Meeste huwelijkscontracten worden niet vóór maar na het huwelijk gesloten: 60-plussers spannen de kroon

De meeste huwelijkscontracten worden niet gesloten tussen wie op trouwen staat, maar door oudere echtparen die al jaren samen zijn. Zij doen dat om bij een overlijden de zaken anders te willen regelen dan hoe de wet voorziet. Dat blijkt uit nieuwe cijfers van de notarissen.  

Via een huwelijkscontract kunnen koppels duidelijke afspraken maken over wat er gebeurt met hun bezittingen tijdens het huwelijk, een scheiding of bij het overlijden van één van de partners. 

Vorig jaar werden er in het totaal 33.898 huwelijkscontracten of wijzigingen van huwelijkscontracten afgesloten. Dat blijkt uit nieuwe cijfers van de notarissen. Opvallend, amper een kleine 40% of zo'n 13.000 contracten werden afgesloten tussen personen die kort nadien in het huwelijksbootje stapten. Ruim 60% of bijna 21.000 huwelijkscontracten werden afgesloten tussen echtgenoten die al jaren getrouwd zijn. 

Het is een misverstand dat je enkel vóór het huwelijk een huwelijkscontract kan opstellen. Dan kan ook tijdens het huwelijk.

Bart van Opstal, woordvoerder van Notarisfederatie

"Veel mensen denken dat ze enkel vóór het huwelijk een contract kunnen opmaken", vertelt Bart Van Opstal, voorzitter van de notarissenfederatie. "Maar dat is een misverstand, het kan ook tijdens het huwelijk. Het is ook mogelijk om tijdens het huwelijk om eerdere contracten te wijzigen."

Waarom kiezen voor een huwelijkscontract?

Uit de cijfers van de notarissen blijkt dat het vooral zestigplussers zijn die hun huwelijkscontract wijzigen. Dat is vooral om een aantal zaken anders te regelen dan wat de wet voorziet, bijvoorbeeld bij het overlijden van één van de partners.

"Stel dat je gehuwd bent zonder contract en jouw partner sterft, dan gaat er altijd een deel van de eigendommen naar de kinderen", verduidelijkt Van Opstal. "Dan gaat het over zowel de financiële middelen als de woning. In de praktijk krijgen de notarissen daar veel vragen over. Sommige koppels willen dat alles naar de langstlevende partner gaat. En dat de kinderen hun deel pas krijgen als beide partners zijn overleden. Dan is een huwelijkscontract vaak een geschikte oplossing."