Dichter des Vaderlands Els Moors: “Laten we de doden van de Eerste Wereldoorlog rusten”

Het is Poëzieweek, zeker voor Dichter des Vaderlands Els Moors. Ze schreef een nieuw gedicht, terugblikkend op de vier jaar herdenking van de Eerste Wereldoorlog. 

Els Moors is in de helft van haar tweejarige mandaat als Dichter des Vaderlands. Haar gedichten worden telkens in het Nederlands, het Frans en het Duits verspreid. Ze schreef al over de stad, een Ronde door België of over kunst in het museum Middelheim. Ze verbleef ook een tijd in het Zoniënwoud in het spoor van Jan van Ruusbroec. 

Haar zesde gedicht blikt terug op de herdenking van de Eerste Wereldoorlog in ons land. Els Moors was daar zelf bij betrokken, als een van de dichters die langs de IJzer fietsten in de lente van 2018.

“Wat hebben we de afgelopen vier jaar eigenlijk gedaan?” vraagt de Dichter des Vaderlands zich af. Veel mensen, ook dichters, hebben zich laten meeslepen door de doodsangst, stelt ze vast. “Misschien is het nu tijd om de doden te laten inslapen, zodat ze kunnen rusten.”   

 

dood jij bent mooier
dan het meisje van barnsteen
dat hier uit de schaduw treedt
zij vangt het licht

met haar gezicht maar

jouw glimlach dood
ligt als een dove melodie
te wachten en te waken

op alle gezichten die ik zie
en ik verbaas me telkens weer
hoe jij iedereen zult raken
hoe jouw stalen wet

door het dichtste duister vreet
hoe elke ijle niet gehoorde kreet
jouw zeis verraadt

hoe onder jouw toegewijde blik
en aan jouw bleke zijde

niemand ooit nog slapen gaat

Els Moors leest voor: