"Glimlach van kinderen maakt mijn dag goed": al 11.300 jongeren vrijwilliger in Europees project

Al meer dan 11.300 jongeren hebben deelgenomen aan een project in het kader van het Europees solidariteitskorps. Dat is een initiatief van de Europese Unie dat eind 2017 werd gelanceerd.  VRT NWS sprak met de Spaanse Laura en de Vlaamse Lenny die sinds september als vrijwilliger werken in Vlaanderen en in Rusland. Wat zijn hun ervaringen met het Europese Solidariteitskorps? 

Het Europees solidariteitskorps biedt jongeren tussen 18 en 30 jaar de kans om in eigen land of elders in Europa als vrijwilliger mee te werken aan projecten die mensen en gemeenschappen helpen.  Laura en Lenny hebben er intussen al een half jaar op zitten.  Waarom hebben zij  er voor gekozen om vrijwilligerswerk in het buitenland te doen? En wat hebben ze er al uit geleerd? 

Ik wou iets voor het milieu doen en ik ben verliefd op Gent

Laura Garcia, vrijwilligster bij Catapa vzw

Laura Garcia is 22 en komt uit Asturias, een regio in het noorden van Spanje. Sinds september vorig jaar werkt ze als vrijwilliger voor duurzaamheidsorganisatie Catapa vzw in Gent. 

"Ik wou iets voor het leefmilieu doen", vertelt Laura. "En toen ik las over de werking van vrijwilligersorganisatie Catapa in Gent, was ik meteen verkocht. Want ik kende Gent al goed omdat ik er een tijdje via een Erasmusuitwisseling heb gestudeerd en ik ben verliefd geworden op de stad."

Catapa ondersteunt lokale gemeenschappen in Peru, Bolivië, Colombia en Ecuador in hun strijd tegen de oprukkende mijnbouw. "Daardoor verliezen boeren hun land en worden mensen uit hun huizen verdreven", zegt Laura. 

"De regeringen steunen de mijnbouwbedrijven want die brengen geld in het laatje, maar de slachtoffers van dat beleid worden aan hun lot overgelaten. Met Catapa willen we ook mensen hier in Vlaanderen bewust maken van deze problematiek en ook lobbyen bij de Europese instellingen hier in Brussel."

(lees verder onder de video)

Video player inladen...

De glimlach op het gezicht van de kinderen maakt mijn dag goed

Lenny Bassleer, vrijwilliger bij een Russische kinderopvangdienst

Lenny Bassleer is 25 en komt uit de Oost-Vlaamse gemeente Erpe-Mere. Hij werkt sinds september in het Russische stadje Nizhny Novgorod op zo'n 400 kilometer van Moskou. Lenny begeleidt kinderen tussen 3 en 7 jaar oud met een fysieke of mentale beperking. 

"Het internet is hier heel goedkoop, maar de kwaliteit is heel slecht", zegt Lenny. Daarom interviewen we hem via Facebook, want skypen lukt niet. Lenny is afgestudeerd als gezinswetenschapper en heeft ook een master in sociaal werk. "Ik wou mensen helpen", vertelt hij, "en ook een andere taal en cultuur leren". En met dit Russische project kan dat volop. 

Lenny  ondersteunt de leerkrachten bij de sport-en spelactiviteiten met de kinderen. "Zij zien ons, vrijwilligers, als helden die 3000 kilometer reizen om hen hier te komen helpen", vertelt Lenny.  Maar ook het werk met de kinderen geeft hem veel voldoening: "de glimlach op het gezicht van die kinderen maakt mijn dag goed."

(lees verder onder de video)

Video player inladen...

Ik zeg aan iedereen: "ga weg voor een jaar, ga de wereld zien"

Laura Garcia, vrijwilligster bij Catapa vzw

Zowel Lenny als Laura hebben bewust gekozen voor vrijwilligerswerk. "Het geeft een goed gevoel om je belangeloos in te zetten voor mensen", vertellen ze. "In Spanje is het vrijwilligerswerk vrijwel onbestaande", zegt Laura, "daarom was ik heel blij dat ik hier in Vlaanderen aan de slag kon, waar er een heel rijke vrijwilligerswerking is."

Door haar werk als communciatieverantwoordelijke bij Catapa heeft Laura ook een idee gekregen van wat ze verder in haar leven wil doen. "Voor ik aan dit project begon was ik wat zoekende", vertelt ze, "maar nu weet ik dat ik verder een master wil halen in een studierichting zoals sociologie of antropologie waarmee ik mij later kan inzetten voor mensenrechten en humanitaire hulpverlening."

Laura volgt 2 keer per week Nederlandse les. "Best intensief", zegt ze, "maar zo kan ik mijn master misschien hier aan de universiteit van Gent halen. In elk geval kan ik iedereen zo'n jaar vrijwilligerswerk in het buitenland aanbevelen." 

(lees verder onder de  video)

Video player inladen...

Toch hebben zowel Laura als Lenny wel af en toe heimwee naar hun vrienden en familie ver weg. Maar daar leer je mee leven, zeggen ze. Zoals je je ook leert aanpassen aan een totaal onbekende omgeving.

Vooral voor Lenny was het leven in Rusland een hele aanpassing. Hij verteert slecht het Russische eten, heeft last van de lange, donkere wintermaanden en woont in een oud sovjet-gebouw met weinig comfort. 

Toch heeft ook hij geen spijt van zijn beslissing.  "De warme vriendschappen die ik hier sloot, de dankbaarheid van de kinderen en de vele trektochten waarin ik het land en zijn inwoners ontdek, maken het zeker de moeite waard", zegt hij. Al geeft hij geïnteresseerden ook een goeie raad mee: "bereid je goed voor als je aan de slag gaat in een nieuw land met een totaal ander klimaat. En vertrek pas als je er helemaal klaar voor bent."

(lees verder onder de video)

Video player inladen...