Ik staak op vrouwendag want als jonge vrouw ben ik de ongelijkheid beu

Ashley Vandekerckhove noemt zich een "jonge radicale feministe". Ze staakt omdat ze het land wil wakker schudden: "We bevinden ons in een stevige roes en dromen ervan dat de gelijkheid tussen man en vrouw bij ons al in kannen en kruiken is."

opinie
Ashley Vandekerckhove
Ashley Vandekerckhove is arbeidsbemiddelaar en feministe. Ze is lid van het "collecti.e.f 8 maars", een open beweging zonder politieke kleur die oproept tot vrouwenstaking.

Als jonge radicale feministe vind ik het belangrijk om op 8 maart te staken en ik zou graag willen dat iedereen, ook wie zich niet als feministisch beschouwt, hieraan deelneemt. Weliswaar elk voor haar eigen redenen en op haar eigen manier zoals omschreven door het "collecti.e.f 8 maars".

Ongelijkheid van de vrouw is structureel

Momenteel zijn er nog altijd vele zaken waarop we als vrouw* achtergesteld worden. Het feit dat je als jonge vrouw* nog altijd niet je zelfbeschikkingsrecht mag uitoefenen in dit West-Europees land. Zowel wat betreft het al dan niet dragen van een hijab alsook je recht om vrijwillig aan anticonceptie te doen.

Verplichte sterilisaties zijn nog altijd aanwezig bij vrouwen* met een beperking, terwijl vrouwen* zonder beperking nog niet eens het woord sterilisatie mogen uitspreken of je krijgt de paternalistische houding van artsen die je proberen te overtuigen dat een ingebeelde man binnen 5 jaar misschien wel een kind van je wil, terwijl je er zelf geen behoefte aan hebt. De aandachtige lezer heeft misschien al door dat dit laatste vooral voor mezelf een belangrijke reden is om mee te doen met de staking.

We bevinden ons in een stevige roes en dromen ervan dat de gelijkheid tussen man en vrouw bij ons al in kannen en kruiken is

Daarnaast vind ik het ook belangrijk dat ons land wakker wordt geschud, want we bevinden ons in een stevige roes en dromen ervan dat de gelijkheid tussen man en vrouw* bij ons al in kannen en kruiken is. Maar in realiteit is dat een compleet ander verhaal. Ik kan hier opnieuw voorbeelden van deze misvatting neerpennen, maar deze zijn al terug te vinden in de talloze opiniestukken die de laatste dagen en jaren al geschreven zijn rond gendergelijkheid en vrouwenrechten.

Staken wordt vaak omschreven als een ouderwets instrument, maar in feite is het een collectief drukkingsmiddel om sociale, economische of syndicale belangen te promoten en te verdedigen. Heel vaak gaat dit om een conflict met een werkgeefster/werkgever of derden.

Het is een strijd om onze sociale belangen te promoten en te verdedigen binnen deze vrouwonvriendelijke maatschappij

In dit specifieke geval kan de staking niet beperkt blijven tot een werkgeefster of werkgever, gezien het promoten en verdedigen van vrouwenrechten een overkoepelende strijd is. Het is namelijk een strijd tegen het seksisme en de nadelige gevolgen hiervan over alle sectoren heen, zelfs de niet-betaalde sectoren, zoals de zorgtaken binnen het huishouden. Het is een strijd om onze sociale belangen te promoten en te verdedigen binnen deze vrouwonvriendelijke maatschappij.

Het loont als vrouwen* opkomen voor hun rechten

Waarom dan deze vrouwenstaking? Omdat andere mensen onze sociale belangen niet verdedigen voor ons. Als we naar de geschiedenis kijken, dan zien we dat vrouwenrechten er vooral op vooruit gegaan zijn omdat een aantal vrouwen er genoeg van hadden en opkwamen tegen hun onderdrukking en voor meer gelijkheid.

Het vrouwenstemrecht in ons land is er niet zomaar gekomen, maar door hevige strijd van vrouwen* in en naast de politiek. Het recht op abortus? Dat is er voornamelijk gekomen omdat vrouwen* protesteerden toen een arts in de gevangenis belandde omdat hij "illegale praktijken" uitvoerde. De zorgcentra voor slachtoffers van seksueel geweld die men nu gelukkig zal uitbreiden, zijn er voornamelijk gekomen door zowel op de barricades actie te voeren als lobbywerk uit te oefenen achter de schermen.

Het is hoog tijd dat wij, vrouwen*, eens tonen dat we de structurele genderongelijkheid tussen man en vrouw* de dag van vandaag niet meer pikken

Dus als u aan mij vraagt waarom ik staak, dan antwoord ik het volgende. Omdat we momenteel zien dat er nog zovele heikele punten zijn waarop we als vrouw* gediscrimineerd worden, we doorheen onze geschiedenis hebben gezien dat directe actie loont en dat het hoog tijd wordt dat wij, vrouwen*, eens tonen dat we deze structurele genderongelijkheid tussen man en vrouw* de dag van vandaag niet meer pikken.

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.