Ontziltingsinstallatie in de Verenigde Arabische Emiraten, bron: actal

VN-rapport: steeds meer pekel in zee door ontziltingsinstallaties

Per dag produceren alle ontziltingsinstallaties in de wereld 142 miljoen kubieke meter brijn, het zoute afvalproduct dat overblijft na ontzilting. Dat is de helft meer dan eerder was ingeschat. Er komen steeds meer installaties bij.  Een nieuw rapport van de Verenigde Naties waarschuwt voor de risico's van het dumpen van brijn in zee of op het land.

Wereldwijd zijn er meer dan 16.000 ontziltingsinstallaties. Die produceren 95 miljoen kubieke meter zoetwater per dag. Dat is 40 procent van het debiet van de Niagara watervallen in het hoogseizoen. Bij elke liter zoetwater blijft er 1,5 liter brijn achter. Dat is een gemiddelde.  Op jaarbasis is dat goed voor 52 miljard kubieke meter van de zoute smurrie, genoeg om de staat Florida met een laag van 30 centimeter te bedekken.

ontziltingsfabriek Israel, bron: Remi Jouan

Het hangt af van de gebruikte technologie hoeveel brijn er bij ontzilting ontstaat. Ontzouten door verhitten bijvoorbeeld genereert 4 liter brijn voor 1 liter water. 55 procent van alle brijn door ontzilting komt uit het Midden Oosten, waar het zeewater meestal wordt verhit.

Wat er met het brijn gebeurt, hangt af van de ligging van de fabriek en de omgeving. 80 procent van de installaties staan op minder dan 10 kilometer van de kustlijn. Voor die bedrijven is de zee de goedkoopste plek om te lozen. Andere bedrijven nemen hun toevlucht tot rivieren, riolen, ondergrondse reservoirs of bassins op het land.

bron: UNU-INWEH

Risico's

De wetenschappers wijzen op de grote gevaren voor het zeeleven. Brijn is te zout voor veel planten-en diersoorten die leven op de zeebodem. Bovendien zitten er ook schadelijke stoffen in zoals koper en chloor die gebruikt worden om algen-en mosselgroei tegen te gaan.

Brijn verstoort het bodemleven ernstig omdat het zuurstof onttrekt aan het zeewater

Michelle van Vliet, Universiteit Wageningen

“Brijn onttrekt zuurstof uit het water. Daardoor wordt het bodemleven ernstig verstoord”, zegt Michelle van Vliet van de Universiteit van Wageningen die mee aan het onderzoek werkte. “Planten, dieren en vissen ondervinden er grote nadelen van en dat heeft dan weer gevolgen voor de rest van de voedselketen.”

Alternatieven

De onderzoekers geven verschillende alternatieven om het brijn niet te dumpen. Het kan gebruikt worden voor de teelt van gewassen die tegen zout kunnen of voor de productie van elektriciteit. Er kunnen ook nuttige mineralen en metalen uitgehaald worden zoals sodium, magnesium, potassium, strontium, lithium en andere.

Ook buiten de kustgebieden staan veel installaties; bron: UNU-INWEH

De technieken om deze stoffen uit brijn te halen zijn op dit moment  nog te duur om economisch haalbaar te zijn. Maar het is wel nodig om er aan te werken zodat afval een interessante grondstof wordt.

De nood is hoog

“ Het gebruik van brijn in de viskweek geeft 300 procent meer biomassa,” zegt Manzoor Qadir, een van de onderzoekers, “Met pekel worden ook al succesvol algen gekweekt voor het voedingssupplement spirulina ”.
Het Institute for Water, Environment and Health van de United Nations Univerity, dat het onderzoek leidde, pleit voor snelle oplossingen. Anderhalf tot twee miljard mensen kampen geregeld met droogte. Een half miljard heeft het hele jaar door droogteproblemen. Daarom zal de vraag naar goedkope ontziltingsinstallaties blijven groeien. Net als de noodzaak om van brijn een grondstof te maken.

Meer nieuws