Tijdens de reconstructie van de moord

Neurochirurge over moord op 14-jarige dochter op assisenproces: "Het was 'meant to be' dat we moesten doodgaan"

In Leuven is het assisenproces begonnen tegen een neurochirurge van het UZ Leuven, die beschuldigd wordt van de moord op haar 14-jarige dochter, anderhalf jaar geleden. Volgens de moeder pleegde ze de feiten omdat ze beiden depressief waren, en omdat de dochter meerdere keren aangaf dat ze wou sterven.

Woensdag 26 juli, rond half twee ’s middags. In Leuven krijgt de politie een verontrustende noodoproep van een man. Zijn ex-vriendin heeft aan de telefoon verteld dat ze haar dochter vermoord heeft. Ter plaatse kunnen de hulpdiensten alleen maar vaststellen dat het 14-jarig meisje al enkele uren dood is. De speurders vinden ook vier afscheidsbriefjes. De moeder zelf is gevlucht, maar kan een paar uur later gevat worden op de oprit van de E314 in Herent. 

Tijdens haar eerste verhoor bekent de vrouw meteen dat ze haar dochter verdoofd en verstikt heeft en daarna zelfmoord probeerde te plegen. De medicatie zou ze - tussen twee operaties door - onder meer meegenomen hebben uit het ziekenhuis waar ze werkte als neurochirurg.

Haar motief zou volgens de vrouw de wankele fysieke en mentale toestand van haar dochter zijn. Als kind had het meisje kanker gehad, en enkele maanden voor haar dood had ze even op de afdeling kinderpsychiatrie van UZ Leuven verbleven. Maar volgens haar medisch dossier en enkele getuigen ging het beter met het meisje. 

Moeder op proces: "Ik was leeg, handelde op automatische piloot"

Op de eerste zittingsdag van het assisenproces heeft de moeder zelf het woord genomen. Ze zei dat haar dochter meerdere keren aangaf dat ze wou sterven. "Ze zei: waarom wachten op de dood? Ik wil nu dood", zo verklaarde de moeder. "Ze zei ook dat ze nooit zou trouwen en kinderen krijgen. Ze sms'te me soms over de dood. Dat vond ik angstaanjagend."

Ik handelde als een robot, op automatische piloot

Moeder op het assisenproces

Op het moment van de feiten was de moeder naar eigen zeggen erg depressief. "Ik was leeg, futloos", zei ze. Ze verklaarde dat ze de moord pleegde zonder na te denken. "Ik handelde als een robot, op automatische piloot", aldus de moeder. "Ik haalde medicijnen die ik vaak voorschreef voor patiënten. Het was 'meant to be' dat we moesten doodgaan, alles klopte, alles viel in elkaar", aldus de moeder.

De vrouw beschrijft ook dat ze zich nu anders voelt. "De gevangenis was goed voor mij. Niks doen, rust vinden. Soms denk ik, als ik toen de rust had, dan ging het misschien anders", aldus de vrouw.

Toerekeningsvatbaar?

Ook haar advocaat, Jef Vermassen, haalt in zijn akte van verdediging aan dat de vrouw ten tijde van de feiten overmand was door haar depressie, en nu meer rust kent. "Ja, ze heeft bekend. Maar de vraag is of we haar verantwoordelijk kunnen stellen voor de dood van haar dochter. En wat is de gradatie van schuld?", zei Vermassen. Hij insinueerde daarmee dat hij de conclusie van de gerechtspsychiater, dat de moeder toerekeningsvatbaar was op het ogenblik van de feiten, zal proberen tegen te spreken. "Er is een psycholoog die een genuanceerder beeld geeft, en er komen nog twee experts op vraag van de verdediging getuigen morgen", aldus de advocaat. 

Bekijk de video: eerst spreekt Jef Vermassen, advocaat van de beschuldigde, vervolgens komt Steven Pans aan het woord, de vader van het gedode meisje.

Video player inladen ...

Wie vragen heeft rond zelfdoding kan terecht op de zelfmoordlijn via het gratis nummer 1813 of op www.zelfmoord1813.be.