SP.A pleegt in Antwerpen verraad ten aanzien van de islamitische kiezers

Het bestuursakkoord tussen N-VA, Open VLD en SP.A in Antwerpen is bezegeld en goedgekeurd door hun lokale achterban. Daarmee is de Bourgondische coalitie een feit. Opvallend is dat het akkoord met geen woord rept over de religieuze vrijheden die de socialisten tijdens de campagne hadden beloofd te verdedigen, met als kroonjuweel het hoofddoekenverbod. Daarmee plegen ze verraad ten aanzien van de islamitische kiezers die hen hebben geholpen verkozen te raken. En dat zal ze duur komen te staan in mei, stellen de auteurs, Othman El Hammouchi en Said Bataray.

opinie
Said Bataray en Othman El Hammouchi
Said Bataray is IT-Consultant, opiniemaker en fervent Twitteraar. Othman El Hammouchi is auteur van ‘Lastige Waarheden’, vorige week verschenen bij uitgeverij POLIS.

Het was Jinnih Beels die voor de verkiezingen de volgende woorden zei in een interview in Gazet van Antwerpen: “Ik sluit, behalve het Vlaams Belang, niemand uit, maar we willen wel onze visie uitdragen in een beleid. Hoe graag sommige SP.A-leden ook in een bestuur willen stappen, we moeten vasthouden aan onze visie. Met een aantal partijen is dat mogelijk, maar met N-VA wordt dat ontzettend moeilijk, bijna onmogelijk. Iedereen weet van mij dat ik heel principieel ben. Het lijkt me enorm moeilijk om mijn visie te rijmen met die van de N-VA. Ik zal nooit mijzelf verloochenen om in een bestuur te zitten.”

Gebroken beloftes

Enkele van die standpunten waren bijvoorbeeld: meertaligheid in het onderwijs, gratis tolken, automatische verkrijging van het vreemdelingenstemrecht en het toelaten van de hoofddoek. Daarvan valt niets terug te vinden in het bestuursakkoord.

De moslimgemeenschap is in Antwerpen sedert jaar en dag de speelbal van een links establishment dat fundamenteel niet geeft om hun bekommernissen. Jazeker, moslims vinden goed bestuur, betere publieke voorzieningen, ecologie en mobiliteit ook belangrijk, maar de vrijheid om hun godsdienst zonder onnodige obstakels te praktiseren is van fundamenteel belang. Dat de SP.A daar geen breekpunt van maakt in hun coalitievorming, toont hun gebrek aan respect voor hun moslimkiezers.

Kortetermijndenken

Dat de socialisten zwichten voor de allure van de mandatencarrousel, zal wellicht niemand choqueren. Het gedrag van socialistische partijen over het hele land heeft dat de afgelopen jaren maar al te sterk doen blijken. Dat de SP.A zich echter weeral bezondigt aan dezelfde fout die haar onder Patrick Janssens zoveel electorale schade heeft berokkend, is onbegrijpelijk. Door het islamitische deel van haar achterban zo te verloochenen, pleegt ze effectief electorale zelfmoord. De federale en regionale verkiezingen naderen met rasse schreden, en Antwerpse politiek pleegt een goede voorspeller te zijn voor hun verloop.

Door het islamitische deel van haar achterban zo te verloochenen, pleegt de SP.A electorale zelfmoord

De coalitie van Turkse, Marokkaanse en islamitische organisaties die hun vertrouwen zo sterk op de socialisten hebben gevestigd, zullen die fout niet nog eens maken. Het is nu duidelijk gebleken dat een stem voor de SP.A een stem is voor het seculiere verlichtingsfundamentalistische en antireligieuze beleid van de N-VA. Het is gebleken dat de socialisten, in tegenstelling tot Groen, hun kiezers niet genoeg respecteren om een breekpunt te maken van hun grote beloftes. Het is gebleken dat de SP.A een machtsbeluste partij is die geen ‘nee’ durft zeggen als ze mee mogen besturen, hoe slecht de voorwaarden ook zijn.

De moslimkiezer voelt zich gebruikt door de SP.A. Voor de leiding van de socialisten was hij nooit een volwaardig doel op zich, een deel van het verhaal waarnaar geluisterd moest worden. Hij was louter een middel tot het verwerven van macht. Wel, nu zal hij de volgende verkiezingen van zich laten horen.