N-VA schiet zich in de voet: de communautaire diepvries is een doodskist

“Jupiter dementat quos perdere vult”. Jupiter slaat met waanzin wie hij wil vernietigen. Vermits op het partijbureau van N-VA ook veel Latijn wordt gesproken - men is immers tweetalig - hoeft deze Romeinse spreuk vol wijsheid er niet echt te worden vertaald. Het is evident dat de Vlaamse nationalisten zich de jongste dagen niet erg rationeel hebben gedragen.

opinie
Mark Eyskens
Mark Eyskens is ex-premier en minister van staat. Hij was jarenlang een boegbeeld van CD&V en schrijft regelmatig opinieteksten voor vrtnws.be.

N-VA heeft het schieten in eigen voet verheven tot dagelijkse sport, althans indien men ervan uitgaat dat een politieke partij poogt haar essentiële programmapunten te verwezenlijken. Twee niet-realisaties van N-VA-objectieven  springen spectaculair in het oog. Het verfoeide VN-migratiepact  komt er toch, want is door de Algemene VN-Vergadering met Belgische steun goedgekeurd. Het verzet van N-VA is niet eens een voetnoot geworden. En het andere N-VA-stokpaardje, een confederale staatshervorming, komt er zeker niet.

N-VA-ministers hebben gedurende twee jaar constructief bijgedragen aan de onderhandelingen over het VN-migratie-akkoord  om het dan plotseling te kelderen, opgeschrikt door het geblaf van Vlaams Belang. Een nieuwe opportunistische bocht die de geloofwaardigheid van de partij ondermijnt en aantoont dat parlementaire zetelvastheid primeert.

De N-VA-ministers zijn opgestapt – “weggelopen” –  zoals premier Michel het formuleerde, met als gevolg dat zij zich moeten voorbereiden op de parlementsverkiezingen van mei 2019 zonder de infrastructuur van  ministeriële kabinetten.

Omdat N-VA nu tot de oppositie behoort, is het ondenkbaar dat de regering-Michel II een opening zal maken om na de verkiezingen de grondwet te herzien

Tijdens de verkiezingscampagne zal de N-VA de oranje-blauwe regering niet op een geloofwaardige wijze kunnen aanvallen, want de partij heeft zelf dit regeringsbeleid mee uitgevoerd gedurende meer dan vier jaar.

Door het feit dat N-VA nu tot de oppositie behoort, is het ondenkbaar dat de regering-Michel II een opening zal maken om na de verkiezingen de grondwet te herzien in confederale richting, zoals N-VA het opnieuw heeft geëist.

De confederale hutsepot van N-VA zal  nog tot tenminste 2024 moeten sudderen in de communautaire koelkast, vooraleer hierover eventueel een politiek debat op gang kan komen. Een vertoning van uitstel en afstel met de wangen rood en de billen bloot, opgevoerd door N-VA en waarvan het Vlaams Belang zal smullen. De communautaire diepvries was een doodskist.

Confederalisme

De voorzitter van de N-VA heeft reeds laten verstaan dat een federale blokkering van de besluitvorming tot een “nood-breekt-wet"-situatie kan leiden, waarbij een de facto confederalisme zou worden ingevoerd in België, zonder grondwetsherziening. Dit ruikt natuurlijk naar een staatsgreep. Hoe meer N-VA deze bedreiging naar voren brengt, des te meer dit de andere partijen moet motiveren om samen te werken op het vlak van de vorming van de nieuwe federale regering.

Het tragikomische toneelstuk dat de jongste dagen in de Wetstraat werd opgevoerd en waarbij N-VA een vetorecht opeiste in de regering, illustreert wat er met het landsbestuur zou gebeuren indien België, naar het recept van de N-VA, een confederale staat zou worden. Dan zou ieder van de drie deelstaten beschikken over een vetorecht, dat zou gelden voor alle beleidsdomeinen waar samenwerking noodzakelijk is. Wat binnen de kortste keren zou leiden tot een algemene blokkering van de besluitvorming.

Feeling Belgian

De jongste jaren heeft een  “feeling Belgian”-gevoel aan kracht gewonnen en dat heeft niet enkel te maken met het overweldigende Rode Duivels-effect. Aan het einde van de  volgende legislatuur zal de regering trouwens moeten werk maken van de voorbereiding van de viering van de 200e verjaardag van België. Voor separatistische ministers wordt dit een periode van moeizame persoonssplitsing.

De opsplitsing van België in 3 onafhankelijke staatjes blijkt steeds minder een wervend verhaal te zijn, zeker bij jonge mensen. Wat er dan met Brussel moet gebeuren - vooralsnog hoofdstad van Europa, maar in deze status bedreigd bij opsplitsing van het land - wordt niet gesteld, laat staan beantwoord.

En hoe de torenhoge  Belgische openbare schuld verdelen bij opsplitsing van België?  Om te zwijgen over de vraag hoe een onafhankelijke republiek Vlaanderen lid zou kunnen worden van de Europese Unie, vooral indien Brussel en Wallonië zich zouden handhaven als een soort rompstaat “België” met nog steeds een vetorecht in de Europese Raad waar nieuwe leden slechts bij eenparigheid kunnen worden geïntroduceerd.

De antihouding door de N-VA aangenomen in verband met het VN-migratie-akkoord duwt de partij onvermijdelijk in het kamp van Europa’s onwelriekend extreemrechts, vertegenwoordigd door onder meer Orban, FPÖ, AFD, Salvini, Wilders, Le Pen en natuurlijk Vlaams Belang. Een staaltje hiervan was te zien op de anti-Marrakechbetoging in Brussel op 16 december. Veel redelijke Vlamingen schrikken hiervan op.

N-VA dreigt dan N-VB te worden: het Nieuwe Vlaams Belang

Vlaams Belang en N-VA zullen vanuit de oppositie steeds meer aan het zelfde zeel trekken en naar elkaar toegroeien. Wie A zegt moet ook B zeggen. N-VA dreigt dan N-VB te worden: het Nieuwe Vlaams Belang. Toekomstgerichte Vlamingen en vooral de jonge generatie, zullen deze evolutie met lede ogen aanschouwen, als duidelijk wordt dat nationalisten zich graag gedragen als isolationistische en protectionistische fortenbouwers, die zich achter muren terugtrekken nadat zij hun ladder naar de buitenwereld hebben opgetrokken.

Tot de federale oppositie behoren, zal N-VA zuur opbreken, want haar politieke invloed wordt nul, geen enkele al dan niet politieke topbenoeming voor partijsympathisanten is nog mogelijk en zelfs het onderhandelen van een stedelijk bestuursakkoord met de SP.A in Antwerpen zal zeker niet van een leien dakje lopen.

Tijdens de volgende maanden zal de niet-afwerking van een hele reeks sociaaleconomische hervormingen van de regering-Michel aan de vaandelvlucht van de N-VA uit de regering worden geweten. Ook de goede relaties tussen de bedrijfswereld en de N-VA zullen de volgende maanden ernstig in het gedrang worden gebracht, vooral als blijkt dat de regering in lopende zaken of verwikkeld in een harde kiescampagne niet meer in staat is efficiënt te reageren op de nare gevolgen van de brexit en het verslechteren in heel Europa van de economische conjunctuur.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.