Lonesome George toont ook na zijn dood nog aan waarom reuzenschildpadden zo lang leven

Genetische analyse van het DNA van Lonesome George en andere reuzenschildpadden uit de Galapagos-eilanden heeft aangetoond dat de dieren - die in gevangenschap meer dan 100 jaar oud kunnen worden -, een aantal genetische varianten bezitten die verband houden met het herstellen van DNA, de immuunrespons en het onderdrukken van kanker. Dieren die niet zo lang leven, beschikken niet over die varianten, zo is uit een nieuwe studie gebleken. 

Lonesome George was de laatste van zijn soort (Chelonoidis abingdonii, de Pinta Island tortoise), en met zijn dood in juni 2012 is die soort van reuzenschildpad uitgestorven, maar George en andere reuzenschildpadden uit de Galapagos-eilanden geven nog steeds genetische antwoorden op de vraag hoe het komt dat de dieren zo lang leven.

"Lonesome George geeft ons nog steeds lessen", zei Adalgisa Caccone in een persmededeling van Yale University. Caccone is een onderzoeker aan het Department of Ecology and Evolutionary Biology van Yale en een van de belangrijkste auteurs van de nieuwe studie.

In 2010 begon Caccone met het sequencen van het hele genoom - het geheel aan genetische informatie - van Lonesome George, om meer te weten te komen over de evolutie van de populatie reuzenschildpadden op de Galapagos. 

Vervolgens zocht Carlos López-Otín in die gegevens en data van andere schildpadsoorten, naar genetische varianten die geassocieerd worden met langlevendheid. 

"Eerder hadden we negen karakteristieken van oud worden beschreven, en na het bestuderen van 500 genen op basis van die classificatie, vonden we interessante varianten die bij de reuzenschildpadden mogelijk zes van die karakteristieken beïnvloeden, wat nieuwe wegen opent voor onderzoek naar het ouder worden", zei López-Otín. López-Otín is een biochemicus aan de Universidad de Oviedo in Spanje, en de tweede belangrijkste auteur van de nieuwe studie.

De varianten in het DNA van de reuzenschildpadden blijken verband te houden met het herstellen van beschadigd DNA, de manier waarop het immuunsysteem reageert op bedreigingen, en het onderdrukken van kankers. Dat zijn uiteraard allemaal functies die het behalen van een hoge leeftijd bevorderen, en de varianten worden niet gevonden bij gewervelde dieren die minder oud worden. 

De studie van het internationaal team uit Spanje, de VS, Canada, Australië, Griekenland, Italië en de Galapagos-eilanden is gepubliceerd in "Nature Ecology & Evolution".