel voor een schrijver. Je hoopt dat je eigen lezers ook zo’n gemis voelen als ze jouw boek wegleggen."

Ik was letterlijk ziek na het lezen van deze roman, ik wilde geen afscheid nemen

Paolo Giordano

"Ik ben altijd al een gepassioneerd lezer geweest die zich graag verliest. Vroeger verdwaalde ik in de avonturen van Alexandre Dumas of Jules Verne, en ik zoek nog altijd datzelfde escapisme wanneer ik lees. Het wordt als volwassene niet makkelijker om dat gevoel levend te houden, maar jezelf overgeven aan een boek blijft het mooiste dat er is. Ik ga altijd op zoek naar boeken die me gelukkig maken, of net heel triestig."

Video player inladen ...

3. "Is dit een mens" - Primo Levi

"Een heel ander boek, deze krachtige en tegelijk intieme herinneringen van Primo Levi aan Auschwitz en de Shoah (de systematische Jodenvervolging tijdens WO II die miljoenen levens kostte, red.). Na al die jaren weet ik nog altijd precies waar ik zat toen ik "Is dit een mens" las. Ik was echt gechoqueerd door wat ik las. Zonder meer een sleutelmoment in mijn leven. Lezen ging van dan af niet meer enkel over het mezelf kunnen verliezen in een of ander avonturenverhaal, maar ook over het leren van dingen over de Mens."

Het lezen van Primo Levi was een sleutelmoment in mijn leven

Paolo Giordano

"Vreemd genoeg las ik het aan de keukentafel van het kleine appartement in de bergen, waar we een deel van de zomer doorbrachten", vertelt Giordano. "In de keuken lezen was niet van mijn gewoonte, maar ik zie me daar nog zitten, en ik heb zelfs nog een levendige herinnering aan de bewuste pagina die voor me lag. Het was de rauwe werkelijkheid die binnendrong in mijn leven als lezer."

"Vroeger was ik niet zo geïnteresseerd in de levens van schrijvers, draaide het voor mij enkel rond de wereld die ze creëren. Maar nu ik zelf schrijf, merk ik dat ik meer wil weten over de mensen en de gebeurtenissen achter die werelden. Omdat het mij als schrijver ook kan helpen", bekent Giordano. "Ik lees nu  bijvoorbeeld al eens een (auto)biografie van een collega, maar toch grijp ik vooral naar romans. En ik lees ook graag wetenschappelijke boeken! Nu ik niet meer werk als natuurkundige voel ik soms de nood om iets te lezen over bijvoorbeeld de technologische vooruitgang. Het blijft een fascinerende wereld die ik soms mis."

Video player inladen ...

4. "Tonio Kröger" - Thomas Mann

“Grappig, ik blijk vooral terug te grijpen naar boeken die ik las tijdens mijn tienerjaren. Waarschijnlijk omdat je op dat moment toch nog gevoeliger bent voor boeken, en wat ze kunnen betekenen”, merkt Paolo Giordano op. “Ik noem het de "formative years",  de belangrijke periode die je vormt als mens, en in mijn geval ook vormt als schrijver.”

Ik wil niet eindigen als een citaat op een koelkast

Paolo Giordano

"We leerden over Thomas Mann op school en waren dus verplicht om het te lezen, maar ik vond het geweldig. En voor het eerst had ik de drang om zinnen te onderlijnen in een boek. Ik leerde sommige zinnen zelfs uit m’n hoofd, omdat ik ze dicht bij mij wilde houden. Ondertussen ben ik die wel weer verleerd”, lacht Giordano. “Maar ik weet nog waar mijn exemplaar van "Toni Kröger" staat in de boekenkast, al heb ik niet meteen de behoefte om te kijken of de onderlijnde zinnen nu nog betekenis hebben voor mij. Ik wil de herinnering niet verprutsen. Ik herlees ook hoogstens een paar bladzijden van een roman, om zo de sfeer terug op te snuiven."

“Zelf, moet ik bekennen, schrap ik zinnen in een manuscript als ik denk dat ze te gemakkelijk onderlijnd of geciteerd kunnen worden. Soms heb je goede zinnen, maar zijn ze te bestudeerd. Ik wil niet eindigen als een magneet op de koelkast.”

Video player inladen ...

5. "Infinite jest" - David Foster Wallace

"We schuiven een paar jaar op, ik was rond de 20 toen ik "Infinite jest" las van David Foster Wallace, een gigantische roman van meer dan 1000 bladzijden", besluit Giordano zijn keuze van vijf boeken. "Infinite jest" is niet vertaald in het Nederlands. 

"Ik schreef toen nog niet zelf, maar de uitdaging die Foster Wallace je biedt als lezer deed me voor het eerst vermoeden dat je met het schrijven van verhalen een hoop lol kunt beleven. Hele werelden opbouwen leek me plots interessant. Het heeft nog een paar jaar geduurd voor ik echt zelf begon te schrijven, maar dit boek heeft de kiem gelegd van “Giordano de schrijver”. Foster Wallace heeft mij de klik gegeven om het zelf ook te proberen."

Dit boek heeft mij de klik gegeven om zelf ook te beginnen schrijven

Paolo Giordano

"Het is nu 10 jaar geleden dat ik debuteerde en dat is nog altijd een bijzonder moment. Ook de personages uit mijn boeken blijven me dierbaar. Al zal je me niet snel betrappen op het herlezen van mijn romans”, lacht Giordano. “Ik zie Alice, Michela, Alessandro, Bern en de anderen wel als een soort gezelschap. Ze waren getuigen van een bepaalde periode uit mijn leven, ze zijn een deel van mezelf. Zo moet het voelen als je een dagboek bijhoudt. Ze blijven altijd bij mij, ik kan er geen afscheid van nemen."

Video player inladen ...

Zin in meer boekentips? Ga dan naar de website langzullenwelezen.be. Neus rond in de boekenkast van bekende boekenwurmen, vrienden, familie, buren, collega's en ontdek wat zij van hun boeken vinden. Maak ook zelf je eigen boekenkast en geef bij elk boek je ongezouten mening en score.