Studio Brussel

Hoe ervaart een Marokkaanse Belg het leven in Vlaanderen? "Ik blijf een naïeve sukkel die gelooft in blind vertrouwen"

Al geruime tijd schrijft digital creative Mohamed Ouaamari over het leven in Vlaanderen als Belg met Marokkaanse roots in brieven aan zijn overleden grootouders. Op deze Internationale Dag tegen Racisme las hij op Studio Brussel zijn 14e en laatste brief voor.

"Als jullie vandaag nog leefden, zouden jullie mij een ongelooflijk grote naïeve sukkel vinden", begint Mohamed, een strateeg digitale media en grafisch design. "Ik ben zo’n persoon die nog steeds gelooft in blind vertrouwen in onze samenleving. Ik geloof dat ik in een wereld leef waar we kunnen uitgaan van het goede van de mens. En juist dat is het grootste doelwit van fascistische klootzakken die zelf het geloof in het goede zijn verloren."

Hij verwijst naar de terreuraanslagen in ons land op 22 maart, morgen drie jaar geleden. "De daders bleken mensen te zijn die op mij lijken. Afkomstig van hetzelfde moederland als wij en met dezelfde religie. Niet hetzelfde geloof of overtuiging, want zij geloven enkel in blinde haat."

"Ze zeggen dat er meer mensen sterven door auto-ongelukken dan door terroristische aanslagen. Ik vind deze nuancering altijd wat wrang. Mensen die sterven door een terreuraanslag zijn geraakt in hun blind vertrouwen. Een gerichte aanval naar de kern van onze samenleving. Hoe vaak heb ik zelf niet liggen denken: "Wat als?"

Ja, ik blijf nog even naïef, want het alternatief is nooit beter

Wat als iemand een aanslag wil plegen op een moskee? "Vroeger dacht ik: "Je moet zo niet doemdenken, wat is de kans dat hier iets gebeurt. Maar na de aanslag in Christchurch is die oefening in je hoofd maken een stuk minder evident. Toch moet ik mij er op een of andere manier over zetten, want ik blijf die ongelooflijk grote naïeve sukkel die gelooft in het blinde vertrouwen."

"Een samenleving waarin mensen elkaar niet vertrouwen, is een zwakke en bange samenleving. Wantrouwen is het vergif waarmee terroristen onze gemeenschap proberen te ontwrichten. En leiders die deze angst aanwakkeren en proberen te vermarkten zijn objectieve bondgenoten. De dag dat blinde haat het wint van blind vertrouwen is de dag dat het gedaan is met samenleven. Dus ja, ik blijf nog even naïef, want het alternatief is nooit beter."