Wie is Melikan Kucam, de spil in het schandaal over de humanitaire visa?

Gemeenteraadslid Melikan Kucam (N-VA) werd gisterenmiddag meegenomen voor verhoor door het Antwerpse gerecht. Hij zou tienduizenden euro's ontvangen hebben om humanitaire visa te helpen regelen. Maar wie is Melikan Kucam? En wat is Pano te weten gekomen over de werkwijze?

Wat is er gebeurd?

In het kader van een onderzoek naar fraude met humanitaire visa verrichtte het parket van Antwerpen gisteren enkele huiszoekingen in Mechelen. Tijdens de politieactie werd het N-VA gemeenteraadslid Melikan Kucam opgepakt. Hij wordt ervan verdacht zich te hebben laten betalen in het kader van de toekenning van humanitaire visa aan oosterse christenen. Melikan Kucam werd opgepakt op verdenking van mensensmokkel, omkoping, criminele zaken en afpersing.

Wie is Melikan Kucam?

Melikam Kucam is gemeenteraadslid voor N-VA in Mechelen. Tijdens de laatste gemeenteraadsverkiezingen raakte hij voor de tweede keer verkozen. Hij startte zijn politieke carrière bij CD&V, maar raakte daar niet verkozen.  

Kucam is afkomstig van het Turkse dorp Hassana. Een grote meerderheid van de Mechelse Assyriërs is afkomstig uit deze regio. Hassana is een klein dorpje in het oosten van Turkije waar veel christenen leefden. Het ligt dichtbij Koerdisch gebied. Kucam moest er vluchten omdat het dorp werd verwoest. Hij kwam op  negenjarige leeftijd naar België, en behaalde later een diploma handelswetenschappen. Naast gemeenteraadslid is Kucam ondernemer en ook actief als voorzitter van de Mechelse sociale huisvestingsmaatschappij KLEMO.

Wat is Pano te weten gekomen over de werkwijze?

Mechelen kent met zo’n 3.000 leden een grote Assyrische en Chaldeeuwse gemeenschap. Dat zijn oosterse christenen die voornamelijk afkomstig zijn uit Syrië en Turkije. Kucam is zelf ook lid van deze gemeenschap.

Verschillende mensen uit de Assyrische gemeenschap beschuldigen Kucam ervan geld te hebben gevraagd voor het bekomen van een visum. Volgens verschillende getuigen was het algemeen bekend in de gemeenschap dat er betaald moest worden voor een visum. Alle getuigen vertelden, onafhankelijk van elkaar, steeds hetzelfde verhaal. Telkens werd Melikan Kucam aangeduid als het spilfiguur van het hele gebeuren.

Men sprak tussenpersonen aan, die in rechtstreeks contact stonden met Kucam. De tussenpersonen gaven namen door aan Kucam. Hij stelde dan lijsten op. Aan die mensen werd beloofd dat ze naar ons land konden komen, mits betaling. De bedragen die we horen, zijn heel uiteenlopend. Tussen de 2.000 en 2.500 euro is een gangbare prijs volgens verschillende getuigen, maar soms moest er veel meer geld neergeteld worden. Mensen kregen te horen dat ze 5.000, 8.000 en zelfs 10.000 tot bijna 20.000 euro moesten betalen. We horen verhalen van mensen die in Syrië hun hele hebben en houden verkochten om toch aan een visum te geraken. Sommigen konden het gewoonweg niet betalen en bleven achter.

Kucam is zelf lid van de Assyrische gemeenschap en fungeert er als woordvoerder. Uit ons onderzoek is gebleken dat hij goed overeenkomt met een kabinetsmedewerker van de voormalige staatssecretaris. Er zijn geregeld contacten geweest het afgelopen jaar, vaak in feestelijke omstandigheden. Laten we wel duidelijk zijn dat er geen bewijzen zijn dat het kabinet en de staatssecretaris zelf betrokken waren . Dit geeft enkel weer dat er een grote vertrouwensband was tussen het kabinet en Kucam zelf.

De Assyrische gemeenschap hangt nauw samen. Begrafenissen, feesten en andere worden samen gevierd. Hoe nauw deze gemeenschap ook samenhangt, er was veel verdeeldheid en kwaadheid binnen de gemeenschap over de feiten. De getuigen die we spraken vinden dat Kucam misbruik maakt van zijn macht en positie. Daarom hebben velen schrik. 

We kunnen stellen dat door dit systeem hele families naar ons land werden overgebracht. Wel geven veel getuigen ook mee dat Kucam in het begin alles gratis en op de legale manier regelde.

Het is duidelijk dat de gemeenschap op de hoogte is van deze praktijken. Iedereen heeft echter schrik om in het openbaar te getuigen, bang om als verrader te worden aanzien. Dat bepaalde mensen binnen de Assyrische gemeenschap toch de stap hebben durven zetten naar het gerecht en de media wil duidelijk zeggen dat velen deze praktijken onaanvaardbaar vinden en niet langer tolereren.